یادداشت نویسنده 7فاز درباره The Guest/ مهمان (ادام وینگارد)

فيلم شايد اگر يك دقيقه زودتر تمام مي‌شد تاثير عاطفي بيشتري از خود به جا مي‌گذاشت. پيكر بي‌جان قاتل در قابي كنايه‌آميز در زير صليبي كه آرزوي آرامش براي او داشت. مردي كه مجبور به كشتن كساني بود كه دوستشان داشت.

7فاز: مهمان به کوبنده‌ترين و موجزترين شکل ممکن آغاز مي‌شود. مردي پشت به تصوير که در جاده‌اي خلوت مي‌دود. يک ضربه هولناک موسيقي و عنوان فيلم. و نمايي از مترسکي با کدوي هالوويني. فيلم با کليشه‌ي هارور شروع مي‌شود و در ادامه با تريلر و اکشن تماشاگر را سرگرم مي‌کند و منتظر نگه مي‌دارد و معمايش را بسط مي‌دهد و در جاي مناسب دوباره به قالب هارور بازمي‌گردد و نبض تماشاگر را در اختيار مي‌گيرد. با شمايي از بي مووي‌هاي دهه هشتادي که چه در ارجاع‌هاي پياپي‌اش به منابع اقتباسي و چه در استفاده از موسيقي الکترونيک هميشه حاضر در صحنه، فيلمي به معناي واقعي و خالص کلمه سرگرم‌کننده است.
فيلم داستان حضور ديويد سرباز از جنگ برگشته‌اي ست که به خانه يکي از هم‌رزمان کشته شده‌اش مي‌رود تا خاطره‌ي پسر ازدست‌رفته‌شان را برايشان زنده کند. ديويد (با بازي دن استيونس بازيگر سريال موفق داونتون ابي) با چشمان آبي نافذ و چهره‌ي جذاب و رفتار جنتلمن‌مآبانه‌ و گيرايش اهل خانه را خيلي زود متقاعد مي‌کند که او را در کنار خود بپذيرند . بازيگوشي‌هاي آدام وينگارد ، کارگردان مهمان که دو سري موفق هارور وي اچ اس را در کارنامه خود دارد، در تعليق و پيش‌بيني رفتار ديويد تحسين برانگيز است. کليشه‌هاي آشنايي مثل نماي معرفي آنا دختر خانواده (ميکا مونرو) بر روي تخت با چشم چراني دوربين بر روي اندامش که در کنار حضور پسر غريبه‌ي جذاب در خانه، مدام انتظار را از وضعيت موجود عوض مي‌کند. يا شکل حمايت ديويد از پسر کوچک خانه و خشونت افراطي که در کافه براي دفاع از او در مقابل قلدرهاي مدرسه انجام مي‌دهد (که به وضوح يادآور اولين سکانس خشونت رايان گاسلينگ در درايو است) از ديويد کاراکتري سمپات براي تماشاگر مي‌سازد. رفتار حمايت آميز او از اعضاي خانواده آنقدر شکل اغراق‌شده‌اي پيدا مي‌کند که ماجراي فانتزي سازماني نظامي که بر روي او آزمايشات پزشکي انجام داده رفتار او را توجيه مي‌کند. ايده‌ي ديواره محافظ عصبي کارگذاشته‌شده بر روي او که او را مجبور به کشتن هر آن‌ کسي که از هويتش باخبر شود مي‌کند، از ديويد کاراکتر متناقضي مي سازد که معصوميت و خشونت جنايت‌کارانه‌ي ترسناک توامان او را که بلاي جان خانواده نيز مي‌شود برجسته مي‌کند.
مهمان مخاطبان تمام ژانرهاي تلفيق شده در فيلم را راضي مي‌کند. آنهايي که هنوز کليشه‌ها برايشان غافلگيرکننده و هيجان‌انگيز است. خوره‌هاي سينما. با خلق قهرماني با شمايل متناقض جذاب، يک جنتلمنِ هار. و با به تصوير کشيدن يک سکانس اکشن تيراندازي نفس‌گير در خانه با پلاني اسلوموشن و مبهوت کننده از ديويد پشت رخت‌هاي روي طناب. و البته آن لابيرنت سيرک هالوويني در پايان‌بندي فيلم که گويي تعظيم به ده‌ها بي مووي بي‌ادعا در تاريخ سينماست که هيچ هدفي جز هيجان زده کردن تماشاگر نداشته‌اند. مهمان دقيقا يکي از آنهاست. بدون اداي هجو و وررفتنِ پاروديک با قواعد ژانر که شايد با آن تمهيد خودآگاهانه‌ي مد روز مي‌توانست تحسين بيشتري هم از منتقدها براي خودش بگيرد.
فيلم شايد اگر يک دقيقه زودتر تمام مي‌شد تاثير عاطفي بيشتري از خود به جا مي‌گذاشت. پيکر بي‌جان قاتل در قابي کنايه‌آميز در زير صليبي که آرزوي آرامش براي او داشت. مردي که مجبور به کشتن کساني بود که دوستشان داشت.

کاوه اسماعيلي
نظرات
نظر خود را بنویسید:
عضویت در خبرنامه 7فاز

برای اطلاع از مطالب جدید 7فاز ایمیل خود را وارد نمایید.


مطالب مرتبط




































































































استفاده از تمامی مطالب 7فاز تنها با ذکر منبع و درج پیوند مجاز است.

طراحی، پیاده سازی و پشتیبانی وبسایت توسط گروه ماز