گزارش مراسم گرمی 2015 به روایت تایم

مراسمي نسبتا بي‌روح توانست با قدرت تمام شود. بيانسه با معرفي گوئينت پالترو ترانه "Precious Lord" را با همراهي مرداني سفيدپوش اجرا كرد و توانست با چنان صداي اميدوارانه اي اين ترانه را اجرا كند كه قطعا بسياري از تماشاگران آرزو كردند كه كاش بهشت هم همچين صدايي داشته باشد.
تايم/ اليزا برمن:
مراسم امسال گرمي اواردز تماما درباره اجراهاي روي صحنه بود، اجرايي که حتي از تعداد جوايز اعطا شده در طي اين مراسم تقريبا چهار ساعته بيشتر بودند. همچنين شاهد تلاش پير و جوان براي ايجاد ارتباط بين نسل‌هاي مختلف موسيقي بوديم. بعضي از اين تلاش‌ها موفقيت‌آميز و بعضي با شکست همراه بودند.
سم اسميث برنده بزرگ اين مراسم بود، او تقريبا هر يک ساعت يکبار به روي استيج بازمي‌گشت تا يکي از چهار جوايزش را دريافت کند. بک غافلگيري بزرگ اين مراسم بود و نه تنها برنده جايزه بهترين آلبوم راک شد که جايزه بهترين آلبوم سال را هم از آن خود کرد. او براي دريافت اين جايزه رقيباني مثل بيانسه، اد شيرن، سم اسميث و فرل را کنار زد. شايد اجراهايي که ديديم کمي از نظر اشعار رومانتيک سنگين و از نظر فن نمايش سبک و ضعيف بودند، به هرحال کسلي و خسته‌کنندگي شب را خوشبختانه دقايقي هرچند کوتاه اما با ارزش کم‌رنگ‌تر کردند.
اگر طاقت تماشاي ماراتون موزيکال يکشنبه شب را نداشتيد سرخط اخبار را در زير دنبال کنيد:
 
مفرح‌ترين لحظه فرش قرمز: پيش از آنکه ا‌ل‌ال کول جي براي چهارمين بار به عنوان ميزبان، اجراي نسبتا خوب اما در مجموع معمولي خود را شروع کند، رايان سيکرست و گيوليانا رنکيک فرش قرمز را با حضور سرزده خود به رگبار توجهات بستند. از آنجايي که بافت موي رنکيک اذيت‌اش مي‌کرد او موهايش را باز کرد و پيروزي‌اش را به همه آناني که در حال تماشا بودند اعلام کرد.
 
حمله‌اي ناموفق به روانشناسي: طي مصاحبه سيکرست با کانيه وست و کيم کارداشيان، وست توضيح داد که او به راحتي حوصله‌اش سر مي‌رود و بي‌وقفه درحال کارکردن است تا در موسيقي‌اش هميشه خلاقيت داشته باشد. سيکرست با تعجب از او پرسيد که آيا بيش‌فعالي او در روند خلاقيت‌اش تاثيري دارد يا نه. اگرچه وست تعريفي ديگري از آن دارد: "ميتوان آن را "تفکر" هم ناميد."
 
سفر زماني آغاز مي‌شود: مراسم با برگشتي به راکِ اولد اسکول و اجراي دو آهنگ از AC/DC شروع شد، گروه سال سختي را پشت سر گذاشته بود (بازنشستگي ملکوم يانگ گيتاريست به علت بيماري و درگيري‌هاي قانوني فيل راد درامر) و تماشاگران هيجان‌زده، در حين اجراي ترک "بزرگراهي به سوي جهنم" شاخ‌هاي قرمز شيطاني به سر کرده بودند و هربي هنکاک حسابي از خود بي خود شده بود. اين اجرا براي شبي که به موسيقي سال اختصاص داشت به شدت غافلگيرکننده و دلپذير بود.
 
مهربانانه‌ترين کلمات براي تسليت: تيلور سوييفت – يا آنطور که ال‌ال کول جي صدايش مي‌زند، "تي سوييزل (مست‌کننده)"، پيشاپيش مراتب تسليت خود را به آن‌هايي که امشب جايزه‌ بهترين هنرمند نوظهور را به خانه نمي برند اعلام کرد. "از آنجايي که من خودم در مراسم سال 2008 يک بازنده بودم مي خواهم بدانيد که اگر اين جايزه را نبريد باز هم همه‌چيز مرتب خواهد ماند. فقط، سعي کنيد، از خود دورش کنيد." تعجبي نداشت که سم اسميث جايزه اين بخش را از آن خود کرد و در اولين سري از سخنراني‌هاي متعدد خود از پدر و مادرش تشکر کرد: "مادر، پدر، من جايزه گرمي را بردم!"
 
شب شعرهاي رومانتيک شروع مي‌‌شود: "آنا کندريک که فراموش کرده بود زير لباس رسمي اش پيراهن بپوشد در هر صورت غوغا به پا کرد. او از آريانا گرانده با موي دم اسبي‌اش دعوت کرد تا ترانه آرام و پراحساس "فقط ذره‌اي کوچک از قلب تو" را اجرا کند. ويولن و رومانتيک‌بازي زيادي به جريان افتاد که کمي براي اوايل عصر خواب‌آور بود. با اين حال گرند تلاش خودش را براي بيدار نگه داشتن حاضرين کرد.
 
حضور داوران برنامه The Voice شبکه ان‌بي‌سي: اول از همه جسي جي و تام جونز با اجرايي دو نفره ترانه به ياد ماندني "تو آن احساس دوست‌داشتني را از دست دادي" از گروه Righteous Brothers را روي صحنه بردند. کريسي تيگن و جان لجند هم حسابي سر و صدا کردند و به نظر مي آمد که عشق ميان آن‌ها هيچ کم و کسري ندارد. پس از آن آدام لوين و گوئن استفاني براي اجراي ترک "قلب من گشوده شده" به همراه يکديگر روي صحنه رفتند.
 
بهترين اجراي تک نفره پاپ: بهترين بخش پيروزي فرل براي ربودن جايزه بهترين اجراي سولوي پاپ براي ترک "هپي" لباسي بود که همسر او هلن لاسيچان بر تن کرده بود. تيلور سوييفت که جايزه اين بخش را به فرل باخته بود براي اولين بار اينجا بود که با ذوق زدگي از جمله "من خيلي خوشحالم که اين جايزه را به تو باختم" استفاده کرد. اين جمله را پس از اين بيشتر از او خواهيم شنيد.
 
کمي موزيک کانتري که همه را سرحال بياورد: ميراندا لمبرت اولين کسي بود که با اجراي ترک "واگن کوچولوي قرمز" حضوري سرگرم‌کننده و سرزنده داشت. گيتارها همگي قرمز رنگ بودند و نمي‌توانيم تصور کنيم که لمبرت براي کسي به غير از شوهرش، بليک شلتون فرياد مي زد و آنچنان پرشور مي‌خواند.
 
بار ديگر سم اسميث: سم اسميث براي آلبوم "In The Lonely Hour" جايزه گرمي را در رقابت با کلد پلي، مايلي سايروس، آريانا گرانده، کتي پري و اد شيرن به خانه برد. او در سخنراني خود رمز موفقيت‌اش را صادق بودن با خود دانست: "من با خودم روراست بودم و اينطور بود که ايده‌هايم براي موسيقي شکل گرفت و مردم هم کم کم شروع کردند به گوش دادن آن." تام پتي مي تواند هرچه قدر که مي‌خواهد از او شکايت کند، سم اسميث در نهايت پيروز مي شود.
 
برنامه را براي شنيدن جملاتي تاثيرگذار از ال‌ال کول جي قطع مي‌کنيم: "روياها هيچ پاياني ندارند. به خودتان باور داشته باشيد." حالا دوباره به مراسم برمي‌گرديم.
 
نمايش ماتادور: مدونا با اجراي ترک "زنده ماندن براي عشق" موفق شد که دوجين مرد رقاص در لباس گاوهاي وحشي را از خود دور کند، اگرچه پرچم ماتادور او به رنگ اشتباهي به اهتزاز درآمده بود.
 
بيانسه وارد مي‌شود: بيانسه موفق شد که جايزه بهترين اجراي آر اند بي را براي ترک "Drunk in Love" از آن خود کند، او براي  اين پيروزي از خدا، همسرش، دخترش و هواداران تشکر کرد.
 
خجالتي‌ترين فرد مراسم: پس از اينکه اد شيرن، هربي هنکاک ، جان ماير و گست‌لاو به روي صحنه رفتند نوبت Electric Light Orchestra  به رهبري مرد اصلي گروه جف لين بود که ترک "زن اهريمني" را اجرا کند، جناب پل مک‌کارتني حسابي با اين اجرا دم گرفته بود که دوربين روي او شناور شد، مک‌کارتني مثل گوزني که در تيررس شکارچي باشد ابتدا به دوربين خيره شد و سپس سر جاي خود نشست. مشکلي نيست، پل. بيانسه هم در حال رقصيدن بود.
 
دليل اينکه نبايد صداي تلويزيون را هنگام اجراي هوزير ببنديم: آني لنوکس همان کسي‌ست که شما را از اين کار منصرف مي‌کند. اجراي او به همراه هوزير بسيار سطح بالا بود و حتي مي‌توان گفت لنوکس در جايگاه بالاتري از هوزير موسيقي‌دان ايستاده بود. روياهاي شيرين از آني لنوکس ساخته شده‌اند.
 
مفتخرترين شوهر: زماني که ميراندا لمبرت براي آلبوم Platinum جايزه بهترين آلبوم کانتري سال را از آن خود کرد شوهرش، بليک شلتون از هيجان درحال آتش گرفتن بود. متاسفم جي، نزديک بود.
 
ناراحت‌کننده‌ترين لحظه "هپي": فرل سر و شکل خود را عوض کرد و با لباس رسمي خود براي اجراي ترانه‌اي نسبتا غمگين و تاريک به روي صحنه آمد. چه بهتر، اگرچه ترک "هپي" خيلي خوب‌ست اما باور کنيد نزديک به سيصد بار آن را شنيده‌ايم.
 
نيرومندانه‌ترين لحظه: پرزيدنت اوباما، کتي پري و بروک اکستل (مدافع حقوق قربانيان خشونت) براي رساندن پيامي درباره خشونت عليه زنان گرد هم آمدند. در ويدئويي از قبل ضبط شده اوباما از هنرمندان خواست که از قدرت تاثيرگذاري خود براي صحبت عليه خشونت و تجاوز بهره ببرند. اکستل از تجربه شخصي خودش در اين باره مستقيما با ديگر قربانيان صحبت کرد: "عشق واقعي از ارزش ديگر انسان‌ها نمي‌کاهد. عشق واقعي مايه سکوت، خجالت يا ننگ نيست." پس از آن کتي پري ترانه "به لطف خداوند" را اجرا کرد و چند قطره اشک هم روي گونه‌هاي بعضي از حاضرين ديده شد.
 
جسورانه‌ترين اجرا: توني بنت و ليدي گاگا که جايزه بهترين آلبوم ترديشنال پاپ را از آن خود کرد ترانه "Cheek to Cheek" را اجرا کردند و به همراه آن رقصيدند، اين دو بر روي فرش قرمز از مليت مشترک ايتاليايي-آمريکايي خود صحبت کردند. يادآوري خوبي بود که بدانيم اين دختر وراي لباس‌ها و رفتارهاي عجيب و غريبش مي تواند بخواند.
 
بهترين غافلگيري: آشر با مهارت تمام ترک "If It’s Magic " استيوي مارتين را اجرا کرد و سپس استيوي مارتين پا به صحنه گذاشت و صداي سازدهني‌اش را به اين اجراي بي‌نقص اضافه کرد.
 
و حالا با يک اجراي کانتري کمي استراحت مي کنيم: اريک چرچ در کنار برندي کلارک تازه‌وارد برخلاف تمام اجراهاي جلب‌توجه‌آميز ديگر محکم بود و در بين رقابت کانتري‌خوان‌ها يکي از بهترين اجراهاي مراسم را رقم زد.
 
آهنگي که هيچ‌گاه قديمي نمي شود: ترک "با من بمان" سم اسميت نوعي ماندگاري دارد که ترک‌هايي ديگر از جمله "All About That Bass" پس از مدتي کوتاه آن را از دست مي‌دهند. صداي او در ترکيب با مري ج.بليج همه چيز را بهتر مي‌کند. اين دو پيش از اين اجراهاي مشترک زيادي داشتند و کاملا در کنار هم هماهنگي خوبي ايجاد مي‌کنند.
 
جايزه گرمي ترانه‌هاي لاتين ديگر يک غريبه نيست: جينا رودريگز، برنده جايزه گلدن گلاب با معرفي گروه Juanes اجازه داد که اين گروه لاتين اجرايي کوتاه در استيج مرکزي سالن داشته باشد.
 
مجري‌اي که باعث بلندترين جيغ تماشاگران سالن شد: پرينس، با پيراهن و شلوار يکدست نارنجي‌اش به روي صحنه آمد و به تماشاگران يادآوري کرد که "آلبو‌م‌ها هنوز هم مهم هستند، مثل کتاب ها و سياهپوست‌ها."
 
بزرگترين نکته مبهم: شايا لبوف براي معرفي سيا و اجراي او قطعه‌اي از يک شعر را خواند که خيلي ساده هيچ معنايي نداشت. به هرحال او يک هنرمند است پس شايد اشکال از ما باشد که آن را نفهميديم.
 
اجراي رقص مدرن: خودداري سيا از نشان دادن چهره‌اش در طول اين مراسم به هيچ وجه آزاردهنده نبود. چراکه کريستن ويگ با کلاه‌گيس طلايي و لباس رقص باله‌اش و با پيوستن به مدي زيگلر، رقص مدرن موزيک ويدئو اين ترک را در نهايت زيبايي اجرا کردند و ويگ هم به فهرست سلبريتي‌هايي که اين رقص را اجرا يا تقليد کرده‌اند اضافه شد، ستارگاني مثل لنا دانهام، جيم کري و کين مک‌کينون. اجراي ويک منحصر به فرد بود و زيگر مثل هميشه مي درخشيد.
 
سم شور همه‌چيز را درآورد: سم اسميث بار ديگر از خوشحالي سرخ شد، او پس از دريافت بهترين آهنگ سال گفت "من واقعا در حال گذراندن شب فوق‌العاده‌اي هستم." بله، متوجه هستيم، سم. به هر حال تو لياقت اين جايزه را داشتي.خيالمان راحت شد که اين جايزه به All About That Bass نرسيد.
 
باورنکردني‌ترين لحظه: بک لياقت همراهي کسي به جز کريس مارتين را داشت، کسي بهتر از او. البته که اجراي رومانتيک دلنشيني بود و البته که صداي اين دو هماهنگي خوبي با يکديگر دارد. اما اين اجرا مي توانست با دوئت ديگري هيجان‌انگيزتر شود، کسي که سبکي نسبتا متفاوت با خواننده اصلي داشت.
 
هيچ چيز از انتقام بهتر نيست: سم اسميث پس از دريافت چهارمين جايزه خود  از عشقي تشکر کرد که هيچوقت او را متقابلا دوست نداشت: "مي‌خواهم از مردي تشکر کنم که همه اين آلبوم درباره اوست، کسي که من سال گذشته عاشق اش شدم. ازت ممنونم، چراکه باعث شدي چهار جايزه گرمي بگيرم." 
 
گراميداشت درگذشتگان موسيقي: در دقايق پاياني مراسم يادي هم از موسيقي‌دانان و نوازندگان و تهيه‌کنندگاني شد که سال گذشته از دنيا رفتند. نام‌هايي مثل جو کاکر، پيت سيگر و مايا آنجلو. تعدادي هم جوايز يک عمر دستاورد هنري به کساني چون گروه بي جيز، جورج هريسون و بادي گاي اهدا شد.
 
پايان پرقدرت: دست کم مراسمي نسبتا بي‌روح توانست با قدرت تمام شود. بيانسه با معرفي گوئينت پالترو ترانه "Precious Lord" را با همراهي مرداني سفيدپوش اجرا کرد و توانست با چنان صداي اميدوارانه اي اين ترانه را اجرا کند که قطعا بسياري از تماشاگران آرزو کردند که کاش بهشت هم همچين صدايي داشته باشد. پس از آن جان لجند و کامن ترانه اصلي فيلم "سلما" را اجرا کردند و قسمت‌هايي از فيلم هم همزمان با اين اجرا به نمايش درآمد. شايد همين نشانه‌اي باشد از اينکه آکادمي بخواهد سلما را در اسکار ناديده بگيرد. حداقل اين "سلما" بود که حرف آخر را در گرمي اواردز 2015 زد.
ويسنا فولادي
نظرات
پرهام چهارشنبه 22 بهمن 1393 همه جايزه ها رو دادن سم اسميت..دوس داشتم به سيا و تيلور سوئيفت هم جايزه بدن..آواز خوندن ليدي گاگا با توني بنت هم خوشايند بود
0 1
پاسخ

سجاد دوشنبه 4 اسفند 1393 چرا با اهنگ all about that bass مگان ترينر دشمني داري اگه اهنگ خوبي نبود که نامزد نميشد؟؟؟؟
0 1
پاسخ

نظر خود را بنویسید:
عضویت در خبرنامه 7فاز

برای اطلاع از مطالب جدید 7فاز ایمیل خود را وارد نمایید.


مطالب مرتبط












































































استفاده از تمامی مطالب 7فاز تنها با ذکر منبع و درج پیوند مجاز است.

طراحی، پیاده سازی و پشتیبانی وبسایت توسط گروه ماز