5 ترانه/ قطعه برگزیده محسن چاووشی به انتخاب نویسنده 7فاز

7فاز: سال 83 بود كه براي اولين بار صداي محسن چاووشي به گوش‌هاي عموم رسيد. صداي گرفته‌ و شعرهاي گرفته‌تر از مشخصاتي بودند كه در اولين برخوردها خودنمايي مي‌كردند. كسي در فضاي پاپ زيرزميني پيدا شده بود كه سراغ شعري از حميد مصدق رفته و ميان آن خيل موسيقي‌هاي متفاوت از اين فضا، شاخك‌هاي بعضي‌ها را به جنبش واداشته بود.

7فاز: سال 83 بود که براي اولين بار صداي محسن چاووشي به گوش‌هاي عموم رسيد. صداي گرفته‌ و شعرهاي گرفته‌تر از مشخصاتي بودند که در اولين برخوردها خودنمايي مي‌کردند. کسي در فضاي پاپ زيرزميني پيدا شده بود که سراغ شعري از حميد مصدق رفته و ميان آن خيل موسيقي‌هاي متفاوت از اين فضا، شاخک‌هاي بعضي‌ها را به جنبش واداشته بود. آن برهه در تاريخ موسيقي پاپ يک‌جور نقطه‌ي عطف به حساب مي‌آمد، ستاره‌هاي رسمي چند صباح گذشته‌ي پاپ مثل محمد اصفهاني، عليرضا عصار، خشايار اعتمادي و... ديگر درخشش چنداني نداشتند و هنوز سر و کله‌ي بنيامين بهادري و نام‌هاي دهه نودي مثل بهنام صفوي و بابک جهانبخش و خيلي‌هاي ديگر که حتا به اسم هم نمي‌شناسيم‌شان پيدا نشده بود، موسيقي رپ کم کم داشت جاي خودش را باز مي‌کرد، احسان خواجه اميري و رضا صادقي هم که در فضاي متفاوتي قدم مي‌زدند. خلاصه حضور محسن چاووشي و ياران آن روزهايش مثل محسن يگانه، حامد هاکان و فرزاد فرزين با وجود آن صداي خش‌دار و لعن و نفرين‌هايش، شد هواي تازه‌اي براي فضاي موسيقي پاپ. چاووشي تا قبل از سال 86 موفق به حضوري رسمي نشد (به استثناي همکاري‌اش با داريوش مهرجويي در فيلم سنتوري) و از آن سال تا به حال هفت آلبوم رسمي روانه‌ي بازار کرده است. اين نوشته نگاهي گذرا دارد به پنج ترانه/ قطعه به انتخاب نويسنده از تمام کارهاي او.

عشق دو حرفي (آلبوم لنگه کفش - 1384)
اين قطعه به نمايندگي از بسيار کارهاي به ياد ماندنيِ دوران غيررسمي خواننده اين‌جا حضور دارد. اين آهنگ با صداي راه رفتن در برف آغاز مي‌شود، شعر کاري‌ست از امير ارجيني و با ترسيم عشقي پريشان و دوحرفي، روزهاي برفي و تقابل آن حال و هواي برفي با بهار و دشت پر از گلايل، اتمام حجتي است با معشوقي گم شده. معشوقه‌اي که انگار غم‌زده بودن اشعار شاعر کار اوست و هم اوست که مثل دشتي پر از گلايل غم زده، رنگ غم را به شعرهايش زده. چاووشي است و اشعار حسرت بار دوران قديمش!

سنگ صبور (آلبوم سنتوري - 1390)
شعرش کار امير ارجيني همکار قديميِ چاووشي و قصه‌اش قصه‌ي علي سنتوري است، نوازنده‌اي که بد ديده و دورش بدجوري خالي شده. در اين ترانه بعد از وصف حال سنتوري (تنهاي بي سنگ صبور و خونه سرد و سوت و کور) راه اميد و بازگشت را برايش باز مي‌کند. در تمام اين مدت صداي سنتور کامکار بالا و پايين‌مان مي‌کند.

شيرمردا (آلبوم من خود آن سيزدهم - 1391)
آلبوم من خود آن سيزدهم در متن اشعارش و حضور اين همه حيوان (سگ و شير و کبوتر و آهو و شغال و گور و...) من را که ياد آلبوم حيواناتِ اثر پينک فلويد مي‌اندازد و نمي‌شود تصور کرد اين اشعار تصادفن کنار هم قرار گرفته باشند. اين آلبوم کنار ادامه دادن همان حال و هواي معترض و دلخوري که پيش از اين داشته مزين به اشعار عاشقانه‌اي هم هست که آن‌ها هم با چاشنيِ حسرت همراهند. قطعه‌ي شيرمردا اما همان سياق پيشين را ادامه مي‌دهد و با شعري از مولانا، يک‌جور حالت تهاجمي و خشم برون ريزنده در خودش دارد و اين را با حالي رقصان به آواز مي‌خواند. مي‌شود تصوير کرد شعر مولانا را و ديد تيغِ چو پولادي را که با گردش در هوا بر سر آن کس که بايد فرود مي‌آيد.

کجاست بگو (آلبوم يه شاخه نيلوفر - 1387)
پاييز 86 بود که بالأخره اولين آلبوم رسمي محسن چاووشي منتشر شد و طرفداران با بيم و اميد منتظر بودند ببينند شاهد چه چيزي هستند و نکند خواننده‌ي محبوب‌شان مثل خيلي‌هاي ديگر که آن سال‌ها داشتند کم کم از زيرزمين به عرصه‌ي عمومي‌ مي‌آمدند از تک و تا بيافتد و بشود آن چيزي که نبايد. يه شاخه نيلوفر اما کاري کرد کارستان. قطعه‌ي کجاست بگو، کار دوم اين آلبوم است، با تک‌نوازي گيتار الکتريک شروع مي‌شود و سراسر حديث تنهايي و سرگردانيِ فعلي و يادآوري روزهاي خوش گذشته است و انذارهايي براي دوري از سرخوردگي. شعر اثر حسين صفا و تنظيم کار خود چاووشي است. موقع گوش دادن به اين قطعه حواستان به سولوي حدودن بيست ثانيه‌اي گيتار درست در ميانه‌ي آن باشد که بدجوري فضاي خالي بين صداي آوازهاي خواننده را پر کرده است.

دزيره (آلبوم پاروي بي قايق - 1393)
دزيره براي من و تا جايي که ديده‌ام خيلي‌هاي ديگر، گل سرسبد و ميوه‌ي آلبوم آخر چاووشي است. پرش بي‌همتاي او از لحاظ متن اشعار در اين آلبوم و حضور دو ترانه‌ي روزبه بماني به وضوح پيداست (منفک از آلبوم قبلي و حضور بزرگان شعر ايران و جهان) و طرفدارانش هم از اين هم‌سطح شدنِ سطح موسيقي و صدا و ترانه راضي به نظر مي‌رسند. البته اين کلام به اين معني نيست که ترانه‌هاي چاووشي پيش از اين سطح پايين بوده‌اند و امير ارجيني و حسين صفا دو يار غار چاووشي از قديم تا به حال تعدادي از بهترين همکاري‌هاي خواننده شاعر در دهه‌ي اخير را شکل داده‌اند و شاهدش کارهاي ماندگار آلبوم يه شاخه نيلوفر مثل يه شاخه نيلوفر و کجاست بگو قطعاتِ سنگ صبور و زخم زبون از سنتوري و... هستند اما شعر دزيره‌ي روزبه بماني انگار که چاوشي را وارد سطح تازه‌اي کرده و سلوکش را چندپله‌اي بالا برده. فقط نگاه کنيد به جايي که مي‌خواند بهترين تصوير عمرم عکس زانو زدنم بود. روح تسليم و رضايتي که در اين قطعه جاري شده بي‌نظير است. حالا ديگر زمزمه‌‌اي، مي‌شود منتهاي طغيان.

احسان سالم
نظرات
مهدي چهارشنبه 14 آبان 1393 انتخاب‌ها عالي ولي به نظرم جاي ترانه "کافه‌هاي شلوغ" از آلبوم حريص، تو اين ليست خاليه.
تو خلوت کوچه ، گرفتن دستات، همش دورغه دروغ
چقدر ادامه بدم به گم شدن تو اين خيابوناي شلوغ...
2 0
پاسخ

جوچيم چهارشنبه 14 آبان 1393 دم شما گرم سالم جان . اون بازار خرمشهر رو هم من اضافه ميکنم
0 0
پاسخ

چاووشيست پنجشنبه 15 آبان 1393 انتشار يه شاخه نيلوفر 87 پاييز بود. نه 86!
1 0
پاسخ

دانشجو پنجشنبه 15 آبان 1393 بگذريم از اينکه شاهکارهاي آلبومهاي «پرچم سفيد» و «متاسفم» ناديده گرفته شدن! و همين ترکهاي منتخب هم جاي بحث فراوان دارن؛لااقل ميشه گفت تو همون آلبومهاي يادشده ترکهاي نابتر و زيباتري هم هستند که به راحتي مي‌تونن جاي اينها باشن. ولي جون مادرتون بيايد دست از اين نظرهاي «سه‌تا‌هزار»! برداريم؛ اينکه سليقه? نويسنده? معظم هفتفاز چيه و کلاً فازش چيه به خواننده چندان کمکي نمي‌کنه! هر کسي براي خودش يه دونه از اين نظرا در مورد هر خواننده‌اي و هر پديده‌اي داره! بهتر نيست نقد و نظر مستدل و کارشناسانه ارائه بديد تا بعد صرف وقت و خوندن متنهاي مبارکتون يه چيزي گير خوانننده بياد؟!
3 0
پاسخ

احسان سالم پنجشنبه 15 آبان 1393 آقا يا خانم چاوشيست: حق با شماست، تصحيح مي شه و ممنون.
آقا يا خانم دانشجو: اونم باشه خوبه ولي منش ما شامل اينجور مطالب «هم» مي شه و خواهد شد. اين مطالب بقول فرنگي ها يک جور تريبيوت براي هنرمند محبوب نويسنده محسوب مي شن. از شما هم ممنونم بخاطر نظر و توجهي که داريد
0 0
پاسخ

سامان جمعه 16 آبان 1393 سينگل "دوست داشتم"- پروانه ها و رفيق روزهاي خوب
0 0
پاسخ

محسن (چاوشي نه) چهارشنبه 5 آذر 1393 من از جاي خالي ترانه بسيار زيبا و گوشنوازه (بازار خرمشهر از آلبوم ژاکت) در اين مقاله تعجب نکردمُ چون ترانه‌ايست که تمايلات انتلکتوالي نويسنده رو ارضا نميکرده. کاش در اين مقاله فقط موسيقي مهم بود نه برداشت مخاطب از سبک موسيقيايي نويسنده.
1 0
پاسخ

نظر خود را بنویسید:
عضویت در خبرنامه 7فاز

برای اطلاع از مطالب جدید 7فاز ایمیل خود را وارد نمایید.


مطالب مرتبط










































استفاده از تمامی مطالب 7فاز تنها با ذکر منبع و درج پیوند مجاز است.

طراحی، پیاده سازی و پشتیبانی وبسایت توسط گروه ماز