گفته‌های دنیرو، اسکورسیزی و تارانتینو به بهانه عرضه نسخه تازه روزی روزگاری در آمریکا

پلي ليست: كوئنتين تاراتينو مي‌گويد: سكانسي كه بالاخره با دختره قرار مي‌ذاره و اون رو به يك رستوران بزرگ و خوشگل مي‌بره و كل رستوران رو مي‌خره؛ اين خيلي رمانتيكه و بعد كنار ساحل قدم مي‌زنند و اين هم كاملا عاشقانه‌اس و بعد به ماشين مي‌رسند و اون سعي مي‌كنه به دختره دست بزنه. مي‌دوني... مي‌گه من اين همه كار براي تو كردم، حالا بايد چيزي كه مي‌خوام رو بهم بدي.

پلي ليست/ ايندي واير: اگر قرار است دي‌وي‌دي، آينده‌اي چون وي‌اچ‌اس داشته باشد و در آينده‌اي نزديک جاي خود را به چيزي مانند cloud بدهد، Once Upon A Time In America آتي شايد يکي از آن چيزهايي باشد که شما دوست داشته باشيد به صورت فيزيکي آن را داشته باشيد پيش از آنکه دير شده باشد. اما اول از همه، بياييم تاريخ کوچکي از اينکه فيلم کجا بوده را بازگو کنيم.
فيلم‌هاي اندکي در طول سه دهه اخير همانند فيلم لئونه واجد نسخه‌هاي زيادي شده‌اند. پس از نمايش نسخه‌ي بيش از 4ساعت فيلم در نخستين نمايشش در فستيوال کن سال 1984، اولين نسخه‌اي که براي نمايش به ايالت متحده رسيد با تدوين دوباره به 134 دقيقه تبديل شد، که کارگردان آن را قبول نداشت و سير روايت داستان در يک ترتيب زماني نمايش داده مي‌شد. در طول دهه‌ي 90 نسخه‌اي سه ساعته براي نمايش در تلويزيون ترتيب داده شد و بعد يک تدوين 229 دقيقه‌اي براي نمايش خانگي انجام شد. سپس در سال 2012 نسخه‌اي بازيافته در فستيوال فيلم کن نمايش داده شد اما پيش از آنکه به فستيوال‌هاي بيشتري برود و نمايش‌هاي متعدد داشته باشد، براي ترميم دوباره از پرده برداشته شد. اما هم‌اکنون، مي‌توانيد صاحب آن شويد.
برادران وارنر اعلام کرده که نسخه‌ي بلوري فيلم، 22دقيقه از نسخه‌ي پيشين بيشتر است که مدت زمان فيلم را به 251 دقيقه مي‌رساند. داخل اين دي‌وي‌دي شامل چنين متعلقاتي است: يک دفترچه 32صفحه‌اي، مستند چگونگي ساخت فيلم و ورژن 1984 در صورتي که دوست داشتيد با نسخه‌ي فعلي مقايسه‌اش کنيد.
روزي روزگاري در آمريکا

رابرت دنيرو:
الان خيلي مشتاقم براي تماشاش چون خيلي وقته که نديدمش. مارتي بهم گفت که بيست دقيقه به فيلم اضافه شده. نگاهي به دي‌وي‌دي که مارتي راوي آن است انداختم؛ کيفيت فيلم خيلي بهتر شده. مطمئنم که کار فوق‌العاده‌اي خواهد شد. مارتي -خدا بهش عمر بده- احياي فيلم‌ها برايش خيلي مهمه و با لذت اين کارها را انجام مي‌ده. و حالا هم خواسته که روزي روزگاري در امريکا را ترميم کنه. مي‌دانم اگر برعهده‌ي خودش بود تمام فيلم‌ها را ترميم مي‌کرد. ولي خب بايد احتمالا تصميم بگيره کدام را مي‌تواند انجام دهد و خب...اين کار ارزشمندي‌ست. سرجو را چندسال پيش از زمان فيلم‌برداري ديدم، که آن موقع براي نقش نودلز ژرار دپارديو را در نظر داشت. چند سال بعد دوباره با هم صحبت کرديم و به توافق رسيديم و بعد گروه را ديدم. 10سال براي سرجو طول کشيد تا موفق به ساختن فيلم شد. گاهي اوقات اين‌قدر طول خواهد کشيد. و همه‌اش به خاطر اينکه به شدت شيفته‌ي فيلم بود. و تاسف‌بار است که امروز نيست تا نسخه‌ي ترميم شده را مشاهده کند. از او خواستم تا کتابي که از آن اقتباس شده را به من بدهد تا بخوانم و خواندمش و بعد متوجه شدم اين کتاب را در زمان بچگي‌ام خوانده بودم و به نظرم کتاب خيلي جالبي بود، بيشتر به خاطر اين درکي از حقيقت که درونش بود؛ مي‌توانم بفهمم که چرا سرجو به اين داستان علاقه داشت. فيلم با کتاب اصلي فرق مي‌کند، همانطور که هميشه چنين چيزي در سينما پيش مي‌آيد، او هم روايت شخصي خودش را از قصه تعريف کرد. و هنوزم برام جالبه که در بچگي اين را خوانده‌ام. کارگردان دلسوزي بود و خيلي دوستش داشتم و از کار کردن در کنارش لذت مي‌بردم. حس شوخ‌طبعي خوبي داشت. وقتي به يک صحنه مي‌رسيديم و او برايم از اين قسمت داستان مي‌گفت، من از او مي‌خواستم که به من نشان بدهد يا انجامش دهد و او کاملا اين را براي توي بازيگر تشريح مي‌کرد. برخي از کارگردانان انقدر واضح اين در ذهنشان هست که راحت قادر به انجامش هستند..... گنگسترهاي يهودي .... به نوعي اين تصور او از نيويورک بود. همانطور که گفتم از کتاب نبود. سرجو اين ايده را گرفت و داستان خودش را بنا کرد. گنگسترهاي يهودي به همان اندازه‌ي گنگسترهاي ايتاليايي برجسته بودند اما چون ايتاليايي‌ها زيادي بهشان پرداخته شده بود (پدرخوانده و غيره...) پس او اين موضوع را انتخاب کرد. آن‌ها هم مانند ايتاليايي‌ها مشهور بودند اما کمي کمتر شناخته شده چون بيشتر بچه‌سال بودند... اين عاليه که مارتي اين کار رو انجام داده و من خيلي مشتاقم براي ديدنش. مدت زيادي ما روي فيلم کار کرديم. حداقل يک‌سال. سرجو قصد داشت که بيشتر ادامه دهد. اينکه ما چطور به نيويورک رسيديم و ايده‌هاي ديگر. اصلا نمي‌خواست از فيلم‌برداري دست بردارد. من کاملا درکش مي‌کنم. خيلي وقت هست که نسخه‌ي مناسبي از فيلم نديدم. چون زمان نمايشش در امريکا تدوين دوباره انجام دادند تا زمان فيلم کمتر شود وهمه چيز را تغيير دادند.

مارتين اسکورسيزي:
کارگردان بزرگ ايتاليايي، سرجو لئونه، براي وسترن‌هايش شناخته شده بود. اما آخرين اثرش، و يکي از بهترين کارهايش، در نيويورک واقع شد. حالا، نگاتيوهاي‌ روزي روزگاري در آمريکا کاملا ترميم شده‌اند. با تشکر از سيستم‌هاي جديد ديجيتالي و اسکن، تجربه‌ي بصري فوق‌العاده‌ي لئونه همانطور که خودش مي‌خواست ديده مي‌شود. هنگامي که لئونه فيلم را به پايان رساند، زمان فيلم چيزي بيش از چهار ساعت بود و مجبور به تدويني دردآور شد. حالا با تلاش‌هاي مسرت‌بخش خانواده‌ي لئونه و موسسه فيلم، بيش از بيست دقيقه افزايش پيدا کرده و ترميم شده و به نسخه اصلي اضافه شده. همانطور که خود لئونه هميشه آرزو داشت. اين کار باعث خواهد شد تا ما چند قدم به فرم عظيم بصري فيلمساز بزرگ، سرجو لئونه نزديکتر شويم.

کوئنتين تارانتينو:

رابرت دنيرو که با تمام کارگردانان بزرگ دهه کار کرده، حالا مي‌آيد و با سرجو لئونه همکاري مي‌کند. يعني...مي‌دوني، با چه کسي کار کرد که آن زمان براي خودش يک غول نبود؟ يک نوع شاعرانگي و زيبايي خاصي در فيلم قرار گرفته، با اين وجود، يکي از خبيث‌ترين و بي‌رحم‌ترين گنگسترهاي تاريخ سينما را درون خودش دارد. اين چهار نفر خونسردترين و بي‌وجدان‌ترين آدم‌هايي هستند که تا به حال در يک فيلم بوده‌اند. و وقتي مثلا يکي رو مي‌کشند کاملا سرد و خشن انجام مي‌دهند. انگار يهو بنگ! شليک مي‌کنه تو سر يارو قبل اينکه طرف بخواد فکري به سرش بزنه. اين‌ها رواني‌ترين گنگسترها هستند. و وقتي هم که بعد از تماشاي فيلم از سالن خارج مي‌شي باز هم به اين فکر مي‌کني که چطور اين‌ کار رو انجام داده، اما اين فقط روايت محشر و بي‌نقص سرجو لئونه است. نکته‌ي جالب در مورد بازيِ دنيرو در فيلم، اين افتادگي و تواضع اوست، مي‌دوني هيچوقت در طول فيلم به دنبال افکت‌هاي بزرگ و تحت‌تاثير قرار دادن تماشاگر نيست، اما به اون دست پيدا مي‌کنه. کاري که دنيرو با بازيش مي‌کنه - و اين البته برمي‌گرده به اينکه کارگردان چطور اين صحنه و صحنه‌ي قبل را آماده کرده باشد - اين تغيير حس و برانگيختن تماشاگر هستش. سکانسي که بالاخره با دختره قرار مي‌ذاره و اون رو به يک رستوران بزرگ و خوشگل مي‌بره و کل رستوران رو مي‌خره؛ اين خيلي رمانتيکه و بعد کنار ساحل قدم مي‌زنند و اين هم کاملا عاشقانه‌اس و بعد به ماشين مي‌رسند و اون سعي مي‌کنه به دختره دست بزنه. مي‌دوني... مي‌گه من اين همه کار براي تو کردم، حالا بايد چيزي که مي‌خوام رو بهم بدي.
روزي روزگاري در آمريکا

امين نور
نظرات
پرهام سه شنبه 20 خرداد 1393 يکي از شاهکارهاي لئونه.کسي که هميشه محل مناقشه بوده.چه کلوزآپ هايي چه يادآوري اي.مرسي 7فاز.
1 0
پاسخ

ندا سه شنبه 20 خرداد 1393 با انتشار اين مطلب يه حسي دارم انگار تاييد صلاحيت شده باشيم
2 0
پاسخ

افشين چهارشنبه 21 خرداد 1393 آقا بدجوري سورپرايزمون کردين.. مرسي
1 0
پاسخ

محمد رستگار دوشنبه 26 آبان 1393 [kickass.to]once.upon.a.time.in.america.1984.extended.d.c.1080p.bluray.x264.torrent
0 0
پاسخ

روح الله دوشنبه 9 شهريور 1394 آخ...اون تواضع دنيرو تو فيلم...
چه خوب ديده
2 0
پاسخ

امير چهارشنبه 26 مهر 1396 يک شاهکرا مطلق
هرچي بيشتر ميخونم هرچي بيشتر تفکر ميکنم هرچي بيشتر ميفهمم، بيشتر در اين فيلم غرق ميشم.
بزرگترين فيلم لئونه، بزرگترين نقش آفريني دنيرو و بزرگترين موسيقي متن موريکونه...
داستاني شگفت انگيز، جهان عظيمي...
1 0
پاسخ

نظر خود را بنویسید:
عضویت در خبرنامه 7فاز

برای اطلاع از مطالب جدید 7فاز ایمیل خود را وارد نمایید.


مطالب مرتبط























































































استفاده از تمامی مطالب 7فاز تنها با ذکر منبع و درج پیوند مجاز است.

طراحی، پیاده سازی و پشتیبانی وبسایت توسط گروه ماز