تلویزیون و شبکه‌های تلویزیونی در دهه هشتاد میلادی

7فاز: زماني كه سريال Dallas در سال 1982 در حال پخش بود سريال ديگري هم در امريكا همزمان در حال پخش بود به اسم Cheers كه در طي 11 سال پخش‌اش 117 بار نامزد دريافت جايزه‌هاي Emmy شد.

7فاز: همانطور که زمان مي‌گذرد خط بين تلويزيون و فيلم کمرنگ و کمرنگ‌تر مي‌شود. در دهه 90 و سالهاي بعد از آن تا به امروز هيچ شو تلويزيوني‌اي از اينکه بعده‌ها يک‌جوري تبديل به يک فيلم سينمايي بشود در امان نبوده. و با وجود شبکه‌هاي Nick at Nite و TV Land ديگر هيچ فاصله‌اي بين نسل‌ها حس نمي‌شود چرا که تمام سريال‌هاي قديمي را مي‌شود همين الان هم تماشا کرد.
دورنماي تلويزيون زماني که شبکه Fox Network به رياست روپرت مورداک در دهه 80 تاسيس شد، براي هميشه تغيير کرد. براي چندين سال هيچ‌کس آنها را جدي نمي‌گرفت اما خيلي زود با برنامه‌هاي چالش‌برانگيز، کوبنده و هجوگونه، شبکه‌هاي ديگر را به چالش کشيد. برنامه‌هايي از قبيل Married…with Children و The Simpsons و Martin و In Living Color و بعدترها پديده‌ي کالتي مثل The X-Files. شبکه Fox انحصار هميشگي شبکه‌هاي ABC و CBS و NBC را در هم شکست. در اواسط دهه 90 هم شبکه‌هاي WB توسط کمپاني Warner Brothers و UPN توسط کمپاني Paramount تاسيس شدند که البته بعدها با يکديگر ادغام شده و شبکه CW تاسيس شد.

شبکه‌هاي کابلي هم با روي کار آمدن شبکه MTV تبديل به يک واقعيت شد و در پايان دهه جزو وسايل روزمره زندگي همه خانه‌ها شد.شبکه‌هاي (HBO (Home Box Office و (Ted Turner’s stations TNT (Turner Network Television و (TBS (Turner Broadcasting System و (CNN (Cable News Network هم به شبکههاي کابلي جذبه‌اي خاص بخشيدند. مخصوصا وقتي که کمپاني Turner آرشيو فيلم‌هاي کمپاني MGM  را خريد. طرفداران شبکه HBO هم در ابتدا کم بودند اما اين شبکه توانست کم‌کم مخاطبانش را پيدا کند.
شبکه‌هاي تلويزيوني در ابتداي اين دهه بسيار مجذوب فراواني بينندگانشان بودند.اين فراواني هم الزاما مختص طبقه متوسط آمريکا نبود.برنامه‌هايي مثل Dallas و Dynasty و Silver Spoons بودند و بعدتر هم تغييراتي در برنامه‌ها اتفاق افتاد که پولدارها به فقرا کمک کنند مثل سريال سيت‌کام Diff’rent Strokes که يک برنامه‌ کاري اجتماعي داشت و سريعا هم در شبکه Webster از آن تقليد شد.

برنامه‌هاي مخصوص خانواده بسيار مهم بودند و با برنامه‌هايي مثل The Cosby Show و ALF و The Facts of Life و Family Ties براي سال‌هاي زيادي از دهه در صدر رتبه‌بندي برنامه‌هاي شبکه‌ها بودند. زماني که سريال Dallas در سال 1982 در حال پخش بود سريال ديگري هم در امريکا همزمان در حال پخش بود به اسم Cheers که در طي 11 سال پخش‌اش 117 بار نامزد دريافت جايزه‌هاي Emmy شد.
در اواخر دهه 80 دو برنامه‌ي انفجاريِ مستقل و مصممِ زنانه در تلويزيون به روي آنتن رفت. يکي سريال کمدي موقعيتِ Murphy Brown با بازي کنديس برگن بود که يکي از سريال‌هاي مورد علاقه بود. چرا که قهرمان اصلي آن يک گزارشگر است و سريال هم براي هميشه به‌روز است و ارجاعات سياسي آن هنوز هم کارکرد دارد. در اوايل دهه 90 سريال مورد مخالفت و اعتراض دَن کوايل در انظار عمومي قرار گرفت که چرا مورفي براون خارج از چارچوب زناشويي صاحب فرزند شده است. اما اين سريال هر قسمتش هوشمندانه و زيبا ساخته مي‌شد و تمام گروه هم مي‌دانستند که چگونه با هم همکاري کنند. سريال سيت‌کام ديگر آن موقع Roseanne با بازي يک استندآپ کمدين سابق بود که به همراه سريال The Simpsons به خانواده‌هاي درهم‌ريخته‌ي آمريکايي حمله مي‌کردند. در سريال Roseanne هرچقدر هم که همه‌چيز عجيب و غريب بود اما بازهم چيزي که مي‌ديديم يک خانواده شبيه همه خانواده‌هاي ديگر بود. مشکلات غيرعقلاني‌ و متفاوتي داشتند اما عاشق همديگر بودند.
در دهه 80 انيميشن عملا به تلويزيون آمد و انيميشن‌هايي مثل Looney Toons و Woody Woodpecker دوباره پخش شدند و يک برنامه‌ي انيميشني نيم ساعته حکم پادشاه شبکه را داشت. البته چندتايي هم انيميشن خوب در ميانشان بود. جيم هنسِن {هنرمند عروسک‌ساز، نويسنده، بازيگر، کارتونيست، وکارگردان و تهيهه‌کننده تلويزيون-م} که هميشه سخت بوده تا او را دسته‌بندي کنم ،برنامه‌هايي مثل Fraggle Rock و Muppet Babies را داشت. و کمپاني Thames Productions هم برخي از منحصربفردترين برنامه‌ها را با سريال Danger Mouse برايمان در ژانر به ارمغان آورد. سريالي که در آن يک موش جاسوس بود و بعد از آن هم Count Duckula که يک اردک خون‌آشامي گياه‌خوار بود. البته که ابرقهرماناني هم حضور داشتند مثل Thundercats و  Transformers و He-Man و the Masters of the Universeو خواهرش She-Ra. بيشتر انميشن‌هاي اين دهه براي سينما بازسازي نشدند  و فقط اين اتفاق براي He-Man افتاد که واقعا هم سرانجام غم انگيزي داشت. البته شبکه Rainbow Brite وجود داشت اما هنوز خبري از Smurf ها و Snork ها و از همه عجيب‌تر Thundercats نبود که با زاويه‌هايي عجيب ساخته شده بود و پيشرو نوعي ديوانگي در انيمه بود که در دهه 90 هم ادامه پيدا کرد.
هي من
زماني تلويزيون در دهه 80 بسيار خوب مي‌دانست که مخاطب بالغش چه چيزهايي مي‌خواهد، همزمان به اين نکته هم آگاه بود که کودکان هم چه چيزهايي مي‌خواهند ببينند چرا که هنوز هم بعضي از اين برنامه‌ها در حال پخش‌اند. تلويزيون براي هميشه تلويزيون باقي خواهند ماند. شما اينجا و آنجا با آن سرگرم مي‌شويد اما مدت زيادي نمي‌توانيد بدون اينکه بفهميد همه چيز يکسان است و فقط در بسته‌بندي‌هاي متفاوت عرضه مي‌شود، آن را تماشا کنيد. هرچندسال يک‌بار برنامه جديدي پيدا مي‌شود و حسابي درگيرتان مي‌کند. اما فقط همين است و گاهي حتي اين برنامه‌ها ادامه هم پيدا نمي‌کنند. تلويزيون در دهه 80 بهتر از دهه 90 بود. چرا که چيزي وجود داشت تا بتوان به آن عکس‌العمل نشان داد. نکته‌اي اجتماعي وجود داشت تا به آن اشاره شود و گاهي هم اتفاق سياسي مهمي مي‌افتاد که شايان توجه بود. دهه 90 دهه‌اي بود که فقط آن را گذرانديم و دهه 80 دهه‌اي بود که مردم در آن زندگي کردند. نياز به گفتن نيست که بهترين سريال دهه 90 هم Seinfeld بود که در اصل خيلي تفنني به بعضي جزئيات اتفاقات هرروزه مي‌پرداخت. نه تنها اين سريال فوق‌العاده بود بلکه عکس‌العملي به‌جا در مورد اين دهه هم به شمار مي‌آمد.

اميد غيايي
نظرات
نظر خود را بنویسید:
عضویت در خبرنامه 7فاز

برای اطلاع از مطالب جدید 7فاز ایمیل خود را وارد نمایید.


مطالب مرتبط

























استفاده از تمامی مطالب 7فاز تنها با ذکر منبع و درج پیوند مجاز است.

طراحی، پیاده سازی و پشتیبانی وبسایت توسط گروه ماز