راهنمای جنبش‌های سینمایی - بخش هفتم: سینمای آزاد بریتانیا (1959-1956)

فيلمسازان مهم: ليندزي اندرسون, كارل رايز, توني ريچاردسون, لورنزا مازتي
امپاير:
فيلمسازان مهم:
ليندزي اندرسون, كارل رايز, توني ريچاردسون, لورنزا مازتي

 
چيست؟ سينماي محبوب عاشقان فيلم مستند. سينماي آزاد درست مثل موج نوي فرانسه از دل يك مجله فيلم برجسته به شكل يك سيلي بر دهان سينماي بريتانيا پديدار شد. زماني كه تروفو, گدار و شابرول كايه دو سينما را داشتند ليندزي اندرسون, توني ريچاردسون و كارل رايز براي مجله سيكوئنس و سايت اند ساوند مي‌نوشتند. اين جمع سه نفره به همراه فعالان جديد ديگري از جمله لورنزا مازتي, دانش‌آموخته مدرسه هنرهاي زيبا اسليد و گاوين لمبرت فيلمنامه‌نويس, عليه جهان‌بيني نوستالژيك جان گريرسون به پا خاستند. پروپاگاند يك جانبه سال‌هاي جنگ از ديگر مواردي بود كه توسط يادداشت‌هاي جدي و پرشور اين گروه با تمركز بر پاشنه آشيل انگلستان آن زمان يعني فقر, به باد انتقاد كشيده شد. آن‌ها قصد داشتند كشور را همان‌گونه كه بود نشان دهند و براي نيل به اين هدف از دوربين‌هاي دستي 16 ميلي‌متري استفاده كردند و قدم به خيابان‌هاي لمبث, وود گرين, مرگيت و ديگر محله‌هاي كارگرنشين انگلستان گذاشتند و همان كاري را كردند كه از ابتدا در سر داشتند. نتيجه شايد به نوعي تاريك و عبوس بود اما همان‌طور كه لمبرت درباره "O Brother" اندرسون مي‌گويد كابوس‌هاي آنان در نهايت "با اتخاذ رويكردي به شدت انسان‌دوستانه به رهايي ختم شد."
 
رايز در سالن نمايش نشنال فيلم يك برنامه‌ريز بود و اين نكته براي گروهي كه به ويتريني خوب براي ارائه كارش نياز داشت بسيار كمك‌كننده بود. در بين ‌سال‌هاي 1956 تا 1959 ان‌اف‌تي شش فصل مستند كوتاه نمايش داد و با مستندهايي از كارگردانان كليدي اين جنبش در كنار آثار كارگردانان خارجي جديدي مثل رومن پولانسكي, كلود شابرول و فرانسوا تروفو از تماشاگران مشتاق‌اش پذيرايي كرد. "با يكديگر" مازتي با مدت زمان 52 دقيقه‌ طولاني‌ترين فيلم اكران شده بود و "O Dreamland" اندرسون و "مادر اجازه نمي‌دهد" ريچاردسون به ترتيب 12 و 22 دقيقه بودند. ترسيم "با يكديگر" از محروميت‌هاي ناحيه يهودي‌نشين شرق لندن چنان حركتي در بين سينماگران به راه انداخت كه مازتي دو مرتبه در تلويزيون ملي درباره آن صحبت كرد.
 
فيلم‌‌هاي مهم: O Dreamland (1953), با يكديگر (1956), هر روز به جز كريسمس (1957), مادر اجازه نمي‌دهد (1955), ما پسران لمبث هستيم (1958), روزگار خوب (1957)
 
بر چه چيز تاثير گذاشت؟ موج نوي بريتانيا و مردان جوان عصباني با پيروي از انگاره "ممكن بودن هرچيز" بيرون آمدند. ريچاردسون, اندرسون و رايز هر دوي اين جنبش‌ها را توسعه دادند و ردپاي تلاش‌شان در فيلم‌هاي كارگرداناني مثل كن راسل, لين رمزي, كن لوچ, شين ميدوس و اندري آرنولد در ميان بسياري نام‌هاي سرشناس ديگر مشهود است.
 
چه بايد گفت: "كمال يك هدف نيست."
 
چه نبايد گفت: "سينماي آزاد؟ منظورتان همان تماشاي فيلم بدون رعايت حقوق كپي رايت است؟"
ويسنا فولادي
نظرات
نظر خود را بنویسید:
عضویت در خبرنامه 7فاز

برای اطلاع از مطالب جدید 7فاز ایمیل خود را وارد نمایید.


مطالب مرتبط




































































































استفاده از تمامی مطالب 7فاز تنها با ذکر منبع و درج پیوند مجاز است.

طراحی، پیاده سازی و پشتیبانی وبسایت توسط گروه ماز