یادداشت نویسنده 7فاز درباره دیمین چزل

كسي فكرش را نمي‌كرد جواني كه هنوز سي سال هم ندارد بتواند فيلمي مانند «ويپلش» بسازد. فيلم در كارگرداني و فيلمنامه دقيق و باجزييات است. اينجا فيلمي است كه استعداد و علاقه و شور چزل به موسيقي و سينما همزمان به اعتدال درخشاني مي‌رسد.
7فاز: «لالا لند» قرار است در افتتاحيه قديمي‌ترين جشنواره سينمايي جهان يعني ونيز که آخر اين ماه برگزار مي‌شود، پخش شود. آخرين اثر ديمين چزل فيلمسازي که از سال گذشته با فيلم «ويپلش» موردتوجه منتقدان قرار گرفت. با نزديک شدن به زمان برگزاري جشنواره‌هاي معتبر پاييزي و داغ شدن تنور رقابت فيلم‌هاي مدعي که از ماه سپتامبر روي پرده مي‌روند، برگزارکنندگان جشنواره فيلم تورنتو درام عاشقانه «لا لا لند» جديدترين ساخته ديمين چزل را به عنوان مدعي اصلي فصل جوايز سينمايي پيش‌بيني کرده‌اند. اين درام‌کمدي 126 دقيقه‌اي با بازي رايان گاسلينگ و اما استون از آن فيلم‌هايي است که امسال خيلي از سينمادوستان منتظرش بودند. کامرون بيلي برنامه‌ريز معتبرترين جشنواره امريکاي شمالي فيلم «لا لا لند» را اثري «بسيار قدرتمند» توصيف کرده است. طبق پيش‌بيني بيلي، دومين فيلم بلند چزل کارگردان 31 ساله امريکايي «تمام نگاه‌ها را در فصل جوايز به خود خيره خواهد کرد. به نظرم فيلم لذت‌بخشي است و موفقيت‌هاي قابل توجهي در انتظارش است.» پيرس هندلينگ رييس جشنواره نيز در گفت‌وگو با «گاردين» ساخته جديد شزل را پيشتاز مدعيان فصل جوايز دانسته است. 
اين جوان سي و يک ساله که هنوز فيلمش نيامده بنظر مي‌رسد يک سري از رقبا را کنار زده خيلي آرام و بي‌حاشيه خودش را در سينما بالا کشيد. چزل ژانويه 1985 در پورت‌آيلند آمريکا متولد شد. خانواده فرهنگي و تحصيل‌کرده‌اي داشت. مادرش نويسنده و استاد دانشگاه و پدر فرانسوي‌الاصلش دانشمندي در زمينه کامپيوتر است. فيلمسازي اولين روياي جاه‌طلبانه ديمين بود که بعد از مدتي جاي خودش را به موسيقي داد. چزل تصميم گرفت موزيسين شود. اين علاقه و شور به هر دو مديوم موسيقي و سينما در فيلم‌هايش همين الان به وضوح مشهود است. آن هم نه فقط در قصه و محتوا که مهم‌تر از آنها در ريتم. 
به هر حال وقتي به دبيرستان پرينستون مي‌رفت به او پيشنهاد دادند درامر شود. خودش عاشق موسيقي جز بود. معلم موسيقي‌اش در دبيرستان آدم سرسخت و سخت‌گيري بود که چزل بعدها گفت شخصيت ترنس فلچر را در فيلم «ويپلش» از او الهام گرفته است. اما برعکس اندرو نيمن، قهرمان فيلم «ويپلش» چزل دست‌هايش را با درامز زدن زخمي نکرد. خيلي زود غريزه‌اش به او گفت که با وجود علاقه و عشقي که به موسيقي دارد هيچ‌وقت يک نوازنده و موسيقيدان بزرگ نخواهد شد. خودش معتقد است که به حد کافي در زمينه نوازندگي استعداد نداشت. درنتيجه بعد از تمام کردن دبيرستان دوباره سراغ فيلمسازي رفت. شغلي که آن را عشق اولش مي‌دانست. در دانشگاه هاروارد تحصيل کرد و سال 2007 از آنجا فارغ‌التحصيل شد. اولين کار چزل به عنوان کارگردان و فيلمنامه‌نويس «مرد و مادلين روي نيمکت پارک» بود. يک فيلم جز موزيکال که به سبکي مستندگونه ساخته شده بود. فيلم شامل اجراهاي زنده جز مي‌شد و قصه زوجي بود که براي سه ماه در بوستون با هم قرار مي‌گذاشتند. مرد در يک گروه موسيقي ترومپت مي‌زد و زن بي‌هدف دنبال يک کار مي‌گشت. هيجان عشق اوليه بعد از مدتي محو مي‌شود و کشمکش‌هاي بين آنها شروع مي‌شود. از همين فيلم اول استعداد يک فيلمساز جسور را مي‌شد در کار چزل پيدا کرد. بعد سراغ يک ژانر کاملا متفاوت رفت و به همراه اد گاس دانلي، فيلمنامه فيلم وحشت «آخرين جن‌گير: قسمت سوم» را نوشت. فيلمي که توسط دانلي کارگرداني شد و برخلاف فيلم اول چزل نه تنها تماشاگران طرفدار فيلم‌هاي وحشت هم فيلم را تحويل نگرفتند که منتقدان هم امتياز 38 از 100 را به فيلم دادند. فيلمنامه بعدي چزل باز توسط يک فيلمساز ناشناس ساخته شد: اوژنيو ميرا يک فيلمساز اسپانيايي. «گراند پيانو» استعداد چزل را به عنوان يک فيلمنامه‌نويس درجه يک به رخ مي‌کشد. اينجا دوباره وارد حيطه قدرتش مي‌شود: روايت يک تريلر هيجان‌انگيز در بستر موسيقي. فيلم البته خيلي ديده نشد و موردتوجه منتقدان هم قرار نگرفت اما اگر الان فيلم را ببينيد متوجه مي‌شويد چطور چزل در فيلمنامه «گراند پيانو» در حقيقت بذر فيلم بعدي‌اش «ويپلش» را کاشته. انگار اين فيلمنامه دست‌گرمي براي آن اثر اصلي باشد. «گراند پيانو» با بازي الايجاه وود در نقش اول داستان پيانيست جواني است که ترس از صحنه دارد و به همين دليل چند سالي است که کنسرت برگزار نکرده. در اين سال‌ها روي خودش کار کرده و با کمک تراپيست و مدير برنامه‌هايش ترس‌اش ريخته و حالا قرار است روي صحنه برود تا دوباره کنسرت بدهد. سالن پر است. چند دقيقه قبل از اجرا لابه‌لاي نت‌هايش پشت صحنه يک يادداشت تهديدآميز پيدا مي‌کند: اگر واکنشي نشان بدهي همان جا روي سن به تو شليک مي‌کنم. و اگر روي سن نروي همين لحظه خواهي مرد. پيانيست مجبور مي‌شود روي صحنه برود در حالي که حس تعليق فيلم واقعا نفس‌گير از کار درآمده. ايده درخشان چزل نکته فيلم «گراند پيانو» است. کسي فکرش را نمي‌کرد جواني که هنوز سي سال هم ندارد بتواند فيلمي مانند «ويپلش» بسازد. فيلم در کارگرداني و فيلمنامه دقيق و باجزييات است. اينجا فيلمي است که استعداد و علاقه و شور چزل به موسيقي و سينما همزمان به اعتدال درخشاني مي‌رسد. تصوير سياهي از جهان هنرمندي که بايد يک‌بار کامل روحي و جسمي ويران شود تا درنهايت استاد بزرگش را وادار به احترام کند. فيلم مستقل چزل برنده سه جايزه اسکار شد و تقريبا در تمام بخش‌هاي مهم نامزد دريافت اين جايزه بود. «لالالند» تلاش جديد چزل براي ترکيب جهان موسيقي و سينماست و با توجه به موفقيت قبلي‌اش طبيعي است که سينمادوستان منتظرش باشند. اين‌بار طبق عکس‌ها و خلاصه داستان از آن جهان تاريک «وپيلش» خبري نيست. «لالالند» کمدي موزيکالي درباره يک پيانيست جز است که در لس‌آنجلس عاشق يک بازيگر مي‌شود. شايد باز هم کشمکش‌هاي دروني هنرمند را با خودش در اين فيلم هم داشته باشيم اما در ظاهر که با يک موزيکال شاد کمدي طرف هستيم. زوج بازيگر فيلم هم که جان مي‌دهند براي کمدي رمانتيک‌هاي شاد. «لالالند» مي‌تواند فيلم دوست‌داشتني امسال باشد.
اين مطلب قبلا در هفت صبح کار شده است.
صوفيا نصرالهي
نظرات
javad چهارشنبه 17 شهريور 1395 من بعد از ديدن ويپلش با اين که هيچ علاقه اي به جاز نداشتم , عاشقش شدم . فيلمش شاهکار بود . تريلر لالاند هم اميد يه موزيکال به سبک کلاسيک و دوران طلايي موزيکال رو ميداد . اما استون صداش عالي بود. نظر منتقدا هم تو افتتحايه خوب بود نسبت به لالاند . لحظه شماري ميکنم تا اکران بشه .
0 0
پاسخ

نظر خود را بنویسید:
عضویت در خبرنامه 7فاز

برای اطلاع از مطالب جدید 7فاز ایمیل خود را وارد نمایید.


مطالب مرتبط




































































































استفاده از تمامی مطالب 7فاز تنها با ذکر منبع و درج پیوند مجاز است.

طراحی، پیاده سازی و پشتیبانی وبسایت توسط گروه ماز