گزیده نظرات منتقدان درباره «الویس و نیکسون» لیزا جانسون

 
امپاير- اولي ريچاردز: اين يكي از رويدادهاي عجيب‌تر قرن بيستم در ميان بقيه است، خداي راك در دسامبر 1970 براي ملاقات با پرزيدنت نيكسون در كاخ سفيد پيدايش شد. او مي‌خواست وارد جنگ آمريكا با مواد مخدر شود. وزنه فيلم آنطور كه عنوان‌اش نشان مي‌دهد در تعادل نيست، در بيشتر دقايق ما كينگ را دنبال مي‌كنيم، مردي كه شهرت سرسام‌آورش او را به كارتوني از تصوير خود در اذهان عمومي تبديل كرده است.
7فاز:
نيويورک پست- لو لومنيک: ملاقات سورئالي تاريخي دو شمايل دهه هفتادي در کاخ سفيد در فيلم سرگرم‌کننده ليزا جانسون به گروه بازيگران رويايي که شايسته‌اش است مي‌رسد. مايکل شانون در نقس کينگ و کوين اسپيسي در نقش رئيس جمهور. با وجود اينکه شانون تا حدي شبيه به پرزلي است به خوبي با لباس مبدل خود جفت و جور شده و رفتار عجيب و غريبي را که الويس در سال‌هاي پيش از مرگ در 1977 از خود نشان مي‌داد نمايش مي‌دهد. الويس با تماشاي گزارشي از معضل روبه وخامت استفاده از مواد مخدر متحول مي‌شود و پي مي‌برد که تنها خودش قادر به حل اين مشکل است. او پس از پيوستن به دوست‌‌اش، جري شيلينگ (الکس پتيفر) در لس‌انجلس نامه دست نوشته خود را براي درخواست ملاقات با نيکسون در کاخ سفيد مي‌فرستد. او که خودش در زندگي واقعي با مواد مخدر بيگانه نيست مي‌خواهد به عنوان يک مامور فدرال به طور مخفيانه با اين مسئله مقابله کند... اسپيسي در نقش رئيس جمهوري کاملا متفاوت از اغواگر ساختگي که در «خانه پوشالي» آن را بازي مي‌کند نه تنها با صداي نيکسون حرف مي‌زند بلکه حالات ناراحت و پارانوياي مهارنشدني او را هم تقليد مي‌کند. اين پارانويايي است او که با الويس شانون به اشتراک دارد، چيزي که اين دو را به غيرمعمول‌ترين زوج‌ها تبديل مي‌کند.
 
امپاير- اولي ريچاردز: اين يکي از رويدادهاي عجيب‌تر قرن بيستم در ميان بقيه است، خداي راک در دسامبر 1970 براي ملاقات با پرزيدنت نيکسون در کاخ سفيد پيدايش شد. او مي‌خواست وارد جنگ آمريکا با مواد مخدر شود. وزنه فيلم آنطور که عنوان‌اش نشان مي‌دهد در تعادل نيست، در بيشتر دقايق ما کينگ را دنبال مي‌کنيم، مردي که شهرت سرسام‌آورش او را به کارتوني از تصوير خود در اذهان عمومي تبديل کرده است. او فراموش کرده چطور يک فرد عادي باشد. شانون اما کاملا در تصوير آشناي الويس متقاعدکننده ظاهر نشده، از لحاظ فيزيکي او همان‌قدر شبيه به الويس است که جنيس جاپلين، و زيرلبي چيزهايي براي خودش مي‌گويد. اما الويس او فريبنده است، مردي با يک ذهن منظم و حضوري غيرعادي و خارق‌العاده. اين دو تقريبا پس از دوساعت با يکديگر ملاقات مي‌کنند، چيزي که پس از آن به خوبي انتظارات را برآورده مي‌کند. موقعيت‌هاي کميک فراوان هستند و اجراي سرگرم‌کننده‌اي دارند. نمايش زيرکانه‌اي در دو جبهه قدرت در اين‌جا برپا است. روش‌هاي نسبتا رقت‌انگيزي که اين دو براي اعمال قدرت بر ديگري اجرا مي‌کنند دقايق خارق‌العاده فيلم را مي‌سازند.
 
گاردين- نايجل ام اسميت: تماشاي کولين هنکس در نقش کارمند مضطرب تشکيلات نيکسون که رويداد اصلي را رهبري مي‌کند خارق‌العاده است. اما در يکي از پيرنگ‌هاي فرعي که با دوست پرزلي، جري سر و کار دارد و بخصوص بر پافشاري نااميدانه او بر بازگشت به لس‌انجلس تاکيد مي‌کند هيچ درصدي از جذابيت وجود ندارد. وقتي دو نفر از بهترين بازيگر امروز سينما را در اجرايي سطح بالا براي اداي دين به مشهورترين شمايل‌هاي قرن بيستم در يک فيلم داريد بهتر است تمرکز خود را تنها خرج آن‌ها کنيد.
 
اسکرين ديلي- تيم گريرسون: در دقايق ابتدايي «الويس و نيکسون» مشخص مي‌شود که جانسون و فيلمنامه‌نويسان او قصد دارند يک کمدي خوش قلب را که با شخصيت‌هاي اصلي‌اش بيش از اندازه با آب و تاب رفتار نمي‌کند خلق کنند. با وجود اينکه فيلم هرگز به يک پارودي نزديک نمي‌شود، جانسون بر خطاکار بودن پرزلي و رئيس جمهور و حتي اطرافيان آن‌ها تاکيد مي‌کند و آن‌ها را مرداني متوسط و آسيب پذير در برابر خود و غرورشان نمايش مي‌دهد. بخشي از جذابيت پنهان برخورد پرزلي و نيسکون بيش از 45 سال پوشيده در رمز و راز بود. نکته نااميدکننده درباره «الويس و نيکسون» اين است که چنين رويدادي را به اندازه کافي خيال‌پردازانه و خلاقانه به تصوير نمي‌کشد.
ويسنا فولادي
نظرات
نظر خود را بنویسید:
عضویت در خبرنامه 7فاز

برای اطلاع از مطالب جدید 7فاز ایمیل خود را وارد نمایید.


مطالب مرتبط




































































































استفاده از تمامی مطالب 7فاز تنها با ذکر منبع و درج پیوند مجاز است.

طراحی، پیاده سازی و پشتیبانی وبسایت توسط گروه ماز