راهنمای جنبش‌های سینمایی - بخش اول: امپرسیونیسم فرانسه (1930-1918)

بر چه چيز تاثير گذاشت؟ اساسا همه‌چيز. ردش را مي توانيد در يك بازه‌ي زماني درهم‌گسيخته پيدا كنيد، از "سال گذشته در مارين‌باد" آلن رنه, موج نوي فرانسه تا غزل‌سرايي‌هاي سودازده‌ي ژان كوكتو و مارسل كارنه مي‌توانند گزينه‌هايي باشند كه به اين جنبش آوانگارد رجوع مي‌كنند. "ال دورادو"ي مارسل لربيه (1921) حتي مي‌تواند نمونه‌ي متاخري براي مطالعه باشد.
امپاير:
فيلمسازان مهم:
ابل گانس, زرمن دولاک, لوئي دلوک, مارسل لربيه, ژان اپستاين

 
چيست؟ فيلمسازان امپرسيونيست فرانسوي نام‌شان را وامدار هموطنان نقاش‌شان هستند، آنان از اين شهرت براي ايجاد غرشي عظيم در فيلمسازي صامت دهه‌ 20 استفاده کردند و سينما را در مسيرهاي مهيج و جديدي به حرکت درآوردند. خرابي‌هاي به بار آمده از جنگ جهاني اول راه خود را به درون فيلم‌هايي باز کرد که زواياي تاريک‌تري از روح انسان را مي‌کاويدند و به خوبي دنياي آنان را زير و رو مي‌کردند. تکنيک‌هاي جديد در تدوين‌ غير خطي، نماي نقطه ديد و استفاده‌هاي نو از دوربين فراوان شدند. ابل گانس با "ناپلئون" دوربين صفحه عريض را معرفي کرد و حتي براي فيلمبرداري يک صحنه, دوربين‌اش را به يک اسکيت وصل کرد، مارسل لربيه استايل‌هاي جسورانه و خشن نورپردازي را تجربه کرد, کارگردان‌هايي مثل گانس، ژرمن دولاک و ژان اپستاين مورد حمايت کمپاني‌هاي مهم فرانسوي مثل پاتي و گامونت قرار گرفتند، حمايتي که در واکنش به رخنه و هجوم خفه‌کننده‌ي فيلم‌هاي آمريکايي شکل گرفت.
 
همان‌طور که ديويد پارکينسون، نويسنده‌ي امپاير در 100 ايده که سينما را متحول کردند توضيح مي‌دهد، لوئي دلوک، سرکرده‌ي گروه، در پذيرا ساختن اينکه اين فرم هنري نوين به عنوان چيزي مجزا به آغوش کشيده شود و جايگاه مخصوص به خود را چه از لحاظ هنري و چه جغرافيايي بيابد تاثير بسزايي داشت. دلوک در اين باره تاکيد مي‌کند که "سينماي فرانسه بايد سينما باشد" و "سينماي فرانسه بايد فرانسوي باشد." و براي فرانسوي بودن ابايي هم نداشت که جايي اگر شرايط مي‌طلبيد کمي هم س.ک.س.ي شود. "صدف و مرد روحاني" ژرمن دولاک ،در حرکتي زودهنگام به سمت سورئاليسم، داستان کشيشي شهوتي را تعريف کرد که به زني شوهردار تمايل پيدا مي‌کند، پس از آن در اغلب محافل ديني برخوردي تحکم‌آميز با اين فيلم صورت گرفت. از با گوشه چشم پاييدن‌هاي فراوان، روحي درهم‌شکسته که با تصاوير مبهوت‌کننده نمايش عيني پيدا کرده تا وسواس‌هاي عجيب‌وغريب و صدف حلزوني‌اي که قطعا آن را جايي نزديک گوشتان نمي‌گذاريد در اين فيلم پيدا مي‌شود. فيلم مثل بسياري از توليدات اين دوره، ديوانه‌وار و خيره‌کننده است، با چنان مقامي از غافلگيري که سخت مي‌شود پژمرده و کمرنگ‌اش کرد.
 
فيلم‌هاي مهم: Fievre (1921), لبخند مادام بودو (1922), چرخ (La Roue) (1923), يک قلب باايمان (1923), صدف و مرد روحاني (1928), ناپلئون (1927)
 
بر چه چيز تاثير گذاشت؟ اساسا همه‌چيز. ردش را مي توانيد در يک بازه‌ي زماني درهم‌گسيخته پيدا کنيد، از "سال گذشته در مارين‌باد" آلن رنه, موج نوي فرانسه تا غزل‌سرايي‌هاي سودازده‌ي ژان کوکتو و مارسل کارنه مي‌توانند گزينه‌هايي باشند که به اين جنبش آوانگارد رجوع مي‌کنند. "ال دورادو"ي مارسل لربيه (1921) حتي مي‌تواند نمونه‌ي متاخري براي مطالعه باشد.
 
نکته: "La Roue" ابل گانس 32 حلقه‌ فيلم مصرف کرد. عشق سينماها مي‌بايست سه روز عصر را براي تماشايش خالي مي‌گذاشتند.
 
چه بايد گفت: "مارسل لربيه با طراحان صحنه‌اي مثل آلبرتو کاوالکانتي همکاري کرد تا چيزي که مي‌سازد سينماي خالص باشد، يا آن‌طور که شما ترجيح مي‌دهيد بگوييد:/ Gesamtkunstwerkمعادل آلماني total work of art."
 
چه نبايد گفت: "من آن يکي را با تمام نيلوفرهاي آبي‌اش دوست دارم."
ويسنا فولادي
نظرات
نظر خود را بنویسید:
عضویت در خبرنامه 7فاز

برای اطلاع از مطالب جدید 7فاز ایمیل خود را وارد نمایید.


مطالب مرتبط




































































































استفاده از تمامی مطالب 7فاز تنها با ذکر منبع و درج پیوند مجاز است.

طراحی، پیاده سازی و پشتیبانی وبسایت توسط گروه ماز