یادداشت طاها افشین درباره آلبوم «صفر شخصی» محسن نامجو

«صفر شخصي» شايد شخصي ترين آلبوم محسن نامجو باشد. قطعات اين آلبوم را به اعضاي خانواده اش تقديم كرده براي پدر و مادرش شعر گفته، براي دوستانش ترانه ساخته و حال و هواي آلبوم بازگو كننده احوالات شخصي نامجو است. گرچه همچنان امضاي خودش روي قطعات دارد و همچنان شاهد توليد اصوات عجيب از حنجره او هستيم و همچنان در يك قطعه، فحش و فضاحت را حواله روزگارش مي كند اما به نظر مي آيد نامجو تلاش كرده حفره ايجاد شده درونش كه ناشي از غربت است را براي مخاطبش بازگو كند.
7فاز:
نوستالژيايِ الکي ؟!
«صفر شخصي» شايد شخصي ترين آلبوم محسن نامجو باشد. قطعات اين آلبوم را به اعضاي خانواده اش تقديم کرده براي پدر و مادرش شعر گفته، براي دوستانش ترانه ساخته و حال و هواي آلبوم بازگو کننده احوالات شخصي نامجو است.
گرچه همچنان امضاي خودش روي قطعات دارد و همچنان شاهد توليد اصوات عجيب از حنجره او هستيم و همچنان در يک قطعه، فحش و فضاحت را حواله روزگارش مي کند اما به نظر مي آيد نامجو تلاش کرده حفره ايجاد شده درونش که ناشي از غربت است را براي مخاطبش بازگو کند.
آلبوم با قطعه «مريم» آغاز مي شود که ملهم از موسيقي مقامي تربت جام است و فضاي آن بيشتر در آواز شوشتري بوده. قطعه با يک دوبيتي از باباطاهر آغاز مي شود و پس از آن شاهد يک قطعه پنج ضربي هستيم که تنظيم آنچناني براي سازها ندارد و صداي نامجو با همراهي سازهاي کوبه اي اين قطعه را تا جايي پيش مي برد که ساکسفون اضافه شده و قطعه به سمت فضاي «جَز» مي رود تا قطعه بعدي بيش از پيش به «جَز» نزديک شود. کلام اين قطعه از نامجو است و دو تضمين از فخرالدين عراقي آورده شده تا نامجو آن را البته که به طعنه به شاعران معاصر ايران تقديم کند.
اما قطعه سوم يک آواز است و کنترباس آن را همراهي مي کند و بازگشتي به تيپ اشعار گذشته اوست که عرياني در کلام و گذشتن از خط قرمزهاي معمول ادب، از ويژگي هاي آن است و من به شخصه تصور مي کنم که تحليل آن ارزش چنداني ندارد چه را که هنري در قطار کردن مقاديري لفظ رکيک ولو به شرط هم قافيه بودن، کار چندان دشواري نيست.
قطعه «مجير» با خواندن دعا توسط يک پير آغاز مي شود و توضيحي در مورد اين شخص در کاور آلبوم وجود ندارد اما در توضيحات آلبوم آمده است که نامجو اين قطعه را به خواهرانش تقديم کرده و البته لحن توضيحات در جلد آلبوم نشان از احترام نامجو به دعا و اين قطعه  دارد. دعاي مجير از دعاهاي معروف کتاب مفاتيح الجنان است که به اعتقاد شيعه اين دعا را جبرييل بر پيامبر اسلام خوانده است. دعا 88 بند است و کليت آن يک عبارت است که در هر بند نام هاي الهي تغيير مي کند و نامجو بخشي از آن را مي خواند. پيري که صدايش در ابتداي قطعه شنيده مي شود اين دعا را در آواز دشتي و ريتم آزاد مي خواند و نامجو با حفظ همان ملودي دشتي اين دعا را روي ريتم و با تنظيم مدرن و البته ساده و روان مي خواند. اين ملودي حلقه وار تکرار مي شود تا در فواصل بين چند بند از دعا ، کلارينت در دشتي بنوازد و فضا قطعه را از تکرار خارج کند. دعاي مجيري که نامجو خوانده فارغ از تمامي حواشي شخص او و اتفاقاتي که در گذشته افتاده، قطعه اي محترم و دلنشين است خصوصا که ملودي دشتي آن براي گوش شنونده ايراني آشنا و حزن انگيز است است.
محسن نامجو، مرصع خواني خود بر شعري از حافظ را به رضا بهبودي تقديم کرده است و البته لازم به توضيح است که ملودي اين قطعه، ملهم از مقام گل و خاک موسيقي اهل حق کردستان است و جالب است که پيش از اين نيز شهرام ناظري در کنسرتهاي اوليه اش با حافظ ناظري که به پيش از انتشار آلبوم «مولويه» مربوط مي شود، تصنيفي با همين کلام و با الهام گرفتن از همين مقام  مي خواند و براي کساني که آن تصنيف را شنيده اند و احتمالا حافظه موسيقايي خوبي هم دارند، اين شباهت چندان غريب نباشد. اين قطعه با ريتم آزاد و ملهم از همان مقام گل و خاک اجرا مي شود که اين مقام نيز کاملا حال و هواي دستگاه نوا را دارد.
قطعه «چه کسي؟» باز هم با کلام نامجو و ابياتي از سعدي در ماهور ساخته شده و با آواز و سه تار نامجو آغاز مي شود. اما او در انتهاي آواز،  با تغيير مايه از ماهور با بيات ترک مي رود تا با حضور ريتم ، اين قطعه به طور کامل در آواز بيات ترک اجرا شود. قطعه اي که گيتار بيس در آن نقش غير قابل انکاري ايفا مي کند و نامجو در امتداد نوستاليژي بازي هايش در اين آلبوم ، آن را به دوستانش تقديم کرده است.
دکلمه «به مادرم»، کلامي است که محسن نامجو در وصف مادر و براي مادرش گفته است تا فضاي آلبوم را بيش از پيش شخصي کند. شکل و چارچوب شعر تفاوت زيادي با ديگر اشعار نامجو ندارد و سازها جز آنکه زير صداي خواننده فضاي مينيمالي ايجاد کنند اتفاق ديگري را رقم نمي زنند. در ادامه تقديم هاي نامجو، قطعه اي نيز به عناصر ذکور خانواده نامجو تقديم مي شود که اين قطعه نيز کلامي از نامجوست و اتفاق ويژه اي ندارد.
قطعه «شانه هايم» با شعري از آرزو خسروي تنها قطعه بدون ساز اين آلبوم است و نامجو تلاش کرده تا اين دکلمه را با در مناطق مختلف صوتي اش بخواند و البته که او پيش از اين نيز با کتاب صوتي «کيمياگر» نشان داده که در خواندن متن و شعر هم حرف براي گفتن دارد.
و اما آخرين قطعه اين آلبوم با شعري از بيژن الهي شايد زبياترين و بهترين و دلنشين ترين قطعه اين آلبوم باشد . انتخاب شعر «مَناعي» از بيژن الهي که به معناي اخبار مرگ است، يکي از درخشانترين انتخاب هاي محسن نامجو بوده و هول و هراس خواننده در اداي جمله «چه خبر؟» و آواز روان و حزن انگيز نامجو ،حس شعر را به طور کامل منتقل مي کند. اين قطعه بسيار زيبا ساخته شده و شايد طرفداران نامجو را به حرکت رو به جلوي اميدوار مي کند.
آنچه در اين آلبوم بيش از هر چيز به چشم و گوش مي آيد، دلتنگي عجيب صاحب اثر براي خانواده و دوستانش است. نامجو عميقا دلتنگ است و تلاش مي کند تا دوباره نگاهي به پشت سر بياندازد، «مجير» بخواند و دل خواهرانش را به دست آورد، مادر را ستايش کند و دوستانش را ياد. «صفر شخصي» وصف حال کسي است که از گفتن هيچ چيز پروا ندارد و اين بي پروايي را مبدل به امضاي خودش کرده است.
طاها افشين
نظرات
siamak gol دوشنبه 17 خرداد 1395 من که عاشق اين آلبوم شدم.. انگار يه خلاصه از همه ي کاراشه.. قشنگه...
15 3
پاسخ

مهيار دوشنبه 17 خرداد 1395 دمه شما گرم واقعا خيلي کم ميشه اينجور پرداخت ها رو نسبت به يه البوم پيدا کرد.خيلي خوب و مفيد,اگه ميشه واسه البوم محسن چاوشي هم يه نقد بنويسين
11 2
پاسخ

امين سه شنبه 18 خرداد 1395 نقد بسيار خوبي بود
دسستون درد نكنه
9 2
پاسخ

پشنگ جمعه 21 خرداد 1395 عالي بود هم البوم هم نقد
6 1
پاسخ

ميرزا شنبه 22 خرداد 1395 تو اين آلبوم چيزي به اسم موسيقي وجود نداشت
3 33
پاسخ
علي شنبه 24 مهر 1395 در اين کامنت چيزي جز ادعاي نفهمي وجود نداشت.

فربد يكشنبه 23 خرداد 1395 نقد زيبايي بود، تشکر از شما
2 1
پاسخ

فريدا يكشنبه 23 خرداد 1395 ممنون از نوشته خوبتون. خيلي استفاده کردم
2 1
پاسخ

پدرام دوشنبه 24 خرداد 1395 چند نکته ي قابل ذکر در مورد متن

صحبت در مورد قطعه ي پدر فراموش شده بود
پيري که در ابتدا مي خواند، پدر محسن نامجوست و نگارنده حتي اين زحمت را به خودش نداده که کاتالوگ آلبوم را نگاهي بياندازد
قطعه ي آرا صرفن سر هم کردن يک مشت حرف رکيک نبود

و يک حرف شخصي: ما کي از دست اين نوشته هاي بي در کجا خلاص مي شويم؟ کجاي اين نوشته نقد است؟ به چه چيزي نقد کرده ايد؟ در چه حوزه اي نقد کرده ايد؟ چه بحث مشخصي در مورد شعر و ترانه هاي اين آلبوم داشتيد؟ چه نقد مشخصي در مورد آهنگسازي در مورد نوازندگي يا تنظيم اين آلبوم داشتيد؟ هر جايي که صداي دوري از يک ساکسفون بيايد آن موسيقي فضايش به سمت موسيقي "جز" مي رود، خب که چه؟ قطعه در ماهور شروع مي شود و به بيات ترک مي رسد، خب اين ها کجايشان نقد است؟ مديريت محترم سايت کمي به کيفيت فکر کنيد، اين نشريه ي مجازي بسيار عالي ست، اما نشر هر مطلبي به جاي نقد اشتباه حرفه اي ست.
24 1
پاسخ
طاها افشين پنجشنبه 27 خرداد 1395 سلام ابتدا از اينکه براي مطالعه، زمان قائل هستيد از شما ممنونم. بايد بگويم که صحبت درباره قطعه "پدر" فراموش نشده بلکه صحبتي راجع به آن وجود نداشته که بخواهم بنويسم. در مورد قطعه "آرا" هم به نظرم لازم است دوبره يادداشت را بخوانيد توضيحات من راجع اين قطعه به هيچ وجه شبيه جمله اي که شما نوشته ايد نيست واينکه بگوييم اين قطعه صرفا سرهم کردن يک مشت حرف رکيک است خيلي منصفانه نيست مسئه اين است که تحليل اين قطعه به دلايلي که گفتم ارزش ندارد. اما در رابطه با حرف شخصيتان بايد بگويم که هر کس نظر دارد و بسته به اينکه آن را محترم بشمرد يا نه ، بيانش مي کند نوع بيان شما نشان از ميزان احترامي است که براي نظرتان قائل مي شويد.تقصير نداريد؛ چون تعريف تان از "نقد" مشخص نيست و تفاوت ميان نقد و review را نمي دانيد که اگر تفاوتي برايشان قائل بوديد به اين يادداشت، " نقد " نمي گفتيد. با احترام - طاها افشين
پدرام شنبه 29 خرداد 1395 جناب افشين، سپاس از توجه شما در مورد قطعه ي "آرا"، دليل شما براي گذشتن از اين قطعه هماني بود که بنده به آن ايراد وارد کردم، اين که شما مي گوييد به صف کشيدن يک سري حرف رکيک به کمک قافيه ارزش هنري ندارد، موضوع اين جاست که شما تنها نکته اي که قائل شديد در مورد قطعه همين است و بر همين اساس از تامل در مورد اين قطعه مي گذريد، اين يعني ضعف ساختاري نوشته ي شما. نکته ي ديگر در مورد قطعه ي پدر، چطور مي شود گفت اين قطعه چيزي براي گفتن ندارد، البته از بررسي قطعه ي "به مادرم" مي توان حدس زد که ديدگاه شما نسبت به قطعه ي "پدر" چه گونه خواهد بود وقتي بنده مي گويم اين نوشته ها بي در کجاست يعني همين، اتفاقن من در عجبم از تعريف شما از ري ويو، شما در مورد يک گوشي موبايل ري ويو نمي نويسيد، شما در مورد يک اثر هنري مي نويسيد و قبول کنيد ما عادت کرده ايم سر خودمان را کلمات شيره بماليم. تقريبا تمام دوستاني که پاي اين متن کامنت گذاشته اند از واژه ي نقد استفاده کرده اند، يکي از دلايل روشن من در مورد ابراز نظرم در اين باره همين بود، نمي شود با چسباندن ليبل ري ويو به يک متن خودمان را از مسئوليتي که در مورد آن داريم برهانيم، هر جايي که سوادمان رسيد بنويسيم، هر جايي که نظر شخصي مان بود بگوييم، هر جايي که اطلاعاتي نبود يا حوصله اي نبود يا ميلي نبود بگذريم. اين است که منصفانه نيست. در ضمن لحني که بنده در نظر شخصي خودم مي داشتم بهترين لحن ممکن بود، فارغ از اين که محتواي نظر بنده توسط شما قرباني لحن و طرز بيانم بشود و قضاوتي هم مبني بر عدم اطلاع من از تفاوت نقد و ري ويو هم در ذهن شما شکل بگيرد و نکته ي آخر اين که، در يک وب سايت تخصصي موسيقي آن هم با موضع تقريبا آلترنتيوي که دارد جاي اين طور ري ويو ها يا بررسي هاي بي اساس نيست. پايدار باشيد.
طاها افشين شنبه 29 خرداد 1395 سلام و سپاس مجدد براى اينكه وقت خود براى مطالعه و البته مباحثه مى گذاريد. در مورد اين يادداشت بايد بگويم كه اين نوشته ساعاتى پس از انتشار آلبوم، نگاشته شده و به اعتبارى اولين يادداشت تحليلى در اين باره بوده است و بر خلاف نظر شما اتفاقا با صبر و حوصله و دقت نوشته شده. در كامنت اول نوشته بوديد كه قطعه مجير را پدر محسن نامجو خوانده است و اين نكته در آلبوم ذكر شده بايد بگويم كه اگر اين بار شما زحمت كشيده و اطلاعات كاور آلبوم را مرور كنيد در مي يابيد كه جز يك جا كه از نام اختصارى ايشان به عنوان آهنگساز ياد شده هيچ كجا از اينكه خواننده قسمت اول اين دعا، پدر نامجو بوده است، مطلبي عنوان نشده اما چند روز پس از انتشار آلبوم فيلم كوتاهي منتشر شد كه در آن نامجو اين موضوع را عنوان مي كند. در مورد قطعه آرا هم توضيح داده ام كه اين قطعه آوازى است و كنترباس صرفا آن را همراهى مي كند و نكته قابل ذكر ديگرى هم ندارد. در رابطه با بحث سواد هم بهتر است حضورى راجع به آن بحث شود. " بى در كجا" تركيب جديدى است كه براي اولين از شما شنيده ام و ممنون ميشوم اگر معناى دقيقش را بگوييد. مى گوييد همه نوشته اند "نقد" و شما به پيروي از ديگران اين نوشته را نقد ناميديد! اما در بقيه موارد از ديگران پيروى نمى كنيد و نظر مستقل خود را داريد؟!؟! اينكه من ميگويم ري وي يو نوشته ام نه نقد، مي شود چسباندن ليبل اما اينكه اين يادداشت را بى اساس و "بى در كجا"!!! كه از تركيبات ابتكارى خودتان است، چسباندن ليبل نيست؟ بى ترديد اهل مطالعه و موسيقى و فرهنگ هستيد و بحث با شما حداقل نتيجه اى كه دارد تمرين گفتمان فرهنگى است كه خود دستاورد بزرگى به حساب مى آيد و من اميدوارم تركيب فرهنگ و ادب را پيوسته با هم به كار گيرم.
پدرام يكشنبه 30 خرداد 1395 جناب افشين گرامي، خوشحالم که دليل مهم بحثي که بنده پيش کشيده ام را درک مي کنيد، مطمئنن اگر قرار بر اين بود که منِ مخاطب با اين نوشته به عنوان ري ويو مواجه بشوم توقع چنداني نمي داشتم و نظري ابراز نمي کردم. اما همانطور که مي بينيد اين نوشته توسط مخاطبان گرامي نقد محسوب مي شود، چرا که من مخاطب اين نوشته را در يک سايت تقريبا تخصصي مي خوانم، نه در پيج اينستاگرام شما يا فيس بوک شما. در نتيجه ايراد حرفه اي اين جاست که با اين نوشته نمي توان حتي در قالب يک بررسي اجمالي برخورد کرد. پس انتشار آن در چنين رسانه اي موجه نيست. از طرفي تا آنجا که بنده مي دانم بررسي يک آلبوم موسيقي ساختار مشخصي دارد و تفاوتش با نقد اين جاست که در حوزه ي مشخصي ورود نمي کند اما شمايي کلي از تمام جنبه هاي يک اثر را نمودار مي سازد. با اين وجود در بررسي يکي از مهم ترين قطعات اين آلبوم يعني قطعه ي "آرا" که غير از جنبه ي موسيقيايي جوانب مهم تري از جمله ترانه ي اثر و همچنين موضع فکري مشخصي که پشت اثر وجود دارد، کوتاهي مي شود. در مورد قطعه ي "پدر" اين موضوع صادق تر است. در نتيجه اين نوشته حتي در هيئت يک بررسي اجمالي ساده ايراد دارد، با اين حال در اين سايت نيمه تخصصي منتشر مي شود و از طرف مخاطبين هم به عنوان نقد قلمداد مي شود. بديهي ست که صرفن ايراد بنده به اين نوشته نيست و دليل دروني تري براي کامنتي که نوشتم وجود دارد. همانطور که فرموده ايد از م. ح. نامجو به عنوان آهنگساز قطعه ي "مجير" ياد شده و همچنين در نسخه ي رسمي ترک نام کامل محمدحسين نامجو ذکر شده است. قطعه تقديم است به پدر. و همه ي اين ها روشن مي کند که آن پير مورد نظر شما پدر نامجوست. بگذريم که از آن جا که در پاسخ اول شما صحبتي در مورد اين ايراد نشده روشن نيست که شما بعد از کامنت بنده به کاتالوگ مراجعه کرده ايد يا قبل از نوشتن اين يادداشت. در هر صورت بنده تصور مي کنم اين ريز بيني ها لازم است. گرچه شايد افراطي يا تند قلمداد بشوند اما باور دارم که به خود شما نيز به عنوان نگارنده ي يک سايت هنري تلنگري آشکارا خواهد زد. اما واژه ي "بي درکجا" يک اصطلاح شايد کم کاربرد در فرهنگ عاميانه ست که فارغ از معني لغوي آن در توصيف يک وضعيت بي نظم و نا به سامان به کار مي رود و ابتکار بنده نيست. لينک کلمه ي "بي در کجا" در سايت دهخدا : http://parsi.wiki/dehkhodaworddetail-16a309fcd32749019608e85b6a031e0e-fa.html و بنده مدافعانه عرض مي کنم، استفاده از اين کلمه چسباندن ليبل نيست و همين بس که با توجه به توقع من از يک سايت نيمه تخصصي و البته حرفه اي طبيعي ست که اين نوشته با توجه به ضعف هاي ساختاري و پراکنده گويي اش مورد ايراد قرار مي گيرد. به هر حال سپاسگذارم از شما براي توجهتان و همچنين فرصتي که توسط اتاق فرمان وب سايت هفت فاز براي اين بحث به وجود آمد. با ارادت
طاها افشين پنجشنبه 3 تير 1395 سلام مجدد. بنده تنها ساعتى پس از ريليز شدن آلبوم نسخه اصلي آن از سايت خريداري كردم و تمامي ضمائمش را مطالعه نمودم. قطعه مجير را نامجو به چهار خواهرش تقديم كرده و به طور مشخص نامي از پدرش جز همان كه عرض كردم در 24 صفحه ي توضيحات آلبوم نيامده است گرچه بعد ها مشخص شد كه اين دعا را پدرش خوانده و چناچه مايل باشيد مي توانيد آدرس ايميلتان را بدهيد تا اين 24 صفحه را برايتان ارسال كنم. بابت توضيحات كاملتان درباره اصطلاح " بى در كجا" سپاسگزارم گرچه اين اصطلاح را درباره نوشته خودم مناسب نمي دانم.
محسن دوشنبه 15 مرداد 1397 چه بحث خوب، مفيد براي من و متمدنانه اي بود. عرض ادب و احترام مرا پذيرا باشيد آقايان پدرام و طاها.

مهراد سه شنبه 25 خرداد 1395 البوم فوق خوبي بود مخصوصا** چ خبر**
نقد بدي نبود تشکر
7 0
پاسخ

محسن دوشنبه 31 خرداد 1395 سلام نمي دانيد صداي پيري که اول دعاي مجير مي خواهد کيست؟
خيلي دلم ميخواد بدونم کيه
2 0
پاسخ
اميررضا سه شنبه 1 تير 1395 محمد حسين نامجو،پدر محسن نامجو

حسين محمدي دوشنبه 31 خرداد 1395 با نقدتون ب طور 100% مخالفم
6 0
پاسخ
طاها افشين پنجشنبه 3 تير 1395 نظرتان محترم است.

محسن گلرنگ چهارشنبه 9 تير 1395 محسن نامجو خواننده ي محبوب منه.
به اميد روزي که همين جا، در مشهد، به تماشاي کنسرتش برم.
5 2
پاسخ
ناگهان سه شنبه 15 تير 1395 فکر کنم خواننده هاي ما زياد مهم نيست که چه قدر ترانه هاشون دوام داره .نتيجه اش توي نت ريخته. يه وقتي به سختي ضبط مي کردن به سختي پخش مي کردن . حالا که به گذشته نگاه مي کنيم ترانه ايران قابل دفاع نيست . از هر نظر. هرگز بازتاب مناسبي از شرايط اجتماع نبود. هيچ هنري در ايران به خوبي بازگو نکرد شرايط رو. اما درباره محسن نامجو. شما خواننده اي رو دارين که سليقه اش از هرچي که دم دستش بوده شکل گرفته. يه کمي هم پيگيري کرده . اما نه به مقدار کافي. بعد اين شخص شد پيشتاز يک جريان ناسالم به اسم موسيقي تلفيقي. حتما ميگين سالم پس چيه. به نظرم ترانه سالم اونيه که هر قدر گوش بدي آزارت نده. از روي ملوديش منظوره. بيشتر ترانه هاي ايروني زود خسته ات مي کنن. چون ملودي هاشون قدرت و زيبايي کافي نداره . اگه به فرم کارهاي نامجو دقت کنيم پراکنده است. اين اولين ضربه اش هست.هم به خودش هم به شنونده. بعد ميرسيم به شعرش. که اونهم ناهماهنگه.زبان فاخر و عاميانه و لغات مخفي. اما از نظر نوازندگي قوي هست. به خصوص درامز. سالهاس تو مارکت ايروني حتي خواننده هاي قديمي مونم درامز دستي ضبط نمي کنن. اين ادم اومده سازهارو زنده داده واسش زدن. صداي سنج هارو به تفکيک مي شنوي. صدابرداري خوب و مناسبه . تنظيم درست و به جاست مگر در قطعه مادر که واقعا ناهماهنگ بود. يه البوم که اگه فارسي ندوني / نوازندگي استانداردش به گوش مياد. ضعفشم ملودي هاشه.شعرشه.و سبکش.نه فقط براي من که با پاپ و راک و جز و بلوز و تلفيقي حال نمي کنم. اگر در اينجا محسن نامجو يا خود خواننده اين سطور به اين سوال برسه که پس با چه سبکي حال ميکني بايد بگم که واي به حال ملتي که فقط اين چند سبک رو گوش کرده (البته به اضافه رپ)

نامجو جمعه 11 تير 1395 ب نظر من شما يه مقدار نوشتين و کار ديگه اي نکرديد.شايد حوصله نداشتين البومو خوب گوش بديد يا سخت تر از اون؛در موردش فکرکنيد!
نميدونم بر چه اساس ميگيد البوم نشون دلتنگي محسنه از اسم البوم ,,صفر شخصي,, مشخصه داره به کجا ميره و فک ميکنه همونجوري ک خودش قبلا گفته بود ي سال قبل منتشر شدن اين البوم در جواب اين انتقاد که چرا از وقتي از ايران رفته کاراش ديگه مثل قبل نيس جواب داد اين نظر بقيس و برام مهم نيس من در حال يه گذار هستم ک با اين البوم ميشد فهميد منظورش چي بوده.واضحا خوده نامجو تو مصاحبش گفت انتقاد داشت به اينکه مذهب بازدارنده است قطعا منظورش از مجير خوندن دل تنگ ايران بودن نيس اگه يکم نامجو و سير اهنگاشو بشناسيد. بنظرم شما نقد که نبود ولي توضيحات خوبي هم ندايد.مثل کسي ک شايد ندونه تلفيقي چيه. اهنگ اگر بزاري رو دوباره گوش بديد.
3 1
پاسخ

طاها افشين يكشنبه 13 تير 1395 از لحاظ موسيقايى، محسن نامجو آثار به مراتب بهترى رو پس از مهاجرت از ايران ارائه داده و شايد " الكى" بهترين اين آثار باشد اما " صفر شخصى" يك آلبوم شخصى است. شما به مستند كوتاهى كه درباره آلبوم ساخته شده نگاه كنيد اولين جمله نامجو دقيقاً همان جمله ايست كه من قبل از پخش اين مستند در اين يادداشت نوشتم. نامجو شخصى ترين آلبومش را ارائه داده و قطعات آن را به اقوام و دوستانش تقديم كرده و اين به وضوح حس دلتنگي نامجو را نشان مى دهد كه به نظر من حس قابل احترامى هست
1 1
پاسخ

ناگهان دوشنبه 14 تير 1395 فکر کنم خواننده هاي ما زياد مهم نيست که چه قدر ترانه هاشون دوام داره .نتيجه اش توي نت ريخته.
يه وقتي به سختي ضبط مي کردن به سختي پخش مي کردن .
حالا که به گذشته نگاه مي کنيم ترانه ايران قابل دفاع نيست . از هر نظر - نگاهي به نقدهاي اين سايت هم نشان از بررسي هايي داره که مي تونست درباره اثار بهتري باشه که در ايران و جهان منتشر شده-
هرگز بازتاب مناسبي از شرايط اجتماع نبود. هيچ هنري در ايران به خوبي بازگو نکرد چرا افتاديم و هرگز بر نخاستيم.
اما درباره محسن نامجو.
شما خواننده اي رو دارين که سليقه اش از هرچي که دم دستش بوده شکل گرفته. يه کمي هم پيگيري کرده . اما نه به مقدار کافي. بعد اين شخص شد پيشتاز يک جريان ناسالم به اسم موسيقي تلفيقي.
حتما ميگين سالم پس چيه. به نظرم ترانه سالم اونيه که هر قدر گوش بدي آزارت نده. از روي ملوديش منظوره.
بيشتر ترانه هاي ايروني زود خسته ات مي کنن. چون ملودي هاشون قدرت و زيبايي کافي نداره .
اگه به فرم کارهاي نامجو دقت کنيم پراکنده است. اين اولين ضربه اش هست.هم به خودش هم به شنونده. بعد ميرسيم به شعرش. که اونهم ناهماهنگه.زبان فاخر و عاميانه و لغات مخفي.
ناموزونه که راک و دستگاه و حکايت و محلي مي زنه توي يک تراک! يکي نيس بگه مردحسابي /خيلي عشقته: هرتراک رو يه سبکي بزن /بزار هرکي تکليفشو بدونه .اينا ريب مي زنه. هيچ کاريشم نميشه کرد.
اما از نظر نوازندگي قوي هست. به خصوص درامز.
سالهاس تو مارکت ايروني حتي خواننده هاي قديمي مونم درامز دستي ضبط نمي کنن. اين ادم اومده سازهارو زنده داده واسش زدن. صداي سنج هارو به تفکيک مي شنوي. صدابرداري خوب و مناسبه . تنظيم درست و به جاست مگر در قطعه مادر که واقعا ناهماهنگ بود.
يه البوم که اگه فارسي ندوني / نوازندگي استانداردش به گوش مياد. ضعفشم ملودي هاشه.شعرشه.و سبکش.نه فقط براي من که با پاپ و راک و جز و بلوز و تلفيقي حال نمي کنم.
اگر در اينجا محسن نامجو يا خود خواننده اين سطور به اين سوال برسه که پس با چه سبکي حال ميکني بايد بگم که واي به حال ملتي که فقط اين چند سبک رو گوش کرده (البته به اضافه رپ)
ترانه ايران با اين البوم ها نه تنها رشد نکرده بلکه به باور پيگيرهاشون (نه من شنونده عادي) هر روز پسرفت مي کنه.
چون سليقه مخاطب و هنرمند / اشتراک جالبي داره :
1- تنبلي در جستجو و2- نا اشنايي با موسيقي لازم 3-درکنار بي توجهي به نقش ترانه/ به عنوان يک منبع آگاه ساز جامعه !
0 2
پاسخ

استنلي کوبريک يكشنبه 27 تير 1395 چرا قبل از نوشتن نقد در خصوص موضوعتون تحقيقي نمي کنيد؟؟
فيلم کوتاهي در خصوص اين آلبوم ساخته شده که پيشنهاد مي کنم ببينيد و مجددا نقدي نو بنويسيد.
والسلام!
0 0
پاسخ
طاها افشين يكشنبه 3 مرداد 1395 جناب آقاى كوبريك سلام؛ نقد. حاضر تنها ساعاتى پس از انتشار آلبوم نگاشته شده و جز خواننده دعاى مجير كه به آن اشاره شده ابهام ديگرى ندارد. نوشتن نقد بر روى اثر تازه، و زمان انتشار آن نشان از به روز بودن 7 فاز است و ديدن آن فيلم كوتاه مطمئنا جز مورد ياد شده تغييري در متن حاضر ايجاد نخواهد كرد. ضمن اينكه بنده مايل هستم تا با مخاطبان صادق باشم و ابايى از گفتن ندانسته هاى خود نداشته باشم. ومن الله التوفيق!

حميد دوشنبه 25 مرداد 1395 سلام
ممنون از مطااب زيبا. به نظرم کساني که به سبک نامحو ايراد ميگيرن به زودي ميبينن که اين سبک بين خيلي از خواننده هاي فارسي زبان رايج ميشه. اينکه ترکيبي از اهنگهاي مختلف استفاده کني و شعرهاي کليشه اي با مظمون هاي تکراري بخوني. شخصا فکر ميکنم سبک نامجو تو موسيقي مثل شعر نيما هست که اوايل زياد بين مردم اقبالي نداشت ولي بعدها خيلي شاعرهاي ديگه مثل نيما پيدا شدن. نامجو يکي از بهترين صداهاي حال حاضر موسيقي ايران هست. اميدوارم قدر هنرشو بدونه
1 0
پاسخ

حجت ده بزرگي شنبه 30 مرداد 1395 با سلام و عرض تشکر خدمت جناب طاها و دوستان
آلبوم جديد نامجو بقول جناب طاها يک اتوبيوگرافي از محسن نامجو هست و در اتوبيوگرافي شما نميتونيد به معناي واقع محتوي رو عامه پسند کنيد( شايد کلمه عامه پسند خيلي هم مناسب نباشه اما منظور همون اثري هست که براي همه افراد شنونده ملموس باشه). محسن نامجو در خانواده مذهبي به دنيا اومده در صورتيکه من حجت ده بزرگي برعکس جناب نامجو حداقل دين جزو ارکان چندمين خانواده من بوده است. پس قطعه مجير نميتونه براي من خيلي جذاب باشه، حداقل از لحاظ محتوايي.

کوتاه ميکنم.
شما توي يه اثر اتوبيوگرافي نميتونيد هيچ وقت همه قشر مخاطب هاتون رو همراه خود کنيد خواسته که اون اثر حتي قوي ترين اثر ساخته شده در کل حرفه ي کاري خودتون باشه چراکه نحوه برخورد هرکس با زندگي با ديگري متفاوته.
شما توي دنياي موسيقي که هيچ، توي سينما و ادبيات هم بندرت اتوبيوگرافي موفقي رو پيدا ميکنيد.

در آخر هم نظرشخصيم راجع به آلبوم جديد محسن نامجو اينه که انتظار بيشتري داشتم. هر چند که يکي دوتا از قطعه ها رو واقعا بدون تعارف دوست داشتم.
6 0
پاسخ

andrew جمعه 19 شهريور 1395 اهنگ هاي محسن نامجو عالين. شايد يکسري خوششون نياد اما حق بي احترامي ندارن.
7 0
پاسخ

روزبه پنجشنبه 22 مهر 1395 قطعه مريم را هم ايشان به همسر شان تقديم کرده اند.
3 0
پاسخ

پري سا چهارشنبه 10 خرداد 1396 نامجو يک آنارشيست حقيقي ست و از نظر من در مقوله هنر، هنرمند بايد و بايد امضا و استايل منحصر به فرد خودش رو داشته باشه. حتي اگه بد!
اين موضوع به شدت درمورد نامجو صدق ميکنه که به نظرم ستودنيه. نامجو جرات مندانه زندگي و عمل ميکنه کاري که خيلي از انسانها در کار،هنر، زندگي شخصي و روابط و گاها حتي با خودشون رو هم ندارن!
از قضاوت شدن عبايي نداره و تا خصوصي ترين و ريزترين مسايل و دغدغه هاي زندگيش را در موسيقي و گفتار و شعرهاش مطرح ميکنه. نمونه بارز، آلبوم بوسه هاي بيهوده که از نظر من بي نظيره.
اينکه يک آرتيست، حال در هر رشته اي بتونه ذهن مخاطب رو درگير ويژگي هاي خاص خودش کنه، يکي از مهمترين رسالت هاي يه هنرمند واقعيه.
به عنوان مثال فريدا کالو نقاش، تمام آثارش برگرفته از زندگي شگفت انگيز خودش است و ما را لحظه به لحظه با احساسات و لحظات زندگي اش ميکشاند.
فروغ فرخزاد و شعرهايش..
و..
اينها رسالت اصلي هنر را رعايت مي‌کنند
کم يا زياد، ضعيف و قابل نقد، يا فوق‌العاده، مهم اينست که خودشان هستند نه کپي از کسي..
مرسي.
2 0
پاسخ

پري سا چهارشنبه 10 خرداد 1396 نامجو بي نظيره.
همين.
3 1
پاسخ

ام جي چهارشنبه 1 آذر 1396 سليقه ها متفاوته من با نامجو حال ميکنم ؛ يکي نميکنه
اما به نظر من دم نويسنده متن گرم. بلافاصله البوم رو تهيه کرده و ي متن نسبتا خوب درموردش نگارش کرده.
کاري که يک ميليون نفر ديگه که اين البوم رو شنيدن انجام ندادن.
بعد حالا ميان اينجا با دوخط نظر کل زحمت نويسنده رو زير سوال ميبرن%!!!
0 0
پاسخ

نظر خود را بنویسید:
عضویت در خبرنامه 7فاز

برای اطلاع از مطالب جدید 7فاز ایمیل خود را وارد نمایید.


مطالب مرتبط




















































استفاده از تمامی مطالب 7فاز تنها با ذکر منبع و درج پیوند مجاز است.

طراحی، پیاده سازی و پشتیبانی وبسایت توسط گروه ماز