50 نکته از دیوید بویی - از بچه مدرسه‌ای لندنی تا غول موسیقی راک، به یاد ماندنی‌ترین لحظات زندگی رنگارنگ بویی را مرور خواهیم کرد

جذابيت وحشت آوري كه فاشيسم براي بويي در سال‌هاي اعتيادش به كوكائين داشت غير قابل انكار است. او در سال 1974 در گفت و گو با پلي بوي گفت: "آدولف هيتلر يكي از اولين ستاره‌هاي راك بود." ممكن است سلام نظامي او به سبك نازي‌ها در ايستگاه ويكتوريا در 2 مي سال 1976 تنها شيطنت دوربين براي ثبت لحظه دست تكان دادن او باشد. يكي از طرفداران جوان او، گري وب كه بعدتر با نام گري نومن شناخته شد مي‌گويد: "نديدم كسي آن طرف‌ها پرسه بزند و بگويد چه آدم مزخرفي، سلام نازي مي‌دهد."
 
گاردين/ اندرو هريسون: 
1.او با نام ديويد رابرت جونز در 8ام ژانويه 1947 در بريکستون، جنوب لندن متولد شد. مادرش مارگارت، يک پيشخدمت و پدرش، هيوود استنتون جونز مدير سابق يک کلوب شبانه و بعدتر مدير خانه خيريه کودکان دکتر برناردو بود.
2.بويي روز تولدش را با الويس پرسلي،  جيپسي  رز لي، دنيس ويتلي رمان نويس، ويليام هارتنل (اولين دکتر هو) و روي بتي، انسان شبيه سازي شده اندرويدي در بليد رانر مشترک است. جالب است که تاريخ آغاز بکار آخري در فيلم 8 ژانويه 2016 معرفي مي‌شود. 
3.خانواده جونز در سال 1953 به حومه شهر براملي، در مرز بندن-کنت نقل مکان کردند و ديويد جوان در آن جا براي سبک رقص خيره کننده و هنرمندانه‌اش به شهرت رسيد. او در امتحان 11 پلاس (امتحاني که در بريتانيا از کودکان بين 11 تا 12 سال براي تعيين مدرسه محل تحصيل شان مي‌گيرند) مردود شد و به مدرسه تکنيکي براملي رفت.
4. آرتيستي که پاپ را به يک تئوري علمي-تخيلي پيشرو در دهه 70 تبديل کرد آن زمان خودش به اندازه بيتلز استعدادي نوظهور بود. پس از شنيدن ترک Tutti Frutti از قهرمان زندگي‌اش ليتل ريچارد، در سال 1995 و در سن 15 سالگي و با ساکسيفون پلاستيکي‌اش تصميم گرفت فعاليت‌اش را در عرصه موسيقي آغاز کند.
5. ديويد جونز، گريم مشهور چشمانش را در سال 1962 پس از آنکه بهترين دوستش، جرج آندروود در جريان زد و خورد بر سر يک دختر مشتي حواله صورت‌اش کرد به دست آورد. اين مشت ماهيچه هاي عنبيه چشم چپ او را فلج کرد و او را به ناهم‌رنگي عنبيه مبتلا کرد. جونز بعدتر از آندروود براي اين ضربه تشکر کرد.
6. اوون فرمپتون، استاد هنر بويي در مدرسه براملي، پدر پيتر فرمپتون بود، کسي که در تور گلس اسپايدر بويي در سال 1987 به نوازندگي گيتار مشغول بود.
7. با وجود اينکه او در نهايت به يکي از تاثيرگذارترين هنرمندان عرصه موسيقي و فراتر از آن تبديل شد اما ديويد جونز بيشتر سال هاي دهه 60 ميلادي را به تعقيب موضوعات داغ روز گذراند، اول به سراغ گروه هاي بلوز، ازجمله Kon-rads، Manish Boys و Lower Third  رفت و بعدتر به آرتيستي يگانه تبديل شد.
8. او در يک مرحله از زندگي‌اش خيال رها کردن موسيقي و تحصيل در رشته هنرهاي نمايشي در دانشکده سدلرز ولز را در سر داشت.
9. شکست آلبوم اول او، که موسيقي پاپ و سايکدليک را با يکديگر پيوند داده بود، و تک آهنگ The Laughing Gnome در سال 1967 ديويد بويي به تازگي اسم و رسم عوض کرده را بدان ترغيب کرد که هنر را در عوض شهرت دنبال کند. زماني که بويي که در سال 1969 به موسيقي بازگشت يک هيپي آوانگارد و محبوب مردم بود.
10. آلبوم موفقيت آميز بويي در سال 1969، Space Oddity تمام تم‌هاي کارهاي آينده بويي را دربر دارد: بيگانگي، سرافکندگي، آينده نگري رومانتيک، ترس‌هاي کيهاني و البته شمايل آشناي ميجر تام. اين فضانورد دگرجهاني و قرباني مصلوب رسانه به احتمال زياد با الهام از مرد اصلي تالار موسيقي بريکستون و پدر نخست وزير آينده، جان نام‌گذاري شده است.
11. کج روي هنرمندانه بعدي بويي با گروه Spiders from Mars و بکارگيري گيتاريست گروه هال، ميک رانسون در فوريه سال 1970 رخ داد. بويي و توني ويسکونتي تهيه کننده به يک گيتاريست نياز داشتند و برانسون را تنها دو روز پيش از شروع شوي کنسرت بي‌بي‌سي انتخاب کردند. برانسون تا سه سال پس از آن در کنار بويي ماند تا در نهايت معجزه آلبوم عصيان‌گر زيگي استارداست رخ دهد.
12. هيبت زنانه-مردانه بويي افسانه‌اي اولين بار در سال 1970 نمايان شد، زماني که براي جلد سومين آلبوم خود، مردي که دنيا را فروخت، لباسي لخت و ابريشمي بر تن کرد و پس از آن در گفت و گوهاي مختلف با سر و وضعي مشابه ظاهر شد.
13. دوجنس گرايي او –امري در يک زمان واقعي و ساختگي با توجه به پرسوناي او- به نظر نسلي تازه از غريبه ها تازه و خاص آمد و در مرکز توجهات قرار گرفت. بويي در مصاحبه ملودي ميکر در ژانويه سال 1972 به مايکل وتس گفت: "من گي هستم و هميشه همين طور بوده‌ام." اين بيانيه‌اي مصمم بود که وضعيت رواني تازه‌اي را درباره او پيشنهاد مي داد.
14. تا سال 1971 و با آلبوم هانکي دوري، بويي در حال نوشتن ترانه‌هاي پاپي بود که از موضوعات تاريک و محرمانه اي حرف مي‌زدند. ترانه Oh! You Pretty Things به عنوان مثال هزاره‌گرايي مرموز و شريرانه آليستر کراولي را در پکيجي متفاوت ارائه مي‌کند.
15. حضور جنجالي بويي در تلويزيون در برنامه Top of the Pops در 5ام ژوئيه 1972 براي اجراي ترانه استارمن، تماشاگران تلويزيوني بريتانيا را با لباس رنگين کماني و هم‌نوازي هومواروتيک‌اش با برانسون غافلگير کرد. اين حقيقت که او آن زمان هنوز در نظر بسياري ستاره يک شبه آلبوم Space Oddity بود تاثير اين اجرا را دو چندان و البته شکاکي بسياري را هم تقويت کرد.
16. اين ترانه نسخه سرهم بندي شده "هات لاو" مارک بولن و Over the Rainbow بود. اثري گستاخانه که بويي عباراتي از ترانه آخر را در اجراهاي زنده‌اش انتخاب مي کرد.
17. آلبوم زيگي استارداست و عنکبوت هايي از مريخ را به عنوان کاري بي‌نقص در ژانر راک ديستوپيايي مي‌دانند. اما مفهوم کلي اين آلبوم کمي دير در قالب ترک استارمن براي شنوندگان آشکار شد.
18. تم بي ثباتي رواني در کارهاي بويي به برادر ناتني اش، تري برنز مربوط مي‌شود، او مبتلا به اسکيزوفرني بود و در 16ام ژانويه 1985 خودکشي کرد. اينکه بويي پس از مرگ برادرش مي‌گويد: "ترجيح مي دهم در کنار تمام مردان ديوانه اينجا بمانم تا اينکه با مردان غمگين نيست و نابود شوم." کاملا قابل درک و از نازک طبعي اوست.
19.گروه اسپايدرز فرام مارس کاملا از تصميم بويي براي نابود کردن زيگي در اجراي زنده بي خبر بودند. اين اتفاق در 3ام ژوئيه 1973 رخ داد. بسياري از تروور بولدر نوازنده شنيدند که مي‌گويد: "لعنتي ما را اخراج کرد."
 20. از زيگي استارداست به بعد، پرسونايي که بويي براي خلق موسيقي‌اش بوجود آورد رفته رفته اين مرد را از درون دچار پوسيدگي کرد. او بعدتر قبول کرد که "خود ديگرم سالهاست من را تنها نمي گذارد. از آن زمان همه چيز طعم تلخ و گزنده‌اي به خود گرفت."
21.نقل مکان بويي به ايالات متحده در پي "مرگ" زيگي با برون ريزي بي نظير خلاقانه و سقوط اش به اعتياد به کوکائين همراه بود. آلبوم آمريکايي‌هاي جوان او چرخشي غافلگيرکننده به سبک R&B بود. بويي بيش از هروقت ديگري بيگانه و لاغراندام شده بود.
22. Fame، اولين آلبوم پرفروش او در آمريکا، زماني بيرون آمد که بويي صداي جان لنون را زمان هم خواني با ترک ديسکوي Shame Shame Shame از گروه شرلي و کمپاني اشتباه شنيد. ترانه‌اي که متن آن در بيست دقيقه نوشته و در دقيقه نود به آلبوم اضافه شد. 
23.Golden Years از آلبوم Station to Station  براي الويس پرسلي در نظر گرفته شده بود که از سوي او پس فرستاده شد.
24. با وجود اينکه تصور مي‌شد آلبوم Station to Station بازگشت بويي به اروپا باشد، اما اين آلبوم در زمين هاي باير و ديوانه وار لس انجلس ضبط شد، جايي که اعتياد بويي او را بيش از پيش به قهقرا کشانده بود. به هر حال نتيجه آلبومي بي نظير بود که ساختار موسيقي در آن بر متن ترانه برتري داشت.
25. دوک سفيد لاغر، ابرمردي بي اشتها و بي احساس در اين آلبوم معرفي شد که از جهات بسياري يادآور توماس جروم نيوتون، بيگانه‌اي بود که بويي در فيلم "مردي که به زمين افتاد" ساخته نيکولاس روگ نقش آن را بازي کرده بود.
26. بويي بار ديگر در زمان سکونت‌اش در لس انجلس به يوفوها و نازي‌ها براي جلد آلبوم هايش رو آورده بود. نقل مکان به برلين در سال 1976 درواقع تلاشي از سوي بويي براي ارزيابي دوباره و پاکسازي ذهن اش بود.
27. جذابيت وحشت آوري که فاشيسم براي بويي در سال‌هاي اعتيادش به کوکائين داشت غير قابل انکار است. او در سال 1974 در گفت و گو با پلي بوي گفت: "آدولف هيتلر يکي از اولين ستاره‌هاي راک بود." ممکن است سلام نظامي او به سبک نازي‌ها در ايستگاه ويکتوريا در 2 مي سال 1976 تنها شيطنت دوربين براي ثبت لحظه دست تکان دادن او باشد. يکي از طرفداران جوان او، گري وب که بعدتر با نام گري نومن شناخته شد مي‌گويد: "نديدم کسي آن طرف‌ها پرسه بزند و بگويد چه آدم مزخرفي، سلام نازي مي‌دهد."
28.نقل مکان به برلين زندگي بويي را دستخوش تغييرات زيادي کرد. او مصرف موادش را پايين آورده بود و بعدتر به هنر آلمان‌ها علاقه مند شد و با ويسکونتي و برايان اينو همکاري کرد و سه گانه برلين خودش را (Low، Heroes و Lodger) به همراه آن‌ها ضبط کرد.
29. آلبوم مينيماليستي و غالبا اينسترومنتال Low و پس از آن آلبوم سنگين Heroes مسيرهاي تازه‌اي را در زندگي حرفه‌اي بويي معرفي مي‌کردند. او با اين آلبوم‌ها موج تازه‌اي به راه انداخت که مي‌توان آن را دنباله سبک پانک هم به حساب آورد. با اين حال کمپاني ضبط کننده آلبوم‌هاي بويي خواستار آلبوم آمريکايي‌هاي جوان 2 بود.
30. تنها‌ آلبومي که در سه گانه برلين در اين شهر ضبط شد (Heroes) زمان و مکاني خاص را در تاريخ برگزيده بود، برلين غربي در قلب جنگ سرد بستر اتفاقات اصلي اين‌آلبوم بود که کمتر کسي در دنياي راک پيش از آن به سراغش رفته بود. اين آلبوم از لحظات نابودشده و به يغما رفته آزادي فردي ساکنان شهر مي‌گفت  و تصاويري از توني ويسکونتي تهيه کننده و دوست دخترش را هنگام بوسيدن در کنار ديوار برلين نمايش مي‌داد و خيال انديشي مهارنشدني بويي را پيش چشم هواداران مي‌آورد.
31.در ترانه "Heroes" صداي بويي در برابر نوازندگي گيتار رابرت فريپ و برايان اينو پديدار مي‌شود و يک تنه به جنگ المان‌هاي موسيقيايي مي رود.
32. تا سال 1980 ميراث بويي به قدري غني بود که الهام‌بخش نسلي از هنرمندان پس از او باشد. او در آلبوم "هيولاهاي ترسناک" به سراغ جريان‌هاي رومانتيک کلاب هاي لندن رفت. او در موزيک ويدئوي Ashes to Ashes ، که پرهزينه ترين موزيک ويدئوي پاپ ساخته شده تا آن زمان بود (25 هزار يورو) در نقش Pierrot ظاهر شد و به همراه استيو استرنج از گروه Blitz Kid و سرگرد تام هنرنمايي کرد. استرنج به ياد مي‌آورد: "ردايم مدام به بولدوزر گير مي‌کرد."
33. منتقدان،  فعاليت بويي را در زمينه بازيگري از هم گسيخته و بي ربط مي‌دانند. اجراي او در نقش جان مريک در تئاتر مرد فيل نما، توانايي متمايز و خاص او را در بازيگري آشکار کرد. جانت لنديس، همبازي او مي‌گويد: "توانايي او از خود واقعي‌اش بزرگتر بود، اين مورد کميابي است."
34. Under Pressure، ترانه مشترک او با گروه کوئين، بويي هنري دهه هفتاد را به بويي تجاري دهه 80 ربط مي‌داد. با اين وجود هر دو گروه در ابتدا درباره عرضه آن ترديد داشتند. گيتاريست گروه کوئين، برايان مي‌گويد: "با يکي شدن نفس او با ما به ترکيبي بسيار فرار رسيديم."
35. آلبوم سال 1983،  Let’s Dance  در اصل به عنوان بازگشت بويي به سبک R&B دهه 50 که او را از ابتدا به خود علاقه مند کرده بود شناخته مي‌شد. با اين حال اين آلبوم در نهايت به آلبوم دنس دهه هشتادي تبديل شد و به موفقيت چشمگيري رسيد.
36. اين آلبوم همچنين با غافلگيري بزرگ ديگري از سوي تيمي خلاق همراه بود.  ويسکونتي دو هفته کامل پشت تلفن منتظر ماند تا درنهايت متوجه شود بويي، نيل راجرز را از گروه Chic براي تهيه آلبومي بي اعتنا به قوائد هميشگي خود به گروه توليد دعوت کرده است: "نيل، واقعا مي خواهم اين موفقيت را رقم بزني."
37. Serious Moonlight Tour، بزرگترين و طولاني‌ترين تور بويي با 96 اجرا در سال 1983 با استقبال بي‌نظير هواداران او مواجه شد. ميک رانسون هم در ماه سپتامبر با بازگشت خود به تورنتو يک شب غافلگيرکننده را براي حاضرين رقم زد.
38. نقش آفريني بويي در دومين فيلم تحسين شده‌اش، کريسمس مبارک آقاي لارنس، درواقع هيچ جهت گيري خاصي در بر نداشت. ناگيسا اوشيما، کارگردان فيلم به گروه بازيگران بريتانيايي‌اش گفته بود "فقط همان کاري که را مخصوص شما مردم است انجام دهيد."
39.  عامل اصلي در انسداد قوه خلاقيت بويي در دهه هشتاد ميلادي، نبود ترانه هاي جديد بود. سه ترانه در آلبوم Let’s Dance ترک هاي قديمي يا کاورشده بودند. آلبوم دردسرساز بعدي، Tonight نيز با خوش شانسي مواجه نشد، با اين حال براي بسياري کلاسيک ترين ترانه بويي از دل همين آلبوم بيرون‌آمد: Loving the Alien.
40. بويي در سال 1986 در فيلم "تازه کاران مطلق" نقش آفريني کرد و ترانه‌هاي آخرين آلبوم کلاسيک دهه هشتادي اش را يک بعد از ظهر نوشت و به همراه گروه موقتي‌اش ضبط کرد.
41.بويي براي اجراي ترک 5 Years در کنسرت لايو ايد برنامه‌ريزي کرده بود. بويي با اجراي اين ترانه با BBC براي پوشش ويدئوي مشهور قحطي در اتيوپي همکاري کرد و باعث جمع آوري کمک‌هاي مالي خيرخواهانه زيادي شد.
42.بويي  براي اجراي "رقصيدن در خيابان" در سال 1985 که از سوي بسياري مورد تمسخر قرار گرفته بود با ميک جگر متحد شد تا براي کنسرت لايو کيد پول جمع کند. اين ترانه به مدت چهارهفته در صدر جدول بريتانيا باقي ماند. در سال 2011 تحقيقات ميداني نشان دادند که اين همان ترانه‌اي بوده است که بريتانيايي‌ها بيشتر از هرچيز ديگري در جشن عروسي پرنس ويليام و کيت ميدلتون مايل به شنيدن آن در مهماني‌هاي خياباني بودند.
43. با وجود اينکه بسياري Tin Machine را از بدو شکل گيري‌اش در سال 1989 مسخره کردند، اما گروه راک ساده چهارنفره ديويد بويي دست کم براي پيشي گرفتن از گرانج تلاش کرد و يکي از آخرين همکاري‌هاي بويي را با ريوز گبرلز گيتاريست رقم زد.
44. بويي در سال 1997 قراردادي 55 ميليون دلاري براي آلبوم‌هاي آينده‌اش بست تا همچنين درآمدهاي بعدي حاصل از 25 آلبوم پيش از سال 1990 را ضمانت کند. دگرگوني‌هاي پيش آمده در قوانين کپي رايت پس از ظهور سرويس اشتراک نپستر وضعيت قرارداد Bowie Bonds رابه قهقرا کشاند.
45.بويي در سال 2001 آلبومي کامل از ترانه‌هاي قديمي بازسازي شده و قطعات جديدي که متاثر از جواني‌اش بودند ضبط کرد. اين آلبوم با عنوان Toy در نهايت هيچ وقت منتشر نشد.
46. ناپديد شدن بويي از انظار عمومي و حمله قلبي‌اش در سال 2004 آغازگر تاثيرگذارترين کناره گيري در تاريخ راک شد. آخرين اجراي زنده او در سال 2006 در کنسرت خيريه‌اي بود که در آن به اجراي Fantastic Voyage، Wild is the Wind و Changes در دوئتي به همراه آليشيا کيز پرداخت.
47. ارزش سهام بويي در غياب او به شکل چشمگيري بالا رفت و با خبر بازگشت غافلگيرکننده او با آلبوم The Next Day در سال 2013 همراه شد. اولين ترک اين آلبوم Where Are we Now? گفته شده که اولين بار سيتکام ريکي گرويس در سال 2006، شنيده شده است.
48. با وجود اينکه بويي جايزه Order of Arts and Lettersرا از دولت فرانسه دريافت کرد اما رتبه امپراتوري بريتانيا و رتبه شواليه‌گري رادر سال 2000 و 2003 نپذيرفت و عنوان کرد: "جدي نمي دانم براي چه به من اعطا مي شوند."
49. او آلبوم آخر خود به موضوعاتي مثل ميرايي و کوتاهي عمر بشر پرداخته است، در Lazarusمي‌بينيم که روح بويي از بدنش برمي خيزد و تصاويري از سکه/دکمههايي بر روي چشمان بويي را شاهد هستيم. عنوان ترک آخر دربرگيرنده تمام سويه‌هاي زندگي حرفه‌اي اوست: I Can’t Give Everything Away.
50. در اوايل ماه ژانويه 2016، برايان اينو يک ايميل از بويي دريافت کرد. در آن نوشته شده بود: "براي تمام اوقات خوش‌مان از تو تشکر مي‌کنم، برايان. آن‌ها هرگز نابود نخواهند پوسيد." اين نامه به نام Dawn امضا شده بود. اينو در واکنش به اين ايميل مي نويسد: "حالا متوجه مي‌شوم که در حال خداحافظي بوده."
ويسنا فولادي
نظرات
فريبا چهارشنبه 30 دي 1394 سلام ويسنا جان
متني كه در مورد ديويد بووي گذاشتين خيلي جالب بود ممنون. بايد اضافه كنم كه من تازه با اين شخصيت آشنا شدم يكبار تو شوي تلويزيوني تينا ترنر ديده بودمش عجب خواننده ايي بوده روحش شاد.
2 1
پاسخ

zara سه شنبه 13 بهمن 1394 ممنون بابت اين پست . عالي بود
بويي بدون شک يکي از انسان هاي خاص اين کره زمين بود !
0 0
پاسخ

کوروش چهارشنبه 28 بهمن 1394 سلام و ممنون.
ميشه گزيده نظرات منتقدين درباره آلبوم جديد کُلدپلي رو در سايت قرار بدين.
تشکر مجدد.
0 0
پاسخ

سيامك قلي زاده دوشنبه 2 فروردين 1395 ترجمه خوب نبود ولي دمتون گرم
1 0
پاسخ

نظر خود را بنویسید:
عضویت در خبرنامه 7فاز

برای اطلاع از مطالب جدید 7فاز ایمیل خود را وارد نمایید.


مطالب مرتبط
































































































استفاده از تمامی مطالب 7فاز تنها با ذکر منبع و درج پیوند مجاز است.

طراحی، پیاده سازی و پشتیبانی وبسایت توسط گروه ماز