اولین واکنش منتقدان به یکی از مهمترین فیلم‌های سال 2015؛ «هشت نفرت انگیز» کوئنتین تارانتینو

در نيمه اول فيلم اثري از تفنگ‌بازي نيست و درعوض بر داستان گذشته پرجزئيات كاراكترهايش تمركز دارد، ماجرايي كه بدون فلاش بك ( به جز در يك لحظه تعيين‌كننده) شاهد آن هستيم. اما پس از خودافشاگري شوك‌آوري كه در پايان نيمه اول اتفاق مي‌افتد، فيلم به سوي غافلگيري بزرگتري حركت مي‌كند و مجبورمان مي‌كند درباره همه آن چيزي كه تا آن لحظه ديده بوديم تجديد نظر كنيم. 
7فاز: 
هاليوود ريپورتر- تاد مک‌کارتي:
تا امروز خيلي از ما فکر مي‌کرديم کابوي‌ها مرداني کم حرف هستند، اما کوئنتين تارانتينو در "هشت نفرت‌انگيز" چيز ديگري را ثابت مي‌کند، يک وسترن سه ساعته که از درون و بيرون با کولاک سروکله مي‌زند. شکي نيست که چه کسي ديالوگ‌هاي بامزه، تند و تيز و کفرآميز را براي گروه بازيگراني که آن را مي‌جوند و با درخششي قابل رويت بيرون مي‌اندازند نوشته، همان‌طور که شکي نيست چه کسي حمام خون را در دل اين داستان به راه انداخته. اما فيلم، که در بيشتر دقايق در خانه جاده‌اي يا يک ارابه مي‌گذرد، به شکل عجيبي يادآور "دليجان" جان فورد، "ده سرخپوست کوچک" آگاتا کريستي و "خروج ممنوع" ژان پل سارتر است و در نزديکي نمايشنامه "مرد يخي مي‌آيد" يوجين اونيل مي‌ايستد. اگر فکر مي‌کنيد تارانتينو با اين رويکرد بيشتر به سوي نمايشنامه‌نويسي متمايل شده تا فيلمسازي، بهترست بدانيد چيزهاي عجيب‌تري در راه هستند. هواداران وفادار کارگردان و آن‌هايي که بسيار مشتاق‌اند ساموئل ال جکسون را براي تشريح وضعيتي بغرنج آزاد کنند (تا آن را به شيوه‎‌اي که فقط خودش مي‌داند اجرا کند) براي تماشاي اين فيلم به سينماها سرازير خواهند شد. اما عموم تماشاگراني که باعث شدند فيلم‌هاي "لعنتي‌هاي بي‌آبرو" و "جانگوي رها شده" به فروش جهاني 321 و 425 ميليون دلاري برسند شايد  چندان مشتاق پذيرايي از اين داستان پليسي نيهيليستي نباشند. يادآوري اين نکته هم خالي از لطف نيست؛ نام کاراکتر ساموئل ال جکسون از چارلز مارکيز وارن، کارگردان وسترن‌هاي دهه 50اي مثل "Tension at Table Rock" و "Cattle Empire" برداشته شده و کاراکتر جنيفر جيسون لي هم بدون شک از کشف دهه 40 هاوارد هيوز، فيت دومرگ مي‌آيد.

 

اسکرين ديلي- ام گرييرسون: يکي از کاراکترها رو به ديگري مي‌گويد "اينجا نام بازي ما صبر است." و اين‌ها کلماتي خردمندانه براي تخمين وسعت هشتمين فيلم کوئنتين تارانتينوي نويسنده و کارگردان هستند، کسي که از جهات بسياري اضطراب‌آورترين فيلم خود را ساخته است، يک داستان خيالي کند و آرام‌سوز که با گذشت دقايق جاه طلبي غول‌آسا و خونين خود را فاش مي‌کند. به نظر مي‌رسد تارانتينو با هشت نفرت انگيز قصد آزمايش خود و تماشاگرانش را دارد، در نيمه اول فيلم اثري از تفنگ‌بازي نيست و درعوض بر داستان گذشته پرجزئيات کاراکترهايش تمرکز دارد، ماجرايي که بدون فلاش بک ( به جز در يک لحظه تعيين‌کننده) شاهد آن هستيم. اما پس از خودافشاگري شوک‌آوري که در پايان نيمه اول اتفاق مي‌افتد، فيلم به سوي غافلگيري بزرگتري حرکت مي‌کند و مجبورمان مي‌کند درباره همه آن چيزي که تا آن لحظه ديده بوديم تجديد نظر کنيم. فاش کردن هرکدام از اين پيچ‌هاي داستاني بي‌انصافي خواهد بود اما همين قدر بدانيد که نيمه اول حراف فيلم که عامدانه به اين شکل طراحي شده با اطلاعات بيشتري که در نيمه دوم مي‌بينيم تکميل مي‌شود و شايد تنها حسرت اين باشد که تمام اين درخشندگي را کاراکترهاي کمتر متقاعدکننده تارانتينو به پيش مي‌برند. با اين حال تاثير و نفوذ هشت نفرت‌انگيز بسيار وسيع‌تر و غني‌تر از آنچه هنگام تماشاي آن تجربه مي‌کنيد به اوج مي‌رسد.
 

 

اسکرين کراش- مت سينگر: تارانتينو استاد بازگشت به گذشته است. او در طول عمر حرفه‌ايش استعداد ستاره‌هاي زيادي را يکي پس از ديگري کشف و بازنمايي کرده، جان تراولتا در پالپ فيکشن، پم گريير در جکي براون، ديويد کارادين در بيل را بکش. آخرين فيلم او با اين حال گستاخانه‌ترين پروژه او به حساب مي‌آيد.هيچ کس ديگر در سينما فيلم تماشا نمي‌کند، مردم در تلويزيون، لپ‌تاپ و گوشي‌هايشان بيننده آثار سينمايي هستند و حالا تارانتينو بار ديگر "فيلم" را به معناي واقعي کلمه به سينماها آورده است. او با مهارت تمام فيلمش را با فرمت اولترا پاناويژن 70 ساخته و بايد بگوييم اگر فرصت تماشاي آن بر روي پرده سينما گيرتان آمد به هيچ وجه نبايد آن را از دست بدهيد. پس از ساموئل ال جکسون برنده اصلي فيلم والتون گوگينز است که در يک زمان به کاراکتري منفور، ترسناک و کاملا خوشايند جان مي‌دهد."
ويسنا فولادي
نظرات
پوري يا جمعه 27 آذر 1394 منتظر تورنت ش برا پخش رو اسکريناي 22 اينچيمون ميمونيم. اگر ک خدا بخواد :)
1 0
پاسخ
پوري يا شنبه 12 دي 1394 موفق ب ديدنش شدم، حالا نه با کيفيت عالي و حداقل رو داشت. انصافاً ميشه گفت پس از چند کار، تارانتينو دوباره برگشته و بعد از مدت ها شاهد يک فيلم همه چي تمام هستيم؛ تقريبا :) راستش فک ميکنم ک از "از گور برگشته" هم به مراتب بهتر بود و شانس اول اسکار بهترين فيلم و چند مورد ديگه مثه بهترين بازيگري (از شانس بد ديکارپريو) و بهترين فيلم نامه رو داره.

فردين جمعه 11 دي 1394 اگه جنيفر لورنس نقش ديزي رو بازي ميکرد به نظرم موفقيت فيلم خيلي بيشتر بود،
0 2
پاسخ

نظر خود را بنویسید:
عضویت در خبرنامه 7فاز

برای اطلاع از مطالب جدید 7فاز ایمیل خود را وارد نمایید.


مطالب مرتبط






















































































استفاده از تمامی مطالب 7فاز تنها با ذکر منبع و درج پیوند مجاز است.

طراحی، پیاده سازی و پشتیبانی وبسایت توسط گروه ماز