گزیده نظرات منتقدان درباره مجیک مایک XXL

گاردين - پيتر بردشاو: "هيچ خبري از درخشندگي فيزيكي تيتوم در فاكس‌كچر يا زيركي و بامزگي او در خيابان 21 و 22 جامپ نيست. بار ديگر به دنياي بي‌هدف و س.ك.س قلابي روي صحنه و آلاتي كه از روي حيا پوشانده شده‌اند بازگشته‌ايم. همه چيز براي اين مردان شاعرپيشه عضله‌اي كما في سابق است، شايد كمي كوتاه‌تر و خلوت‌تر و بدون مك‌كاناهي... در تمام مدت منتظريم كه اتفاقي مهم يا جالب بيافتد، اما واقعا چنين چيزي از راه نمي‌رسد."

7فاز: چنينگ تيتوم، مت بومر، جو منگانيلو، کوين نش، آدام رودريگز و گبريل ايگلسياس در مجيک مايک XXL دوباره گرد هم آمده‌اند. اين دنباله استريپر که رقصندگان مرد خود را براي آخرين دور نمايش آماده کرده اين‌بار صاحب کلوپ، متيو مک‌کاناهي را همراه خود ندارد. استيون سودربرگ، کارگردان فيلم سال 2012 اين مجموعه، حالا کار را به همکار قديمي خود گرگوري جاکوبز واگذار کرده و در عين حال حضوري پررنگ در بخش تدوين و فيلمبرداري فيلم جديد دارد.

نظر منتقدان مختلف را درباره فيلم بخوانيد:
هاليوود ريپورتر - تاد مک‌کارتي: "به شکلي مضحک سرگرم‌کننده. اين فرزند يک فيلم خياباني و موزيکال است، فرمتي ترکيبي که در ميان هرچيز زودگذر ديگر نوعي ساختار پابرجا بنا مي‌کند. فيلمنامه هوشمندانه و جادويي ريد کارولين (با همکاري تيتوم در تهيه) از جدي گرفتن تمام موضوع خودداري کرده و به سادگي با زمان همراه شده و بر اهميت زندگي در لحظه و استفاده از استعدادهاي ذاتي تاکيد مي‌کند. جاکوبز کارگردان از همه بازيگران ظاهر دلنشيني ساخته. با وجود اينکه تيتوم درميان هم‌رده‌هاي خود محبوب‌تر است اما مابقي اعضا و حتي شخصيت‌هاي زن هم فرصت درخشيدن پيدا کرده‌اند. تيتوم به زيبايي جين کلي در يک آمريکايي در پاريس يا جرج چاکريس در داستان وست سايد است. چيزي که XXL را به شدت لذت‌بخش کرده حضور مردهايي است که تنها براي سرگرمي وارد عمل شده‌اند. ايده آن‌ها اين است که همه تماشاگران زن مقابل‌شان را دچار احساسي خاص کنند، همه چيز درباره همين است، و نه ضمير خودآگاه مردان. به شکل طبيعي اين مردان وحشي به چيزي که در اختيارشان است آگاه‌اند و فقط به شکل عامدانه‌ و سرگرم‌کننده‌اي آن را به رخ بقيه مي‌کشانند، اما باز هم نه از مسيري سلطه‌طلبانه يا از روي گستاخي. نکته اينجاست که ما همه مي‌دانيم براي چه اينجا هستيم پس بياييد تنها از آن لذت ببريم، به اين شکل همه کاراکترها به چيزي که مي‌خواهند  – يا حداقل به آن نياز دارند - مي‌رسند، و اين قضيه شامل تماشاگران هم مي‌شود."

شيکاگو تريبون - مايکل فيليپس: "داستان کمي نسبت به فيلم اصلي کوتاه شده ولي اين‌بار شوخي‌ها سنگين‌تر و تيزتر هستند. طرح داستاني آن در نهايت به زيرپوش‌هاي کاراکترش مي‌رسد و مي‌گويد: بياييد بچه‌بازي در نياوريم. شما اينجا نيستيد تا فيلمي درباره شبي تيره در زندگي رواني مجيک مايک ببينيد. فيلم همان درخشندگي و جنبش پيشين را ادامه داده و با بي‌معنايي نيروبخش خود به پيش مي‌رود. سودربرگ اگرچه شايد از روي دقت شخصي خود از کلوزآپ‌هاي مرسوم فاصله گرفته و تقريبا هميشه کاراکترهاي کليدي‌اش را در قاب نگه مي‌دارد. ذات مجيک مايک حتي با وجود همه هرزگي‌هاي حساب‌شده‌اش شيرين است."

نيويورک ديلي نيوز - جو نوماير: "آسايش و احساس چيزي است که بيشتر فيلم را رو به جلو حرکت مي‌دهد، در کنار درکي متفکرانه و صميمي از رفاقت مردانه. به علاوه زن‌ها و زندگي دروني‌شان از مجيک مايک XXL  فيلم ضد Entourage را مي‌سازد. لحظات تفکرآميز فيلم همان دقايقي هستند که نسبت به س.ک.س، زن و احساسات ديدي مثبت دارند. پايان فيلم در تاکيد بر صداي تشويق و سوت کمي زياده‌روي کرده اما فيلم بسيار بسيار جسورانه و با پختگي ساخته شده. شايد گستاخي مجيک مايک بيشتر توي چشم باشد اما هوش چيزي است که باعث حرکت آن مي‌شود."

گاردين - پيتر بردشاو: "هيچ خبري از درخشندگي فيزيکي تيتوم در فاکس‌کچر يا زيرکي و بامزگي او در خيابان 21 و 22 جامپ نيست. بار ديگر به دنياي بي‌هدف و س.ک.س قلابي روي صحنه و آلاتي که از روي حيا پوشانده شده‌اند بازگشته‌ايم. همه چيز براي اين مردان شاعرپيشه عضله‌اي کما في سابق است، شايد کمي کوتاه‌تر و خلوت‌تر و بدون مک‌کاناهي... در تمام مدت منتظريم که اتفاقي مهم يا جالب بيافتد، اما واقعا چنين چيزي از راه نمي‌رسد."

ويسنا فولادي
نظرات
نظر خود را بنویسید:
عضویت در خبرنامه 7فاز

برای اطلاع از مطالب جدید 7فاز ایمیل خود را وارد نمایید.


مطالب مرتبط




































































































استفاده از تمامی مطالب 7فاز تنها با ذکر منبع و درج پیوند مجاز است.

طراحی، پیاده سازی و پشتیبانی وبسایت توسط گروه ماز