15 موسیقی فیلم برتر 2014 به انتخاب پلی‌لیست

جوزف وان ويسم و Squrl - "فقط عشاق زنده مي مانند"
شايد دليلي كه فيلم هاي جيم جارموش هميشه خفن از آب درمي آيند مشكل پسندي ذاتي اين كارگردان باشد. اما او بالاتر از هرچيز يك موسيقي‌دان است و انتخاب موسيقي راك هم براي فيلمش بهترين انتخاب او بود. فيلم او در سطحي‌ترين لايه‌اش يك فيلم خون آشامي است و با گذشتن از اين لايه سطحي مخاطب را به اثري رمانتيك و سودازده مي‌رساند كه به هيچ‌وجه در پيچيدگي و جاه طلبي‌اش زياده از حد عمل نمي‌كند.

ايندي واير/ پلي ليست:
مايکا لوي - "زير پوست"
جاناتان گليزر در سومين فيلم‌اش از صدايي جديد براي به تصوير کشيدن دنياي بيگانه و عجيبش از نقطه نظر زني قهرمان/خبيث‌ بهره مي‌برد. اين وظيفه به گردن مايکا لوي مي‌افتد و در اصل، کاري که در بخش موسيقي متن فيلم انجام شده يکي از بسيار دلايلي‌ست که زيرپوست را از بهترين‌هاي سال مي‌کند. لوي بلافاصله با کارش درگير مي‌شود و نه ماه تمام را صرف به اتمام رساندن پروژه و درآوردن آن حس نامأنوس و عجيب مي‌کند، حسي مثل خود فيلم. لوي در مصاحبه با گاردين مي‌گويد: "تمام قصد ما اين بود که آن چيزي را که اسکارلت جوهانسون در لحظه تجربه مي‌کند بسازيم، نه اينکه مثل يک واکنش در برابر چيزي که پيش از آن در فيلم اتفاق افتاده باشيم. اين کار در قسمت‌هايي واقعا سخت مي‌شد. وقتي قرار است يک بيگانه فضايي در زندگي‌تان تاثير بگذارد نبايد حتما صدايي دلپذير و مطبوع آن را همراهي  کند." لحظات فراموش نشدني زيادي در موزيک فيلم وجود دارد اما به طور مشخص مي‌خواهيم جايزه را به دستان دو ترک متفاوت "عشق (لاو)" و "مرگ (دث)" بدهيم. با اين حال چطور مي‌شود ترک ابتدايي فيلم را فراموش کرد: "حلقه بيگانه" (Alien Loop)، مثل خيالي پيچيده‌ست که گشوده مي‌شود.

جف گريس - "سرماي جولاي"
از شروع فيلم تا ترسيم اولد اِسکولي که جان کارپنتر از مردي سرسخت دارد؛ تمامي اين موارد در کنار موسيقي الکترونيک گريس (که تجربه همکاري با تي وست و جي.تي پتي را هم داشته) تبديل به يک بهترين بي‌نقص مي‌شود. گريس همه‌چيز را خونسرد و روي شعله کم نگه مي‌دارد و به سادگي تنها يک لايه به اتمسفر فيلمي که در هواي قابل استنشاق خفه شده اضافه مي‌کند. در جايي ديگر تمپو را کمي بالاتر مي‌برد و اجازه مي‌دهد در فضاي خاص موسيقي‌اي که حس جلو افتادن را به شما مي‌دهد غوطه‌ور شويد. موسيقي که هيچ‌وقت نابه جا و خودنما جلوه نمي‌کند. دستپخت گريس حتي خارج از دنياي فيلم هم موفقيتي بارز در موسيقي الکترونيک است.

الکس ايبرت - "خشن‌ترين سال"
برخلاف عنوان پرطمطراق‌اش هيچ خشونت بارزي در فيلم نويسنده/کارگردان جي.سي چندور وجود ندارد. در عوض شبح خاکستري رنگِ خشونت بالاي سر فيلم رژه مي‌رود و موسيقي ساده و ماهرانه ايبرت بر حس حضور ناپيداي اين شبح اضافه مي‌کند. بعضي مواقع صداي يک ريف مه‌گرفته جز مي‌دهد و ترومپتي که از دوردست‌ها صدايش به گوش مي رسد. اين نکته که موسيقي او از حال و هواهاي مختلف گذر مي‌کند خيلي خوب بر روي فيلم مي‌نشيند، بعضي جاها صداي موسيقي کليساي ظهر يکشنبه را مي‌دهد جايي ديگر صداي يک فيلم هارور دهه هشتادي فراموش شده. خالي از لطف نيست که اشاره کنم ايبرت سال گذشته براي موسيقي فيلم "همه چيز از دست رفته" موفق به دريافت جايزه گلدن گلوب شد. خوشبختانه مردم، فيلم و موسيقي آن را به يک اندازه تحسين خواهند کرد.

ترنت رزنور و اتيکوس راس - "دختر گمشده"
اين سومين همکاري ديويد فينچر با موسسين گروه Nine Inch Nails به حساب مي‌آيد و اين شايد دست‌آويزي شود که به واسطه آن فکر کنيد ديگر همه‌چيز تکراري و خسته‌کننده خواهد بود. اما مگر چندبار مي‌شود يک چيز را "تاريک و غيرعادي" خطاب کرد؟ نکته اين همکاري در همين است، هربار که پاي رابطه فينچر/راس/رنزر در ميان باشد يک محصول کاملا جديد توليد خواهد شد، هيجان انگيز و بي‌شباهت به هر آن چيزي که پيش از آن تنظيم شده است. شبکه اجتماعي لبريز از قطعات خوب بود و دختري با خالکوبي اژدها برفي و شوم. در اقتباس موفقيت‌آميز فينچر از رمان گيليان فلين، راس و رنزر به خصوص در صحنه‌هاي فلاش بک فيلم صدايي آرام و تسکين بخش خلق کرده‌اند. البته آرامشي که - همانند هرچيز ديگري مربوط به اين سه نفر - نهايتا به يک نحسي و بدشگوني ختم مي‌شود. موسيقي دختر گمشده مثل يک اداي دين به کيمياگري حاصل از همکاري ميان اين سه نفر است. به سلامتي ده پروژه فينچر/رنزر/راسِ ديگر در آينده.

ديو هاينس - "Palo Alto"
هرکسي که چندسال اخير را به ايندي پاپ گوش داده باشد متوجه مي‌شود که ديو هاينس با اين فيلم يک نابغه موسيقي محسوب خواهد شد. او پيش از اين براي خوانندگاني مثل Solange Knowles و اسکاي فريرا هم قطعات بسيار قوي‌اي تنظيم کرده که طنين تکرارش تا مدت‌ها در سرتان خانه مي کند و از آنجا تکان هم نمي‌خورد. موسيقي پالو آلتو هم دست کمي از حس اولين تجربه عاشقانه ندارد. پس انتخاب جيا کوپولا هم معنا پيدا مي‌کند، صداي درامي دهه هشتادي، ووکال‌هاي خيا‌ل‌انگيز و پرکاشن‌اي جذاب، پالو التو را تبديل به يک جريان احساسي قوي از زندگي تين‌ايجرهايي کرده است که فيلم دنبالشان به راه مي‌افتد. به نظر مي‌رسد جيا برخلاف خاله سوفيا در فيلم‌هاي اخيرش، توانسته آن ابتکار و حقه هوشمندانه لازم را فراهم کند و نتيجه انتخاب‌اش مجموعه‌اي از ترک‌هاي قابل سمع است که حس گروهي از بچه‌هاي حومه‌شهري را مي دهد که سپيده‌دم به انتظار آغاز روزي طولاني نشسته‌ باشند.

داستين اوهالوران - “Breath In”
پس از اولين جلب توجه‌اش با آهنگسازي براي فيلم "ماري آنتوانت" سوفيا کوپولا حالا اوهالوران در همکاري با کارگردان/نويسنده جوان درک دورماس بار ديگر خيره‌کننده عمل کرده است. موسيقي اوهالوران نوعي تضاد هوشمندانه با اغلب ايندي پاپ‌هايي دارد که کارگردانان ديگر به طور معمول براي فيلم‌هايشان برمي‌گزينند. ملودي هاي ساده‌اي که اوهالوران با پيانو براي فيلم ساخته است به خوبي بر داستان فيلم که درباره موسيقي‌داني خسته و شاگردي جوان است مي‌نشيند. موسيقي فيلم انگار يک خونريزي است از داخل همان دنيايي که کيث (گاي پيرس) و سوفي (فليسيتي جونز) درگير آن هستند.

کيگان دويت - “Listen Up Philip”
موسيقي جز قديمي فيلم قطعا به الکس راس پري کارگردان کمک کرده است که به نوع خاص کمدي‌اش دسترسي پيدا کند. چه موسيقي از اين بهتر است وقتي درحال تماشاي يک گروه از آدم‌هاي عوضي هستيد که از عوضي بودنشان در حال لذت بردن‌اند؟ قطعاتي که دويت ساخته پا به پاي داستان و همگام با آن پيشرفت مي‌کنند. او آهنگسازي جوان در شروع دوران اوج خود است و اگر به همين شکل به يگانگي و خاص بودنش ادامه دهد کار پيدا کردن برايش سخت نخواهد بود.

هانس زيمر - "ميان‌ستاره‌اي"
سازنده موسيقي اينسپشن بار ديگر در آخرين همکاري‌اش با کريستوفر نولان معجزه کرده است. بله درست است که شکايت‌هاي زيادي درباره بلندي محض صداي موسيقي فيلم وجود دارد (بعضي از ما حتي در شنيدن ديالوگ‌هاي فيلم به مشکل برخوردند) اما  زيمر کارش را خوب بلد است. استفاده او از ارگ و بيت‌هاي ساده و مثل تيک‌تيک ساعت‌‌اش کاملا به قواره بزرگترين دستاورد نولان مي‌آيد. موسيقي زيمر غول‌پيکر است و در صحنه سياهچاله به قدري بزرگ و بولد است که حتي در لحظات خاموش‌اش خطر قورت دادن مخاطب وجود دارد. اين غمزه‌اي‌ست از نهايت استعداد ذاتي زيمر، حتي اگر گاه به گاه در برخي صحنه‌ها پرده گوشتان را پاره کند.

الکساندر دسپلا - "هتل بزرگ بوداپست"
موسيقي دسپلا هم به عنوان يک آهنگساز خدادادي بدون شک فراموش نشدني‌ست و سهم زيادي در موفقيت فيلم دارد. او با بهره‌گيري خلاقانه‌اش از آلات موسيقي بسيار متنوع و ترکيب آن‌ها با هم نه تنها زياده‌روي نکرده که با رعايت حدود خود در نهايت موفق مي‌شود لبخند کوچکي بر لب مخاطبانش بنشاند. بهترين ترک او اما شايد The Society of Crossed Keys  باشد، ترکي که کاملا معرف يک جامعه زيرزميني است و به ما يادآور مي‌شود که چرا اين فيلم يکي از سرگرم‌کننده ترين و بهترين‌هاي سال است.

آنتونيو سانچز - "بردمن"
چيزهاي زيادي در فيلم الخاندرو گونزالس ايناريتو قابل تحسين و هيجان‌انگيزند اما اگر يک چيز باشد که شانه به شانه فيلمبرداري شاهکار آن قدم برمي‌دارد همان موسيقي فيلم است. شدت و سرزندگي در موسيقي درامر پرسابقه آنتونيو سانچز موج مي‌زند و اگرچه شايد کمي مثل فيلم خودنمايي کند اما به هيچ وجه قصد تحميل کردن خودش را ندارد. مثلا در صحنه ميدان تايم کارگردان و آهنگساز هر دو به خيابان‌ها رفته اند و صداي درام را با هرج و مرج مردم و شلوغي معابر با هم ضبط کردند تا بهتر و بيشتر به شما اين حس را منتقل کنند که بدون واسطه در همان خيابان‌ها ايستاده‌ايد. باورش سخت است که بدون اين موسيقي، بردمن نصف خوبي‌هاي الان‌اش را کماکان مي‌توانست داشته باشد.

جاني گرين‌وود - "فساد ذاتي"
هربار که جاني گرين‌وود ريديو هد تصميم بگيرد ساوند ترک بسازد قطعا خود به خود دليل جمع کردن همچين ليستي هم پيدا مي‌شود. گرين‌وود تا به حال يک قطعه غيرجذاب نساخته است. هرچيزي که او مي‌سازد در نهايت عجيب خواهد بود (حتي خود پل تامس اندرسون هم از شنيدن قطعاتي که گرين‌وود براي خون به پا خواهد شد ساخت متحير شده بود). فساد ذاتي فيلمي پر رمز و راز است اما در عين حال عملکردي ماليخوليايي و درون‌نگرانه دارد و موسيقي گرين‌وود و گيتار آکوستيک و گاها مشابه با الکتريک او تمام اين احساسات را در قالب کولاژي ارائه مي‌دهد که بار ديگر در دستان پي‌تي‌اِي بزرگ تبديل به اثري مي‌شود که نظيرش تا به حال ديده نشده.

جاستين هرويتز - "Whiplash"
ديمين چزل کارگردان مي داند که براي هرچه بيشتر جذاب شدن فيلمش بايد از موسيقي جز قديمي استفاده کند، از اين رو درکنار برخي ترک هاي قديمي از دوک الينگتون و هنک لوي، هرويتز را براي ساخت چند قطعه اوريجينال بر صندلي آهنگسازي مي نشاند. او در گذشته به همراه چزل در دانشگاه هاروارد در يک گروه موسيقي واقعي فعال بوده و ما هم با شنيدن موسيقي صحنه قرار گذاشتن ميلس تلر و مليسا بنويست ناخودآگاه مشتاق همکاري هاي بعدي اين دو نفر مي شويم.

دني بنسي و ساندر جوريانس - "دشمن"
استفاده بنسي و جوريانس (که آهنگسازي يکي ديگر از فيلم هاي امسال, The One I Love هم دستپخت آنان است) از آلات قديمي موسيقي کلاسيک مي‌تواند يک ترقي چشمگير براي اين دو آهنگساز مستقل باشد. موسيقي فيلم لحظاتي آنچنان ضد ملوديک و پيچيده مي شود که نوعي صداي هيچکاکي را در ذهن تداعي مي کند و سر و صداهاي پس زمينه آن, دشمن را بيش از هر عنوان ديگري در 2014 تبديل به فيلمي غيرعادي مي کند.

استيو مور - "مهمان"
هر يادداشتي بر فيلم آدام وينگارد به شما خواهد گفت که اين فيلم رسما اعلام بيعتي است با موسيقي کلاسيک هارورهاي جان کارپنتر در دهه 70 و 80. و با اين حال اگرچه اين تاثيرپذيري کاملا آشکار به نظر مي آيد اما اين تازه نصف ماجراي فيلم وينگارد است. قصد مور تنها سيخ کردن مو بر اندام شما نيست بلکه او از کاري که مي کند آگاه است و هدفي وراي  ايجاد رعب و وحشت محض دارد. حتي در بعضي لحظات هجو آميز فيلم بلد است کمي شيطنت هم به خرج دهد. اگرچه ساوندترک مهمان چيزي نيست که شما خارج از فضاي فيلم بتوانيد به آن گوش دهيد اما بعيد هم نيست با شنيدن آن کارتان به رقص و چرخ هم بکشد، ولو اينکه با لبخندي شيطاني و گربه‌وار روي صورتتان همراه باشد.

جوزف وان ويسم و Squrl - "فقط عشاق زنده مي مانند"
شايد دليلي که فيلم هاي جيم جارموش هميشه خفن از آب درمي آيند مشکل پسندي ذاتي اين کارگردان باشد. اما او بالاتر از هرچيز يک موسيقي‌دان است و انتخاب موسيقي راک هم براي فيلمش بهترين انتخاب او بود. فيلم او در سطحي‌ترين لايه‌اش يک فيلم خون آشامي است و با گذشتن از اين لايه سطحي مخاطب را به اثري رمانتيک و سودازده مي‌رساند که به هيچ‌وجه در پيچيدگي و جاه طلبي‌اش زياده از حد عمل نمي‌کند. موسيقي وان ويسم و گروه Squrl بهتر از همه چيز اما درد تا هميشه زيستن جاري در فيلم او را به خوبي در دل مخاطب به بار مي‌نشاند. اين اتحاد ناب و خالص بهترين نمودش را در ترک The Taste of Blood پيدا مي‌کند ، مثل کهن‌ترين دردهاي زنداني شده در اعماق وجود.

ويسنا فولادي
نظرات
نظر خود را بنویسید:
عضویت در خبرنامه 7فاز

برای اطلاع از مطالب جدید 7فاز ایمیل خود را وارد نمایید.


مطالب مرتبط




































































































استفاده از تمامی مطالب 7فاز تنها با ذکر منبع و درج پیوند مجاز است.

طراحی، پیاده سازی و پشتیبانی وبسایت توسط گروه ماز