یادداشت نویسنده 7فاز بر «دختری در شب تنها به خانه می‌رود» (آنا لیلی امیرپور)

مي‌شود از دل فيلم و منفك از داستان و بقيه‌ي چيزها يكي دو موزيك ويدئوي خوب بيرون كشيد، مثل صحنه‌ي روبرو شدن آرش و دختر در خانه‌ي دختر با قطعه‌ي Death‌ از گروه White Lies كه همراه شده با چرخشِ كند دختر به سمت آرش و تركيب جذابي ساخته يا نقطه‌ي عطف اول فيلم كه بعد از كشته شدنِ سعيد، با چند كات از احوالات آرش و دختر، جدا جدا با خبر مي‌شويم و آهنگي كه شنيده مي‌شود قطعه‌ايست به اسم Black Sunday از Federale، گروهي آمريكايي كه اصلن در ژانر اسپاگتي وسترن فعاليت مي‌كند و كارهايش شديدن يادآور فضاي آثار سرجو لئونه است

7فاز: از قصه اگر بخواهيد بدانيد، در شهري ايراني و خيالي با نام "شهرِ بد" (بد سيتي) مي‌گذرد و روايت رو در رويي دختري خون‌آشام  (شيلا وند) با چند نفر از آدم‌هاي شهر را به نمايش گذاشته است. يک پاانداز مواد فروش و عياش به اسم سعيد، زني فاحشه، پيرمردي معتاد (حسين) و پسرش آرش.
آنطور که آنا ليلي اميرپور فيلمش را  "اسپاگتي وسترنِ خون‌آشاميِ ايراني!" توصيف کرده بايد شاهد تمام اين فاکتورها در آن باشيم. فيلم از کارگرداني اصالتن ايراني - زاده‌ي انگليس و ساکن آمريکا - صادر شده و بازيگرانش هم  اگرچه دست و پا شکسته اما اصالتن ايراني‌اند و بنظرم همين ايراني بودن عوامل اصلي و حضور زبان فارسي براي بخش ايراني بودن فيلم کفايت مي‌کند و انتظار ندارم - و حتا ناراحت مي‌شوم(!) -  که ساختار روايي و کيفيت فيلم هم بخواهد ايراني باشد. و اما اسپاگتي وسترن؛ همانطور که مي‌دانيد اين اصطلاح از طرف منتقدان به وسترن‌هايي اطلاق مي‌شد که در اروپا و معمولن با مشارکت ايتاليا، اسپانيا و آلمان غربي ساخته مي‌شدند و در دهه‌ي 60 دوران اوج خودشان را مي گذراندند. وسترن اسپاگتي در تقابل با وسترن کلاسيک وجهي حماسي و اپراگونه داشت، از موسيقي منعطف‌ و به روزتري استفاده مي‌کرد و کمتر از وجود ستارگان بهره مي‌برد. وقتي "دختري در شب..." را به محک وسترنِ اسپاگتي مي‌سپاريم مواجه مي‌شويم با خيابان‌هاي خلوتي که مي‌شوند عرصه‌ي رويارويي شخصيت‌ها، ميزانسن‌هاي دونفره، حضور موسيقي الکترونيکي و وجود آرش، جوانِ قهرمان دمدمي با بازي آرش مرندي که وجناتش با آن تي‌شرت سفيد و حضور در خانه‌اي همراه پدري معتاد يادآور جوانِ غيور و فقير فيلم‌فارسي‌ست که جنبه‌هاي جذابي هم براي زنان دارد و اينجا ابايي هم از دزدي و بعد گرفتن حقش از پااندازِ مقتول و فروشِ موادهايش ندارد چه اين شهر - اگرچه با بدسليقگي و ساده‌انگاري - شهرِ بد نام گرفته و اينجور ملاحظات اخلاقي به حق جايي در آن ندارند. از اين‌ها گذشته فيلم در جنوب کاليفرنيا فيلمبرداري شده و نماهايي که از استخراج نفت در فيلم مي‌بينيم در ترکيب با ريختِ سياه و سفيد و کنتراست بالا و با کنار هم قرار گرفتن ورِ صنعتي - چاه‌هاي نفت و پالايشگاه با تمام آن جزئيات - و ورِ مخروبه‌ي بد سيتي، به فيلم تجسمي آخرالزماني داده‌اند و در ذهن بازي کامپيوتري و محبوبِ Limbo را به ياد مي‌آورند که آنجا هم پسري تنها - شايد در شب - به دنبال خواهرش مي‌گردد.
در سويِ خون‌آشامي اما داستان گسترش چنداني پيدا نکرده - البته اگر قرار نباشد سراغ برداشت‌هاي سياسي از فيلم برويم - و صرفن به شخصيت دختر چادر بسرِ خون‌آشام و تجسم بخشيدن نزديکي بين او و آرش از طريق بالماسکه و رفتن پسر در لباسِ دراکولا بسنده شده. تنها شايد بشود به نقش تزکيه کننده‌ي دختر خون‌آشام در داستان پرداخت که سعيدِ پاانداز و حسينِ معتاد (فروشنده و مصرف‌کننده) را مي‌کشد و در عوض با فاحشه و آرش کاري ندارد و اصلن انگار آزادشان مي‌کند.
حاشيه‌ي صوتي فيلم چيزهاي خوبي در خودش جا داده و پيداست که کارگردان نه تنها گوش موسيقيِ خوبي دارد بلکه به ترکيب صدا و تصوير در ساخت فيلمش بهاي زيادي مي‌دهد (اين نکته از مصاحبه‌هاي آنا ليلي اميرپور که درباره‌ي فيلم بعدي‌اش با حضور جيسون موموآ، جيم کري و کيانو ريوز انجام داده و به موسيقيِ شاخص آن اشاره کرده هم پيداست) تا حدي که مي‌شود از دل فيلم و منفک از داستان و بقيه‌ي چيزها يکي دو موزيک ويدئوي خوب بيرون کشيد، مثل صحنه‌ي روبرو شدن آرش و دختر در خانه‌ي دختر با قطعه‌ي Death‌ از گروه White Lies که همراه شده با چرخشِ کند دختر به سمت آرش و ترکيب جذابي ساخته يا نقطه‌ي عطف اول فيلم که بعد از کشته شدنِ سعيد، با چند کات از احوالات آرش و دختر، جدا جدا با خبر مي‌شويم و آهنگي که شنيده مي‌شود قطعه‌ايست به اسم Black Sunday از Federale، گروهي آمريکايي که اصلن در ژانر اسپاگتي وسترن فعاليت مي‌کند و کارهايش شديدن يادآور فضاي آثار سرجو لئونه است (جالب اينکه وينچنزو لئونه پدر سرجو لئونه سال‌ها پيش وسترني خون‌آشامي ساخته با عنوان خون‌آشام اينديانا)
خالي بودن از ايده‌ي مرکزي و صرفن بازي کردن با يک سري مضامين داستانيِ امتحان پس داده مثل مردِ تلکه‌کنِ خبيث، فاحشه‌ي گرفتار در چنگال روزگار و... و عناصر بصريِ جذاب و همراه کردنشان با موسيقي، شايد حفره‌ي اصلي فيلم باشد. اميرپور نشان داده که خوب بلد است تصوير خلق کند، خوب بلد است چهل‌تکه‌اي کاميک‌بوک‌وار سر هم کند اما آن نخ متصل کننده و هسته‌ي مرکزي بايد چيزي وراي يک ديستوپياي دست دوم و خون‌آشامي اسکيت سوار (هرچند ايده‌ي اسکيت سواري دختر خيلي جذاب بود و چهره‌ و نگاهِ شيلا وند هم بالاتر از استاندارد) باشد.
از موارد ديگري که بين مخاطبان فارسي زبان زياد به آن پرداخته شد، لهجه‌ي غريبِ بازيگران فيلم بود که جدا از وجه گفتاري انگار در نوشتار(!) هم خودش را نشان مي‌داد. به جمله‌اي که آرش روي کاغذ براي دختر نوشته دقت کنيد: "مي‌خوام ببينمت. منو ملاقات کن ساعت 10 شب فردا دم پالايشگاه نفت. دراکولا"
انگار که جمله ابتدا انگليسي نوشته و بعد نعل به نعل به فارسي برگردانده شده! يا جمله‌‌اي که زنِ فاحشه به حسين مي‌گويد: "هر وقت پول پيدا کردي، منو پيدا کن." پيداست که عبارت "منو پيدا کن" عينن از Find Me در ذهن نويسنده ترجمه شده و طبيعي اين بود که گفته مي‌شد "هر وقت پولدار شدي بيا دنبالم." و شايد همين نکته که ماي فارسي زبان مجبور بوديم فيلم را با اين وضعِ بد تلفظ ببينيم و آقايان تامسون و اسکات و... با زيرنويس، در تفاوت ديدگاه‌ها بي‌تأثير نبوده!
همين که فيلمسازان نسل جديدِ ايراني‌تبار در آمريکا مثل رامين بحراني و آنا ليلي اميرپور با تمام کاستي‌هايشان از سينماي مشوش، بيانيه‌اي و غرغروي امثال "بدون دخترم هرگز" فاصله گرفته‌ و به سمت فرم حرکت کرده‌اند، به تنهايي خبر خوبي‌ست و از اين بابت هم خوشحاليم که در فيلم بعدي اميرپور ديگر شاهد تکلم به زبان فارسيِ دري نيستيم و بازيگران جملات را انگليسي گفته مي‌کنند!

احسان سالم
نظرات
سايه پنجشنبه 21 خرداد 1394 يادداشت خوبي بود درباره فيلمي که فقط سايت هفت فاز جدي گرفتش..ضمن تشکر از اقاي سالم اميدوارم ميزان صميميتشون را در نوشته هاي سينمايي کمتر کنن!
0 0
پاسخ
*ايه شنبه 23 خرداد 1394 صميميت از چيزي که در متن ميبينيد به شما نزديک تر است.

پدرام شايق پنجشنبه 21 خرداد 1394 البته آلمانيها وسترنهاي خاص خودشون رو داشتند متاثر از داستانهاي کارل ماي و وسترن اسپاگتي متعلق به ايتاليايي ها بود با مشارکت اسپانيا(بخاطر لوکيشن).
ديگه اينکه فيلم رو نديدم ولي خيليها نظير همين خانم کارگردان بواسطه علاقه به سرجو لئونه خودشون رو علاقه مند به وسترن اسپاگتي ميدونند و مدام به اين ساب ژانر اشاره ميکنند درحاليکه همونطور که حسن حسيني هم توي کتاب ساخت ايتاليا اشاره کرده فيلمهاي لئونه عليرغم نقش تاريخ سازشون توي اين گونه خيلي وسترن اسپاگتي محسوب نميشن
1 1
پاسخ

فرشيد پنجشنبه 21 خرداد 1394 جالب بود ولي ربط فيلم "بدون دخترم هرگز" ساخته برايان گيلبرت امريکايي را با اين فيلم نديدم.
1 1
پاسخ

احسان سالم جمعه 22 خرداد 1394 پدرام جان حرف شما درسته منتها وسترن اسپاگتي ساب‌ژانر پت و پهنيه و خيلي چيزها توش مي‌گنجن و اينجا هم راستش صرفن بحث نشانه‌شناسي و نسبت دادن اونا به فيلمه نه چيز بيشتري و درمورد فيلم‌هاي ليونه هم بهمون ترتيب.
فرشيدجان ربط اون دو فيلم هم من باب مشارکت ايراني‌ها و وجود يک قصه‌ي ايراني (با همه‌ي تفاوت‌هاش) در هر دو بود.
0 1
پاسخ

حامد جمعه 22 خرداد 1394 اگر ديالوگ هاي اين فيلم به زبان فارسي ادا نميشد
به گمان من نمره ي منتقدين بهش کمتر از 50 مي بود
منتقدي که از طريق زيرنويس با فيلم در ارتباطه، متوجه بازي هاي بد ، لحن تصنعي بازيگران و احتمالن حتا فضاي ضعيف روايت نمي شه.
مثل فيلم هاي فانتزي/تاريخي اي (يا حتا فيلم هايي با موضوع بيگانگان فضايي) که در آن ها براي تکلم برخي از موجودات، زبان نامفهومي استفاده مي شود.
مثلن بيننده اي که از طريق زيرنويس متوجه مي شود که شخصيت هاي فيلم "آواتار" به هم چه ميگويند، قطعن بيشتر تحت تاثير قرار خواهد گرفت.
.
همين بلا بر سر منتقديني که امتياز بالايي به فيلم بسيار ضعيف (تاکيد ميکنم بسيار ضعيف) خانم امير پور دادند، آمده.
4 1
پاسخ
سايبورگ دلارفروش شنبه 23 خرداد 1394 سر زباله ترين و تخمي ترين فيلم فرنگي خودتون رو پاره مي كنين ولي نوبت به همزبون و هموطن كه ميرسه دقيق و نكته سنج ميشين! شما برو اول فارسي نوشتن رو درست ياد بگير بعد افاضه كن
شورت صورتي سوپرمن (اين شورت رو مامانم از ايران هميشه فارس برام فرستاده) شنبه 23 خرداد 1394 حق با آقاي دلار فروشه، ايشون مرد چهاراهه، از همه بهتر فارسي مي‌فهمه.

فرشاد يكشنبه 14 تير 1394 يک فيلم کاملا مزخرف که تماما کپي شده بود از فيلم سين سيتي...هيچ نقطه مثيتي نداشت،سين سيتي کو اين فيلم کو
3 0
پاسخ

نظر خود را بنویسید:
عضویت در خبرنامه 7فاز

برای اطلاع از مطالب جدید 7فاز ایمیل خود را وارد نمایید.


مطالب مرتبط
































































































استفاده از تمامی مطالب 7فاز تنها با ذکر منبع و درج پیوند مجاز است.

طراحی، پیاده سازی و پشتیبانی وبسایت توسط گروه ماز