20 فیلم برگزیده سال 2014 به انتخاب تحریریه 7فاز: Under The Skin/ زیر پوست (جاناتان گلیزر)

گليزر با تغيير ماهيتِ آشناترين قالب‌هاي فيلم‌هاي علمي تخيلي/ترسناك، به سياقي كوبريكي و به همراه يك اسكارلت جوهانسون اثيري، يكي از آوانگاردترين تجربيات سينمايي اين سال‌ها را به وجود مي‌آورد. زير پوست از نظر بصري هيپنوتيزم‌كننده است. قاب‌هاي بعضا ايستا و نقاشي‌گونه‌اش، ريتم كند، موسيقي آتونالي كه در جاهايي همچون سوهان اعصاب عمل مي‌كند و ديالوگ‌هايي كه تشخيص‌شان حتي براي بيننده‌ انگليسي زبان هم مي‌تواند دشوار باشد، همه‌ي اين‌ها زير پوست را تبديل به يك تجربه‌ ديداري/شنيداري ناب مي‌كنند.

7فاز:
احسان ميرحسيني:
گليزر با تغيير ماهيتِ آشناترين قالب‌هاي فيلم‌هاي علمي تخيلي/ترسناك، به سياقي كوبريكي و به همراه يك اسكارلت جوهانسون اثيري، يكي از آوانگاردترين تجربيات سينمايي اين سال‌ها را به وجود مي‌آورد. زير پوست از نظر بصري هيپنوتيزم‌كننده است. قاب‌هاي بعضا ايستا و نقاشي‌گونه‌اش، ريتم كند، موسيقي آتونالي كه در جاهايي همچون سوهان اعصاب عمل مي‌كند و ديالوگ‌هايي كه تشخيص‌شان حتي براي بيننده‌ انگليسي زبان هم مي‌تواند دشوار باشد، همه‌ي اين‌ها زير پوست را تبديل به يك تجربه‌ ديداري/شنيداري ناب مي‌كنند. با سرمايي كه تا مغز استخوان تماشاگرش را در مي‌نوردد.

امين نور: اثري كه بيشترين تناقض را در نگاه‌ها به خود ايجاد كرده بود. ارزش آن يا صفر و بي‌ارزش شمرده مي‌شد يا بهترين و شاهكار. پس شايد قابل بحث و تامل‌ترين اثر سال محسوب شود. فيلم فوق‌العاده آغاز مي‌شود، بيگانه اصيل خود را نشان ما مي‌دهد و حسابي ذوق مرگمان مي‌كند و بعد شكار بيگانه را مي‌بينيم. طريقه كشتن آن‌ها مثل خالي كردن باد لاستيك است. اما دقيقا مثل همين نه جلوه‌هاي جذاب ساي‌فاي در آن وجود دارد نه هارور. كه ايده‌ي جالبي‌ست. اصلا نگاه به يك موجود بيگانه كه درحال يادگيري رفتار و نحوه زندگي نژاد‌هاي ديگري است كه لباس آن‌ها را به تن كرده در كل ايده‌ي بكري‌ست. اما هرچه جلوتر مي‌رويم، نحوه نگرش فيلمساز بيشتر تغيير مي‌كند. وي تا جايي كه مي‌شود سعي مي‌كند از نمونه‌هاي بارز و شاخصه‌هاي اصلي فيلم‌هاي ترسناك - ايجاد رعب براي مثال - و نمونه‌هاي كلي اينگونه آثار فاصله بگيرد و اثر منحصر به فرد خود را بسازد. در پايان بيشتر با فيلم جاده‌اي تراژيكي طرفيم كه فرجام تلخي براي شخصيت خود كنار گذاشته است. فيلمي براي ديدن، سواي دوست‌داشتن يا نداشتن.

ندا ميري: در رمان مايكل فبر كه زير پوست اقتباسي نه چندان وفادارانه از آن است، دليل كاري كه بيگانه مرموز با مردها مي‌كند روشن است. او آن‌ها را براي سياره خودش شكار مي‌كند. لحن موجز فيلم اما گنگ است و اين خست در توضيح دادن، كشفِ حكمت پشت اين پروسه را به ذهنيت مخاطبش واگذار مي‌كند. چيزي كه ممكن است عده‌اي را عصباني و سردرگم و برخي را كنجكاو و درگير كند. اگر از دسته دوم باشيد و در همان قدم اول كه چرا؟ گير نكنيد، تركيب اين رمزآلودگي مفهومي با شكل مستندوار فيلم و اجراي خلاقانه نماهاي فرازميني (به‌ويژه سكانس قالب تهي كردن قربانيان و رقص پوستشان در تاريكي) و البته موسيقي تاثيرگذار ميكا لوي و شكل و شمايلِ تازه اسكارلت جوهانسن با آن نگاه‌هاي مات به اطرافش، مي‌تواند شما را غافلگير كند. بيگانه‌اي اغواگر در خيابان‌هاي سرد و باراني و مه‌آلود اسكاتلند مي‌راند. شكار مي‌كند و هربار آن‌ها را در باتلاقي سياه با ماهيتي شبيه به موادِ اصلي بدن او كه زير پوست زني زميني جاساز شده‌اند، غرق مي‌كند. در حالي‌كه انگار نشئه تماشاي عرياني چشم‌گير او هستند. هرچه زيرپوست جلوتر مي‌رود، موجود فضايي به نژاد بشر كنجكاوتر مي‌شود. ابتدا او وظيفه‌اش را به شكلي كاملا ماشيني و برنامه‌ريزي‌شده بدون آنكه نشانه‌اي از حساسيت يا احساسات از خود بروز دهد، انجام مي‌دهد. عين زالويي كه به زمين چسبيده و از ساكنينش تغذيه مي‌كند. اما رفتار و احساساتِ بشري در نهايت او را گير مي‌اندازد. او تمرين/تجريه مي‌كند غذا بخورد، اتوبوس سوار مي‌شود و شكلي از همآغوشي را تجربه مي‌كند. آرزوي مهارناشدني انسان بودن؟ شايد. آن موجود سياه و لزج را نگاه كنيد كه در حالي‌كه پشتش به دوربين است چطور به صورتِ انساني خودش نگاه مي‌كند. پيش از آنكه رويش بنزين ريخته شود و شعله‌كشان در جنگل‌هاي برف‌آلود بدود. آسيب‌پذيري انساني در او حلول كرده است. شايد اين تاوان ميل حوا بودن باشد.

كاوه اسماعيلي: شبيه هيچ چيزي كه تاكنون تماشا كرده‌ايد نيست. يك ساينس فيكشن ترسناك؟ يك فيلم نئورئاليستي با مكث‌هاي مستندوار بر روي مردم عادي از ميان پرسه زدن كاراكتري مرموز با انگيزه‌هايي نامشخص؟ يا تريلري تاريك و مسموم با تمي اگزيستانسياليستي؟ تفسير يك خطي داستان آسان به نظر مي‌رسد. شكارچي فضايي كه خودش قرباني لذت زيست زميني مي‌شود و مجازات هبوط خويش را مي‌بيند. اما آنچه در طراحي سخت‌هضم فيلم مي‌گذرد و به سبك‌پردازي غريبي دست پيدا مي‌كند، از ميان نمادهاي ديرفهمِ تنيده در آن خود را بروز مي‌دهد. اگر صحنه‌هاي كسالت‌آور و شات‌هاي طولاني گفتگوهاي زنِ بيگانه با مردهاي اسكاتلندي را تاب بياوريد هر بار ميهمان برهنگي به شدت اروتيك جذاب‌ترين زن جهان خواهيد بود. اگرچه در نهايت جاناتان گليزر پوستتان را بابتش مي‌كند. همانطور كه پوست قهرمان ساكت و عجيب خود را مي‌كند. مي‌سوزاند و دودش را به آسمان مي‌فرستد.

پويان عسگري: يك شاهكار سينمايي. يكي از سه فيلم برگزيده سال 2014. فيلمي كه با تولدي كوبريكي آغاز مي‌شود و با آخرالزمان بروتال ژاپني/ كارپنتري پايان مي‌پذيرد. غريبه‌اي مرموز كه ماهيتي شبيه به زنان افسونگر/ اغواگر سرد فيلم‌هاي ژاپني دارد - ملكه برفي كوايدان كوباياشي مثلن - و موسيقي فيلم اين احساس را تقويت مي‌كند. بعد از جان كارپنتر كمتر فيلمساز و فيلمي را سراغ داريم كه تا اين حد نسبت به ذات انسان نگاه بدببينانه و ترسناكي داشته باشد. از طرف ديگر كمتر فيلمسازي در سال‌هاي اخير جهان فيلمش را بر اساس نگاه ساختاري هيچكاك بنا كرده؛ ديالكتيك كلوزآپ صورت بازيگر كه خيره و مبهوت به جهان پيرامونش مي‌نگرد و نماي نقطه نظر او كه پيرامون ترسناك موحش را تعريف مي‌كند و بر اوهام و هراسش مي‌افزايد. اينجا است كه بحث تلفيق فيلم ژانر با مقاصد و ايده‌هاي فيلم هنري مطرح مي‌شود. نوعي گرايش تازه در فيلمسازي معاصر كه نمونه‌هاي عالي‌اي مثل هر (اسپايك جونز)، آپستريم كالر (شين كاروث) و همين زير پوست (جاناتان گليزر) دارد.

گروه نويسندگان 7فاز
نظرات
اراز جمعه 11 ارديبهشت 1394 شبيه هيچ چيزي که تاکنون تماشا کرده ايد نيست .
اگه اين فيلم تو ليست برگزيده هاتون نبود تعجب مي کردم.
2 1
پاسخ

اراز جمعه 11 ارديبهشت 1394 معلومه امين نور خيلي جلوي خودش رو گرفته به فيلم و کارگردان فحش نده . اقا راحت باش اقا خودت باش.
1 2
پاسخ

مرجان دوشنبه 14 ارديبهشت 1394 ندا ميري هرچي مي نويسه خوبه جدا
مرسي خانوم ميري
3 0
پاسخ

نظر خود را بنویسید:
عضویت در خبرنامه 7فاز

برای اطلاع از مطالب جدید 7فاز ایمیل خود را وارد نمایید.


مطالب مرتبط















































































استفاده از تمامی مطالب 7فاز تنها با ذکر منبع و درج پیوند مجاز است.

طراحی، پیاده سازی و پشتیبانی وبسایت توسط گروه ماز