‌فیلم

 

يادداشت پويان عسگري درباره «خوب، بد، جلف» پيمان قاسم‌خاني و «گشت 2» سعيد سهيلي

«خوب، بد، جلف» پيمان قاسم‌خاني:
از تمام فيلم‌هاي خزعبلي كه در اين سال‌ها به اسم كمدي ساخته شده‌اند فيلم بهتري است. از «ايران برگر» نازل مسعود جعفري جوزاني، «50 كيلو آلبالو»ي مبتذل ماني حقيقي و فيلم ساده‌لوحانه «من سالوادور نيستم» منوچهر هادي. به عبارت بهتر پيمان قاسم‌خاني به حد قابل قبولي از استاندارد در كمدي سازي دست مي‌يابد و موفق به سرگرم كردن تماشاگرش مي‌شود.

05فروردين1396 0

راهنماي فيلم 2016: يادداشت پويان عسگري درباره 31 فيلم مهم سال

باز هم پايان سالي ديگر و باز هم فهرست فيلم‌هاي ويژه، مهم و برگزيده سال. مروري بر يك سال سينمايي از طريق بررسي اجمالي فيلم‌ها و مشخص كردن جايگاه آنها در ميان فيلم‌هاي سال و دهه و احيانا تاريخ سينما. اين فهرست شخصي و البته قابل بازشناسي براي عموم هم به فيلم‌هاي مهم و جدي سال 2016 پرداخته و در آن خبري از فيلم‌هاي خنثي يا معمولي نيست. نگارنده در كنار فيلم‌هاي ويژه و ديدني سال 2016، جايي هم براي فيلم‌هايي كه بيش از حد ستايش شدند در نظر گرفته است. فيلم‌هايي كه جزو عناوين مهم سال هستند اما لزوما كيفيت «استتيك» درخور و قابل اعتنايي ندارند. به هر حال اين جمع‌بندي‌اي كوچك بر يك سال سينمايي پر از فيلم است كه در قالب «راهنماي فيلم 2016» به ارتكاب اين قلم خدمت شما عرضه مي‌شود.

23اسفند1395 7

گزيده نظرات منتقدان درباره «مهتاب» بري جنكينز

ايندي واير- اريك كوهن: فيلم جنكينز يك تراژدي عميق است كه در سكوت ميان نگاه هاي آني و گذرا روايت مي شود. «مهتاب» تعهد به زندگي در مردي جوان را در طي سه دوره از زندگي او مي كاود، در حالي كه او در جست و جوي جايگاه خود در اين جهان و در زير فشار طبقه اجتماعي و خانواده درهم شكسته اش در حال تقلا است.فيلم هرگز موعظه گر نمي شود و تصويري هيپنوتيزم كننده و حتي كلاستروفوبيك از زندگي سياهان در آمريكا و سردرگمي در پي آن ارائه مي كند.

16اسفند1395 1

يادداشت نويسنده 7فاز درباره «لا لا لند» ديمين شزل

در سكانس نهايي در روياي زن و شايد هر دو، مرد قصه درست در لحظه‌اي كه بايد، راه درست را مي‌رود. تنه نمي‌زند. در آغوش مي‌كشد، مي‌بوسد و لحظه را مي‌قاپد. رويا كامل‌تر از هميشه است. مثل دوروتيِ «جادوگر شهر اوز» از فضاهاي شهريِ دانن به دكورهاي سحرانگيز مينه‌لي وارد مي‌شويم. 

07اسفند1395 2

گزيده نظرات منتقدان درباره «ورود» دني ويلنو

امپاير- دن جولين: اگر تشنه برداشتي تازه، تاثيرگذار و متفكرانه از يك ژانر قديمي هستيد (چيزي كه قطعا در اين دوره دنباله هاي همسان نيازمند آن هستيم) پس دني ويلنو مرد موردنظر شماست. اين كارگردان فرانسوي-كانادايي سال پيش با »سيكاريو« تكان بي رحمانه اي به جنگ با مواد مخدر داد و قبل از آن درام آدم ربايي را با «زندانيان» زير و رو كرد. ما حالا شاهد تردستي او در ملاقات با بيگانه هاي فضايي هستيم.

25بهمن1395 0

25خرداد1394 3

20خرداد1394 1

07بهمن1393 4

10آبان1393 0

30مهر1393 1

30مهر1393 0

09مهر1393 4

15شهريور1393 8

01شهريور1393 0

08مرداد1393 2

31تير1393 3

25تير1393 1

18تير1393 1

07تير1393 1

03مهر1393 5

يادداشت پويان عسگري درباره «ماجراي نيمروز» محمدحسين مهدويان

نفسي به راحتي بكشيد و در صندلي خود آرام بگيريد. قرار است تصاوير به مدت دو ساعت شما را ترور كنند و امكان نفس كشيدن را سلب. در يكي از ويژه‌ترين تجربيات فيلمسازي در چهار دهه اخير «سينماي ايران» شما عازم و رهسپار «تونل وحشت» هستيد. يك جهان پرتنش و تكان‌دهنده منتج از دنياي واقعي. برگرفته از واقعيت ملتهب و حساس مهمترين سالل تاريخ جمهوري اسلامي؛ سال 1360.

07فروردين1396 10

يادداشت پويان عسگري درباره علي معلم (1341 - 1395)

جايش پر نمي‌شود. چون انسان منحصربفردي بود. شخصيت داشت و روحيه متمايز. چيزي كه حسادت و دشمني آدم‌ها را برمي‌انگيخت. اما حالا و بعد از فقدانش نه دشمني اهميت دارد و نه بخل. بيشتر از هر چيزي فهم منش «مستقل» او بايد مورد توجه قرار بگيرد.

24اسفند1395 1

يادداشت پويان عسگري درباره ده فيلم مهم سينماي ايران در سال 1395

سالي ويژه و بيادماندني در تاريخ سينماي ايران. سالي كه همچون سال‌ «شصت و پنج» در آن به انبوهي فيلم خاص و ويژه برمي‌خوريم و باورنكردني است كه براي هر سليقه و گرايشي فيلم متناسب و مورد نظر در اين سال وجود دارد. سالي كه يكي از مهمترين فيلمسازان تاريخ سينماي ايران، بخاطر سهل‌انگاري ساده پزشكان جانش را از دست داد و ديگر قرار نيست با فيلم تازه‌اي از عباس كيارستمي مواجه باشيم. سالي كه اصغر فرهادي براي دومين بار برنده جايزه اسكار شد و نام سينماي ايران را در محافل بين‌المللي دوباره و بيشتر از گذشته مطرح كرد. 

18اسفند1395 6

گزيده نظرات منتقدان درباره «لا لا لند» ديمين شزل

ايندي واير- اريك كوهن: فيلم در به شكل آواز درآوردن خيال شيرين خود موفق عمل مي كند، بخصوص با پايان بندي احساساتي اش. در انفجاري از نور و سايه، شزل فيلم را با مفهوم تازه اي كه منجر به واقعي بودن آن مي شود از نو دچار غليان مي كند. در اينجا او به نتيجه اي بي رحمانه دست پيدا مي كند؛ حتي درخشان ترين روياها هم در آخر محتوم به ناپديدشدن در سياهي هستند.

30بهمن1395 0

يادداشت پويان عسگري درباره «رگ خواب» حميد نعمت‌الله

در «رگ خواب» شخصيت مينا در مسير خواست همدم و رفيق و همراه، تنها و مغبون مي‌شود و اين احساسي است كه هر انسان زنده‌‌اي در روابط انساني‌اش آن را فهم و درك كرده. همه اشتباهات از جايي نضج مي‌گيرند كه انسان «نياز به عاطفه» را به «خواب خوش نيستي» ترجيح مي‌دهد و غمخوار «رنج و اندوه» پي‌آمد آن مي‌شود. 

24بهمن1395 5

يادداشت پويان عسگري درباره «خفه‌گي» فريدون جيراني

در «خفه‌گي» خبري از تلفيق «ملودرام» با فيلم «جنايي» نيست. تهييج احساسات و برانگيختن عواطف تماشاگر اين بار مدلي معكوس دارد. از كارگرداني فيلم تا بافت تصاوير و موسيقي زير صدايي، از شيوه بازي بازيگران تا لحن و مود، همه كاركردي متفاوت و تازه در كارنامه فيلمسازي جيراني دارند.

17بهمن1395 5

يادداشت پويان عسگري درباره درباره «نگار» رامبد جوان

آيا فيلم‌ها بر اساس تقليدهاي فرمي ناقص ساخته مي‌شوند؟ آيا صرف ساخت فيلمي «ديوانه» به كارگردان اين مجوز را مي‌دهد كه از هيچ منطق دراماتيكي تبعيت نكند و هر صحنه‌اي را صرفا به دليل جالب بودنش در فيلم نمايش دهد؟ مگر غير از اين است كه هر نوع لحن غريب و پرداخت عجيب در تاريخ سينما منطق «استتيك» خودش را داشته است؟ پيچاندن داستان، و عجيب و نامفهوم رفتار كردن، لزوما فيلم خاص و غريب مي‌آفريند؟

14بهمن1395 1

يادداشت پويان عسگري درباره «ايتاليا ايتاليا» كاوه صباغ‌زاده

آغوشتان را باز كنيد و قطب‌نماي عاطفي‌تان را با «ايتاليا ايتاليا» كاوه صباغ‌زاده تنظيم. فيلمي در سينماي ايران ساخته شده كه به احساسات و حساسيت‌هاي رمانتيك آدم‌ها بها مي‌دهد. منظور احساسات عاطفي يك زوج از شروع تا پايان يك رابطه است. آن‌چيزي كه آنها را خوشحال و راضي مي‌كند و از هم منزجر و ناراضي.

12بهمن1395 0

يادداشت پويان عسگري درباره «تابستان داغ» ابراهيم ايرج‌زاد

آخرين باري كه از يك فيلم ايراني در حد انزجار بدم آمد و فراتر از نفرت، متوجه دلايل «استتيك» جهان بي‌جهت «فريك» و غيرمنطقي، و الكي حق به جانب‌اش نشدم مربوط به جشنواره فجر سال 93 و فيلم سوپر احمقانه «مرگ ماهي» روح‌الله حجازي بود. حالا و بعد از دو سال فاجعه ديگري از راه رسيده با اطوارها و ادعاهاي تازه اما از درون تهي و فاقد مغز و احساس. «تابستان داغ» ابراهيم ايرج‌زاد كه با كلي هياهو و ادعا پا به جشنواره گذاشته، فيلم نفرت‌انگيزي است.

18بهمن1395 1

گزيده نظرات منتقدان درباره سريال «چيزهاي عجيب»

ورايتي- مورين رايان: گم شدن در بازي ارجاعات حين تماشاي «چيزهاي عجيب» شبكه نت فليكس ممكن است به راحتي اتفاق بيفتد. اين درام عجيب و مورموركننده درباره رخدادهاي غيرعادي در يك شهر كوچك اينديانا در دهه هشتاد، «كنار من بمان» و «پرونده هاي ايكس» را به ياد تماشاگر مي آورد و بخش بزرگي از آن  يك اداي دين است به استيون اسپيلبرگ در دوره مياني حرفه‌اش.

10بهمن1395 0

يادداشت پويان عسگري درباره «لا لا لند» ديمين شزل

نوزده سال بعد از «تايتانيك» جيمز كمرون، بار ديگر فيلمي برآمده از «جريان اصلي» سينماي آمريكا، توجه تماشاگران را به آن حرف راستي كه كمتر كسي جرات زدنش را دارد، جلب مي‌كند؛ «هستي و كائنات به مثابه يك رابطه عاشقانه». شبيه به مهمترين فيلم‌هاي كلاسيك تاريخ سينماي آمريكا از «مراكش» جوزف فون‌اشترنبرگ و «بربادرفته» ديويد او سلزنيك تا «كازابلانكا» مايكل كورتيز و «ستاره‌اي متولد مي‌شود» جرج كيوكر.

07بهمن1395 3

گزيده نظرات منتقدان درباره «حيوانات شب‌زي» تام فورد

نيويوركر- آنتوني لين: فيلم تازه تام فورد در نظر داشته كه درباره چه باشد؟ من دو مرتبه آن را تماشا كردم و هيچ چيز بر دانسته‌هايم در اين باره افزوده نشد. فيلم قصد دارد بگويد تجربه خواندن درست مثل تماشاي يك فيلم است: يك دروغ بي‌دردسر كه به دست خود او مهر و موم شده تا بتواند دو بخش فيلم خود را به يكديگر پيوند دهد.

06بهمن1395 0

يادداشت پويان عسگري درباره «توني اردمن» مارن اده و انتظار براي فيلم جديد مارتين اسكورسيزي «سكوت»

آيا هيجان‌انگيزتر از تماشاي رابطه‌ پرتنش آدم‌ها با يكديگر، چيزي در جهان وجود دارد؟ چه موقعيتي دلخراش‌تر از مشاهده يك رابطه خويشاوندي كه در مرز بين جنون و تحمل، پذيرش و وحشت، پيچ و تاب مي‌خورد؟ يك رابطه «پدر و دختر»ي چه ميزان ظرفيت، براي حيرت زده كردن تماشاگر دارد؟ مگر مي‌شود هم آشنا بود و هم دور از دسترس و سخت‌فهم؟ ستايش‌شده‌ترين فيلم سال 2016، به معناي واقعي كلمه شگفت‌انگيز است. يك شاهكار بي‌همتا كه تجربه تماشايش همچون اولين مواجهه با يك فيلم بزرگ شما را دچار «ترس و لرز» مي‌كند.

27دي1395 0

در انتظار «سكوت» فيلم جديد مارتين اسكورسيزي و مروري كوتاه بر شاهكارهاي قبلي‌اش

دليل اينكه مارتين اسكورسيزي را همچنان مهم‌ترين و غيرقابل‌ پيش‌بيني‌ترين فيلمساز معاصر در حال كار كردن مي‌دانيم اين است كه او فيلم‌هايي مي‌سازد كه سوالات هوشمندانه و متنوعي را درباره موضوعات اصلي و مهمي مانند ايمان و خشونت در آنها به تصوير مي‌كشد و در عين حال اين فيلم‌ها به گونه‌اي مفاهيمي را منتقل مي‌كنند كه عامه‌پسند و خيلي محبوب هم هستند.

25دي1395 0

گزيده نظرات منتقدان درباره «امريكن هاني» آندرا آرنولد

گاردين- پيتر بردشاو: شايد چيزي ساده‌لوحانه درباره اين فيلم وجود داشته باشد، اما همچنين شكلي از جسارت و صداقت در «امريكن هاني» ديده مي‌شود. گاهي اوقات زندگي مثل يك خانه كه بخواهيد سه طبقه‌اش را روي هم بگذاريد ساخته نمي‌شود. بيشتر به يك رودخانه شباهت دارد كه به پيش مي‌رود و به نظر من اين جريان رو به جلو چيزي است كه آرنولد سعي دارد به تصويرش بكشد.

19دي1395 0

استفاده از تمامی مطالب 7فاز تنها با ذکر منبع و درج پیوند مجاز است.

طراحی، پیاده سازی و پشتیبانی وبسایت توسط گروه ماز