‌فیلم

 

يادداشت پويان عسگري درباره ادگار رايت و فيلم جديدش «بيبي درايور»

«بيبي درايور» همان «اسكات پيلگريم عليه جهان» است بدون احساس و خطر موجود در آن فيلم. فيلمي كه تماما براي نوجوان‌ها با حس زيبايي‌شناختي خام كه تحت تاثير بازي‌هاي كامپيوتري هستند، ساخته شده است. با فيلمنامه‌اي فاجعه كه حتي بديهي‌ترين قواعد و ملزومات داستانگويي را هم ناديده مي‌گيرد و حتي يك سكانس بيادماندني ندارد.

25مهر1396 2

يادداشت نويسنده 7فاز درباره «مادر قلب اتمي» علي احمدزاده

مرد غريبه پيش چشم دختران با صدام حسين ديدار مي‌كند. اين واقعيت‌است يا امتداد هپروت دختران؟ آرينه به عادت مالوفش اين بار نيز فرار را مي‌آزمايد بلكه بتواند اين ديوانگي را هم دور بزند اما غريبه دور زدني نيست! او آرينه را حريف خود مي‌خواهد پس خشونت آغاز مي‌كند. نوبهار بيمار را با نهيب‌هاي تحقيرآميز به دنياي خودش و به جوانمرگي دعوت مي‌كند. 

22مهر1396 0

يادداشت احسان ميرحسيني درباره «ابد و يك روز» سعيد روستايي و «مالاريا» پرويز شهبازي

دليل اين حجم بالاي موفقيت ابد و يك روز را بايد تعلقش به ساده‌ترين شكل از واقع‌گرايي روشنفكرانه‌ي محبوب اين سال‌هاي سينماي ايران كه مبتني بر به وجود آوردن توهمي باورپذير از واقعيت چنانكه فكر مي‌كنيم مي‌شناسيم دانست. شكلي كه برخلاف تصور عام، بيشتر از اينكه بازتاب دهنده‌ي اجتماع و مشكلات موجود در آن باشد، بازتوليد شكلي از واقع گرايي است كه تمام و كمال ساخته و پرداخته‌ي سينماي ايران است 

12مهر1396 4

سينماي دهه‌ي 70 آمريكا به روايت جاناتان كرشنر - بخش بيست و هشتم: نشويل (بخش اول)

دوربين آلتمن با ديدار از بيمارستان‌ها، مهماني‌هاي خانگي، اتاق‌هاي هتل و تالارهاي كنسرت، چيزهاي زيادي را درباره‌ي امريكا در دويستمين سالگردش فاش مي‌كند. جاي تعجبي نيست كه نشويل نسبت به سياست عميقا بدبين است. كمپين مستقل و رُك و راستِ واكر، توجه و علاقه‌ي جوانان را به خود جلب كرده است اما آدم‌هاي سياسي او به عنوان سوداگراني متقلب كه در ترفندها، دروغ‌ها و ماكياوليسم‌شان از همديگر قابل تشخيص نيستند به تصوير درآمده‌اند. 

31شهريور1396 0

سينماي دهه‌ي 70 آمريكا به روايت جاناتان كرشنر - بخش بيست و هفتم: دوران پسا واترگيت، جرالد فورد و جيمي كارتر

ملت امريكا در آستانه‌ي دويستمين سالگردش نامطمئن در حال تلوتلو خوردن بود؛ درست مثل رئيس‌جمهورش. فورد، همان‌طور كه همه درباره‌اش مي‌گفتند، مردي بود ورزشكار اما ورزشكاري ناشي هم بود كه در سراشيبي‌هاي اسكي كله‌پا مي‌شد و از پله‌ها زمين مي‌خورد؛ او كه شيفته‌ي سگ بود، در اختيار قلاده‌ي سگ‌اش بود و نه بر عكس. 

24شهريور1396 0

25خرداد1394 3

20خرداد1394 1

07بهمن1393 4

10آبان1393 0

30مهر1393 1

30مهر1393 0

09مهر1393 4

15شهريور1393 10

01شهريور1393 0

08مرداد1393 2

31تير1393 3

25تير1393 1

18تير1393 1

07تير1393 1

03مهر1393 5

يادداشت پويان عسگري درباره «زرد» مصطفي تقي‌زاده

تا چه زماني قرار است شاهد كودك كشي و جنايت عليه بچه‌ها در فيلم‌هاي ايراني باشيم؟ اين ديگر چه ديوانگي و مرضي است كه مثل بختك روي سينماي ايران افتاده و با كشتن اطفال به دنبال اعتبار هنري و انتقادي است؟

29مهر1396 0

10 نقش‌آفريني بزرگ رابرت دنيرو به انتخاب امپاير

شكارچي گوزن (1978)
گردهمايي سران (واكن، كازال، استريپ). دنيرو در اين طوفان سهمگينِ مايكل چيمينو نقطه تعادل و آرامش است. لحظات بزرگ فراموش‌نشدني زيادي در اين فيلم وجود دارد، مثل صحنه بازي رولت روسي.

25مهر1396 0

يادداشت پويان عسگري درباره كارنامه بازيگري تام هاردي

جانور، وحشي، ديوانه، خطرناك و مخوف. كلماتي كه موافقان و مخالفان تام هاردي براي توصيف شيوه بازيگري او بكار مي‌برند. اما تمام اين كلمات تند و زننده فقط به كار تشريح بخشي از ظاهر اين بازيگر انگليسي مي‌آيند. حقيقت در درون او مي‌جوشد و البته مواجهه با آن دهشتناك و تلخ است؛ «هيولا». 

22مهر1396 0

يادداشت پويان عسگري درباره «ايتاليا ايتاليا» كاوه صباغ‌زاده

آغوشتان را باز كنيد و قطب‌نماي عاطفي‌تان را با «ايتاليا ايتاليا» كاوه صباغ‌زاده تنظيم. فيلمي در سينماي ايران ساخته شده كه به احساسات و حساسيت‌هاي رمانتيك آدم‌ها بها مي‌دهد. منظور احساسات عاطفي يك زوج از شروع تا پايان يك رابطه است. آن‌چيزي كه آنها را خوشحال و راضي مي‌كند و از هم منزجر و ناراضي.

15مهر1396 0

سينماي دهه‌ي 70 آمريكا به روايت جاناتان كرشنر - بخش بيست و نهم: نشويل (قسمت دوم)

ترانه‌ي «آسوده‌ام»، به خاطر چگونگي حركت دوربين، مطالعه‌ي جمعيت حاضر، و نشان‌دادن اين‌كه چگونه چهار زن مختلف هر يك فكر مي‌كنند كه تام (كارادين) اين ترانه را اختصاصا براي آن‌ها مي‌خوانَد به درستي مشهور شده است.

10مهر1396 0

يادداشت پويان عسگري درباره «بيمار بزرگ» مايكل شوالتر و «بادي دابل» برايان دي‌پالما

«بيمار بزرگ» مايكل شوالتر: يكي از بهترين كمدي‌هاي گزنده/تلخ آمريكايي در ساليان اخير و يادآور لحنِ «آني هال» وودي آلن در پرداخت گس و غمگين يك رابطه عاشقانه. تلفيقي از قصه پريان پُر احساس هندي با ساختار كمدي رمانتيك آمريكايي.

01مهر1396 0

يادداشت پويان عسگري درباره «پريناز» بهرام بهراميان

از منظر نگاه اخلاقي، فيلم‌هاي بهراميان در تقابل و تصادم با نگاه رسمي و عرفي قرار مي‌گيرند و در ساحت استتيك هم امكانات كمي و كيفي محدودي در سينماي ايران براي اجراي ايده‌هاي خلاقانه او در ميزانسن و دكوپاژ وجود دارند. 

15شهريور1396 0

سينماي دهه‌ي 70 آمريكا به روايت جاناتان كرشنر - بخش بيست و پنجم: تريلر پارانوئيد، «سه روز كندور»

تريلر پارانوئيد يك ساب‌ژانر مشخصا دهه‌هفتادي است كه ريچارد نيكسون پايه‌اش را ريخت. «سه روز كندور» (1975) ساخته‌ي سيدني پولاك با ساختارشكني‌ها از اعتماد كه در سطوح جهاني، ملي و شخصي اتفاق مي‌افتاد، نمونه‌اي از اين دسته فيلم‌هاست

10شهريور1396 0

100 فيلم برگزيده تاريخ سينماي جهان و ايران به انتخاب پويان عسگري

«روزي در مسابقه» سام وود، برادران ماركس - «بزرگ كردن بيبي» هوارد هاكس - «حيوان آدم‌نما» ژان رنوار - «همشهري كين» اورسون ولز - «بودن يا نبودن» ارنست لوبيچ - ...

08شهريور1396 6

سينماي دهه‌ي 70 آمريكا به روايت جاناتان كرشنر - بخش بيست و چهارم: حريم خصوصي، پارانويا، سرخوردگي و خيانت

شباهت‌هاي عجيبِ ريچارد نيكسون و مايكل كورلئونه: ريچارد نيكسون بر فيلم دهه‌هفتادي غالب است. گاها در متن، معمولا در زيرمتن، هميشه مايه‌ي اضطراب و نگراني؛ همان‌طور كه نويسنده‌اي اشاره كرد: «حضور گريزناپذير و معذب‌كننده‌ي او به فراهم‌آوردنِ آب و هوايي براي اتفاق‌افتادنِ اين فيلم‌ها در آن كمك كرد». اين آب و هواي گرمي نبود. نيكسون فردي كينه‌توز بود. او از نخبگانِ سواحل شرقي كه احساس مي‌كرد از بالا به او نگاه مي‌كنند كينه به دل داشت. نسبت به «يهودي‌ها» وسواسي بيمارگونه داشت

03شهريور1396 0

يادداشت پويان عسگري درباره اهميت «جري لوييس» در تاريخ سينماي آمريكا

لوييس هم مانند ولز نابغه‌‌اي خود شيفته بود كه خويش را محور جهان فرض مي‌كرد و بقيه كائنات را چون دشمني كه به دنبال سقوطش هستند. هر دو تك‌رو و بي‌اعتنا به جمع و سيستم، با ضريب هوشي بالاي 140 كه دو گرايش عمده داستانگويي در سينماي آمريكا؛ درام/ كمدي را براي هميشه تحت تاثير خود قرار دادند. با اين تفاوت مهم كه نقش ولز در فيلم‌هايش اقتدارگرايانه بود اما حضور لوييس امكان تزلزل و بي‌ثباتي بيشتر را فراهم مي‌آورد.

30مرداد1396 4

سينماي دهه‌ي 70 آمريكا به روايت جاناتان كرشنر - بخش بيست و سوم: مكالمه (قسمت دوم)

در چهل دقيقه‌ي آخر «مكالمه» دوباره شاهد بازيگوشي‌هاي كاپولا در دلمشغولي‌هاي هيچكاكي‌اش هستيم؛ به استثناي خودِ «مكالمه»، ديالوگ چنداني در آن نيست كه يادآور سكانس‌هاي طولاني و بدون ديالوگ در بسياري فيلم‌هاي استاد تعليق است.

27مرداد1396 0

يادداشت پويان عسگري درباره «بيست و يك روز بعد» محمدرضا خردمندان

سال‌ها بعد «بيست و يك روز بعد» - شك نكنيد كه با يك فيلم «كالت» مواجه هستيم - را با پلان‌هاي بيادماندني و عالي پسر در مواجهه با قطار و سويي‌شرت منقش به «آتش» و كلاه بر سرش بياد خواهند آورد. يك شخصيت ويژه با بازي خيلي خوب مهدي قرباني.

14مرداد1396 1

راهنماي جنبش‌هاي سينمايي - بخش پانزدهم: مونتاژ شوروي (1935-1924)

فيلم‌هاي مهم: اعتصاب (1924), رزم‌ناو پوتمكين (1925), اكتبر (ده روزي كه دنيا را تكان داد) (1927), مردي با دوربين فيلمبرداري (1929)

14مرداد1396 0

يادداشت پويان عسگري درباره «سوگ» مرتضي فرشباف، «تمارض» عبد آبست و «كوپال» كاظم ملايي

اهميت «سوگ» در رعايت صحيح «استتيك» فيلم مدرن و الگوهاي برآمده از آن در سينماي ايران، و تلفيق آن با نوعي ملودرام روشنفكرانه بومي (از جنس كيارستمي) با سويه‌هاي ترسناك ناشي از خلاهاي عاطفي/احساسي است.
بعد از چند سال‌ تقليد فرمي ناقص و نازل از سوي نسل جديد فيلمسازي و استفاده محدود از ايده‌ها و فضاهاي فيلم‌هاي خارجي، براي اولين بار شاهد يك جهان خودبسنده «خوره فيلمي/سينه‌فيلي» از سوي دو فيلمساز تازه در سينماي ايران هستيم؛ «كوپال» كاظم ملايي و «تمارض» عبد آبست.

10مرداد1396 0

استفاده از تمامی مطالب 7فاز تنها با ذکر منبع و درج پیوند مجاز است.

طراحی، پیاده سازی و پشتیبانی وبسایت توسط گروه ماز