‌فیلم

 

يادداشت پويان عسگري درباره مسعود كيميايي و علي حاتمي

مسعود كيميايي را با بهترين فيلمش «قيصر» و پوزخند بهروز وثوقي كم‌جان و زخمي كه در واگن خالي و متروك، آمدن پليس‌ها را انتظار مي‌كشد بخاطر مي‌آورم. هيچ‌كدام از فيلم‌هاي ديگر كيميايي در گذر زمان و بازبيني مجدد، برايم كيفيتي همپاي «قيصر» پيدا نكردند.
علي حاتمي از مهمترين فيلمسازان در تاريخ سينماي ايران براي شناخت «فرهنگِ» احساساتي و پريشان ايرانيان است. معادل‌هاي «فرهنگ» ايراني در سينماي او مولفه‌هايي هستند كه خود را به شكل عواطف برانگخيته بومي و نقايص و باگ‌‌هاي ساختاري آشكار مي‌كنند. 

18آذر1396 5

يادداشت پويان عسگري درباره «مرگ يزدگرد» بهرام بيضايي و «طوقي» علي حاتمي

فرماليسم منحصربفردِ بيضايي كه در نسبت با متنِ لايه به لايه‌، ديالوگ‌هاي مطنطن، حد اعلاي بازيگري، و بازي فريبكارانه با زمان و مكان و اشيا و شخصيت، جلوه‌اي پيچيده و سخت‌فهم پيدا كرده، وراي يگانه بودن در تاريخ سينماي ايران، قابليت مطرح شدن در گستره تاريخ سينماي جهان را دارد. يك شاهكارِ نبوغ‌آميز و بهترين فيلم بهرام بيضائي.

08آذر1396 0

يادداشت پويان عسگري درباره «وقت خوش» برادران سفدي و «بيدار شو آرزو» كيانوش عياري

«گود تايم/وقت خوش» برادران سَفدي شعله‌ي محدود، كم‌رمق و در آستانه خاموشي «بيبي درايور» ادگار رايت را بدل به آتشي سوزاننده و سرشار از اضطراب در نهاد/روانِ تماشاگر جدي مي‌كند. 

28آبان1396 1

يادداشت پويان عسگري درباره «او/خانه» اصغر يوسفي‌نژاد و «شماره 17 سهيلا» محمود غفاري

اولين فيلم اصغر يوسفي‌نژاد «خانه» را به دلايل مختلف بايد جدي گرفت. فيلمي قابل‌اعتنا در سنت «رئاليستي» و جشنواره‌اي پسند سينماي ايران كه برخلاف نمونه‌هاي مشابه به جاي اگزوتيك بودن، كاملا بومي است و از دل يك شكل زيست خاص پديدار شده. مهمترين ويژگي فيلم همين خصلت و خوي بومي است

20آبان1396 0

گفتگوي ديويد تامسون با ريچارد كورليس

چه مجله‌هاي سينمايي مي‌خواندي؟ اصلا راجع به يك مجله سينمايي چه تصوري داشتي؟
وقتي هنوز نوجوان نبودم، مجله‌هاي «دل مووي» را مي‌خواندم، مثل «اسكرين استوريز». وقتي دبيرستان مي‌رفتم خواننده پروپاقرص «ويليج وويس» بودم كه اندرو ساريس تازه در آن شروع به نوشتن كرده بود و همينطور «فيلم كوارترلي» كه پالين كيل در آن سر و صدايي به راه انداخته بود و كاسه كوزه بقيه منتقدان اتوكشيده سينمايي را حسابي بهم ريخته بود.

16آبان1396 0

25خرداد1394 3

20خرداد1394 1

07بهمن1393 4

10آبان1393 0

30مهر1393 1

30مهر1393 0

09مهر1393 4

15شهريور1393 10

01شهريور1393 0

08مرداد1393 2

31تير1393 3

25تير1393 1

18تير1393 1

07تير1393 1

03مهر1393 5

يادداشت پويان عسگري درباره «دانكرك» كريستوفر نولان

«دانكرك» كريستوفر نولان ماحصل آزادي و امكانات گسترده‌اي است كه «هاليوود» طي چهار دهه اخير، در اختيار معدود كارگردانان جريان اصلي سينماي آمريكا (از اسپيلبرگ تا نولان) قرار داده تا بدون محدوديت‌هاي مرسومِ نظام استوديويي، دست به تجربه‌گري و ساخت فيلم‌هاي عظيم، به منظور تاييد و ترويج ارزش‌هاي ليبراليستي و ميهن‌پرستانه بزنند.

20آذر1396 2

يادداشت پويان عسگري درباره تريلوژي «سياره ميمون‌ها»، «بي‌عشق» آندري زوياگينتسف و «نوكتوراما» برتران بونلو

درباره تريلوژي «سياره ميمون‌ها»: سزار تنها شخصيت سينماي آمريكا در هزاره سوم است كه از كودكي تا مرگش را تماشاگر، با جزئيات و در قالب تريلوژي «ظهور سياره ميمون‌ها»، «سحرگاه سياره ميمون‌ها» و «جنگ براي سياره ميمون‌ها» تماشا كرده.

11آذر1396 0

يادداشت پويان عسگري درباره فيلم‌هاي متاخر پل تامس اندرسون، «موطلايي» ژاك بكر، «اواتار» جيمز كمرون و مهمترين زوج‌ها در فيلم‌هاي آمريكايي دهه پنجاه ميلادي

درباره فيلم‌هاي متاخر پل تامس اندرسون: دو فيلم آخر فيلمساز محبوبم پل تامس اندرسون را دوست نداشتم. نه «مرشد» و نه «فساد ذاتي». فيلم اول «مرشد» به مجموعه‌اي از تم‌هاي راديكالِ ناتمام و مفروضاتِ اخته شده مي‌مانست كه در نسبت با يكديگر، بجاي گسترش در فرآيند استنتاجي، دچار سكوت و سكوني متناقض و بي‌معني در جهان اثر مي‌شدند. بنظر مي‌رسيد كه فيلمساز قصد داشته داستاني درباره لنكستر داد (فيليپ سيمور هافمن) روايت كند اما از ميانه‌هاي فيلمبرداري، با دلبستگي به فردي كوئل (واكين فينيكس) و درون متلاطم و آتشفشاني او، همه چيز را در چشم‌انداز فيلم تغيير داده است.

05آذر1396 0

يادداشت پويان عسگري درباره «هجوم» شهرام مكري

بنظر مي‌رسد كه بحث درباره «فرم و محتوا» و معناي «تئوري مولف» در سينماي ايران تا ابد گشوده خواهد بود. برخلاف همه جاي دنيا كه به فهم اوليه چنين مفاهيمي نائل آمده‌اند و بر مبناي حسانيت تربيت شده فيلم مي‌سازند در ايران هنوز بايد الفبا و حداقل‌ها را توضيح داد تا جماعت به تعريف ابتدايي «فرم و محتوا» دسترسي پيدا كنند.

18آبان1396 2

يادداشت پويان عسگري درباره كارنامه بازيگري تام هاردي

جانور، وحشي، ديوانه، خطرناك و مخوف. كلماتي كه موافقان و مخالفان تام هاردي براي توصيف شيوه بازيگري او بكار مي‌برند. اما تمام اين كلمات تند و زننده فقط به كار تشريح بخشي از ظاهر اين بازيگر انگليسي مي‌آيند. حقيقت در درون او مي‌جوشد و البته مواجهه با آن دهشتناك و تلخ است؛ «هيولا». 

22مهر1396 1

يادداشت پويان عسگري درباره «زرد» مصطفي تقي‌زاده

تا چه زماني قرار است شاهد كودك كشي و جنايت عليه بچه‌ها در فيلم‌هاي ايراني باشيم؟ اين ديگر چه ديوانگي و مرضي است كه مثل بختك روي سينماي ايران افتاده و با كشتن اطفال به دنبال اعتبار هنري و انتقادي است؟

29مهر1396 0

10 نقش‌آفريني بزرگ رابرت دنيرو به انتخاب امپاير

شكارچي گوزن (1978)
گردهمايي سران (واكن، كازال، استريپ). دنيرو در اين طوفان سهمگينِ مايكل چيمينو نقطه تعادل و آرامش است. لحظات بزرگ فراموش‌نشدني زيادي در اين فيلم وجود دارد، مثل صحنه بازي رولت روسي.

25مهر1396 0

يادداشت پويان عسگري درباره «ايتاليا ايتاليا» كاوه صباغ‌زاده

آغوشتان را باز كنيد و قطب‌نماي عاطفي‌تان را با «ايتاليا ايتاليا» كاوه صباغ‌زاده تنظيم. فيلمي در سينماي ايران ساخته شده كه به احساسات و حساسيت‌هاي رمانتيك آدم‌ها بها مي‌دهد. منظور احساسات عاطفي يك زوج از شروع تا پايان يك رابطه است. آن‌چيزي كه آنها را خوشحال و راضي مي‌كند و از هم منزجر و ناراضي.

15مهر1396 0

سينماي دهه‌ي 70 آمريكا به روايت جاناتان كرشنر - بخش بيست و نهم: نشويل (قسمت دوم)

ترانه‌ي «آسوده‌ام»، به خاطر چگونگي حركت دوربين، مطالعه‌ي جمعيت حاضر، و نشان‌دادن اين‌كه چگونه چهار زن مختلف هر يك فكر مي‌كنند كه تام (كارادين) اين ترانه را اختصاصا براي آن‌ها مي‌خوانَد به درستي مشهور شده است.

10مهر1396 0

يادداشت پويان عسگري درباره «بيمار بزرگ» مايكل شوالتر و «بادي دابل» برايان دي‌پالما

«بيمار بزرگ» مايكل شوالتر: يكي از بهترين كمدي‌هاي گزنده/تلخ آمريكايي در ساليان اخير و يادآور لحنِ «آني هال» وودي آلن در پرداخت گس و غمگين يك رابطه عاشقانه. تلفيقي از قصه پريان پُر احساس هندي با ساختار كمدي رمانتيك آمريكايي.

01مهر1396 1

يادداشت پويان عسگري درباره «پريناز» بهرام بهراميان

از منظر نگاه اخلاقي، فيلم‌هاي بهراميان در تقابل و تصادم با نگاه رسمي و عرفي قرار مي‌گيرند و در ساحت استتيك هم امكانات كمي و كيفي محدودي در سينماي ايران براي اجراي ايده‌هاي خلاقانه او در ميزانسن و دكوپاژ وجود دارند. 

15شهريور1396 0

سينماي دهه‌ي 70 آمريكا به روايت جاناتان كرشنر - بخش بيست و پنجم: تريلر پارانوئيد، «سه روز كندور»

تريلر پارانوئيد يك ساب‌ژانر مشخصا دهه‌هفتادي است كه ريچارد نيكسون پايه‌اش را ريخت. «سه روز كندور» (1975) ساخته‌ي سيدني پولاك با ساختارشكني‌ها از اعتماد كه در سطوح جهاني، ملي و شخصي اتفاق مي‌افتاد، نمونه‌اي از اين دسته فيلم‌هاست

10شهريور1396 0

100 فيلم برگزيده تاريخ سينماي جهان و ايران به انتخاب پويان عسگري

«روزي در مسابقه» سام وود، برادران ماركس - «بزرگ كردن بيبي» هوارد هاكس - «حيوان آدم‌نما» ژان رنوار - «همشهري كين» اورسون ولز - «بودن يا نبودن» ارنست لوبيچ - ...

08شهريور1396 9

سينماي دهه‌ي 70 آمريكا به روايت جاناتان كرشنر - بخش بيست و چهارم: حريم خصوصي، پارانويا، سرخوردگي و خيانت

شباهت‌هاي عجيبِ ريچارد نيكسون و مايكل كورلئونه: ريچارد نيكسون بر فيلم دهه‌هفتادي غالب است. گاها در متن، معمولا در زيرمتن، هميشه مايه‌ي اضطراب و نگراني؛ همان‌طور كه نويسنده‌اي اشاره كرد: «حضور گريزناپذير و معذب‌كننده‌ي او به فراهم‌آوردنِ آب و هوايي براي اتفاق‌افتادنِ اين فيلم‌ها در آن كمك كرد». اين آب و هواي گرمي نبود. نيكسون فردي كينه‌توز بود. او از نخبگانِ سواحل شرقي كه احساس مي‌كرد از بالا به او نگاه مي‌كنند كينه به دل داشت. نسبت به «يهودي‌ها» وسواسي بيمارگونه داشت

03شهريور1396 0

يادداشت پويان عسگري درباره اهميت «جري لوييس» در تاريخ سينماي آمريكا

لوييس هم مانند ولز نابغه‌‌اي خود شيفته بود كه خويش را محور جهان فرض مي‌كرد و بقيه كائنات را چون دشمني كه به دنبال سقوطش هستند. هر دو تك‌رو و بي‌اعتنا به جمع و سيستم، با ضريب هوشي بالاي 140 كه دو گرايش عمده داستانگويي در سينماي آمريكا؛ درام/ كمدي را براي هميشه تحت تاثير خود قرار دادند. با اين تفاوت مهم كه نقش ولز در فيلم‌هايش اقتدارگرايانه بود اما حضور لوييس امكان تزلزل و بي‌ثباتي بيشتر را فراهم مي‌آورد.

30مرداد1396 4

استفاده از تمامی مطالب 7فاز تنها با ذکر منبع و درج پیوند مجاز است.

طراحی، پیاده سازی و پشتیبانی وبسایت توسط گروه ماز