‌فیلم

 

يادداشت پويان عسگري درباره «برادرم خسرو» احسان بيگلري و «عروسي خوبان» محسن مخملباف

درباره «برادرم خسرو» احسان بيگلري: براي فرهنگ «عصا قورت داده»ي رسمي و فرهنگ عمومي «عبوس» و بي‌احساس مردم ايران در دو دهه اخير كه ترويج «لاكچريسم» و سطحيت مي‌كند و الگوي «آدم حسابي» را از منظر كسي كه تابع و رام و خام فرمول‌هاي «موفقيت» است «بازتوليد»، اولين فيلم احسان بيگلري با نام زيباي «برادرم خسرو» همچون يك صاعقه يا برق گرفتگي مي‌ماند.

02خرداد1396 0

يادداشت خسرو خسروپرويز درباره مستندهاي تبليغاتي «انتخابات رياست جمهوري» در سال 96

مستندهايى چون «آمريكاى اوباما» بر اساس كتابى به عنوان ريشه‌هاى خشم اوباما و همينطور «آمريكاى هيلارى؛ تاريخ پنهان حزب دموكرات»، عملكرد و نقطه ضعف‌هاى اين حزب را موشكافانه بررسي مي‌كند و با انتقاد از آن‌ها موفق به هدف خود يعنى ضربه زدن به حزب دموكرات شود. البته نمونه‌اى هم در جهت حمايت به عنوان «هم پاى مردم؛ انتخاب باراك اوباما» طى دو سال همراهى با اوباما ساخته مى‌شود كه به جهت تصاوير منحصر به فرد بسيار تاثيرگذار از آب درمى‌آيد. 

31ارديبهشت1396 2

گزيده نظرات منتقدان درباره «پرسونال شاپر/خريدار شخصي» اوليويه آساياس

گاردين- پيتر بردشاو: فيلم تازه اوليويه آساياس آن فرياد جنون آميز خالصي را كه مدت‌ها در كن منتظرش بوديم با خود به همراه آورد، اگرچه در اولين نمايشش آن عده‌اي تماشاگر حوصله‌سربر سنت «هو» كردن فيلم‌هاي بسيار خوب در اين فستيوال را ادامه دادند. 

28ارديبهشت1396 0

رابرت دنيرو از نگاه همكارانش

"اون دنيرو بود. كسي كه تمام شاگرداي من تو كلاس هنرپيشگي‌ام مي‌خواستن مثل اون باشن. او يه آرزو بود. اون دقيقا همون جوري تو مركز توجه بود كه براندو بود و به همون شكل هم رو مخاطب تاثير داشت. مردم درباره اون خواب و خيال مي‌ديدن، تقريبا همون شكلي كه كارگرداناي جوون اين روزها مي خوان مثل اسكورسيزي بشن، بازيگراي جديد هم درباره دنيرو همين احساس رو داشتن. براي تماشاي فيلم جديدش تا سينما مي‌دويدن." – كارگردان پالپ فيكشن؛ كوئنتين تارانتينو

26ارديبهشت1396 0

يادداشت صوفيا نصرالهي درباره «زنان قرن بيستم» مايك ميلز

مايك ميلز در اين فيلم موفق مي‌شود با سبك كارگرداني ويژه خودش و ديد جذابي كه به جهان دارد، از خلال دردسرهاي زندگي روزمره به اهميت ارتباط ميان آدم‌ها برسد. «زنان قرن بيستم» روايت آدم‌هايي است كه در دوره مغشوش و پرهيجان و پرسروصدايي از تاريخ كنار هم مي‌مانند و آرامش را به خانه‌شان مي‌آورند. 

25ارديبهشت1396 0

25خرداد1394 3

20خرداد1394 1

07بهمن1393 4

10آبان1393 0

30مهر1393 1

30مهر1393 0

09مهر1393 4

15شهريور1393 10

01شهريور1393 0

08مرداد1393 2

31تير1393 3

25تير1393 1

18تير1393 1

07تير1393 1

03مهر1393 5

گزيده نظرات پيتر بردشاو درباره فيلم‌هاي مهم جشنواره كن 2017 در چهار روز اول

«اكجا/Okja» بونگ جون-هو
اين ساخته تازه فيلمساز كره‌اي، بونگ جون-هو، «فيلم جانوري» تازه او و شبيه به «ميزبان» (2006) به كارگرداني خودش است. همين‌طور يك ماجراجويي اكشن خانوادگي دوست داشتني درباره يك دختر و خوك اسب‌آبي‌مانند غول پيكر اوست. اين فيلم هيجان‌انگيز، دلنشين و خوش قلب، دقايقي دلگرم‌كننده و پرظرافت را به تماشاگرانش مي‌دهد

01خرداد1396 0

يادداشت پويان عسگري درباره «نيكسون» اوليور استون و «لارنس عربستان» ديويد لين

درباره «نيكسون» اوليور استون: كمتر فيلم آمريكايي در طي سه دهه اخير به اندازه «نيكسون» اوليور استون، موفق به نمايش زواياي پنهان، ترسناك، هوشمند و البته همدلي‌برانگيز يك سياست‌مدار واقعي شده است.
درباره «لارنس عربستان» ديويد لين: شاهكار ديويد لين، «لارنس عربستان» خاص‌ترين «بيگ پروداكشن» تاريخ سينما است. فيلمي كه شبيه هيچ اثر ديگري نيست و بر انبوهي از فيلمسازان بعد از خود تاثير گذاشته.

31ارديبهشت1396 0

سينماي دهه‌ي 70 آمريكا به روايت جاناتان كرشنر - بخش يازدهم: درست به هدف

در 1967 سينماي نوي امريكا از راه رسيد و «درست به هدف» (1967) ساخته‌ي جان بورمن نمونه‌ي رويكرد نوين انقلابي در فيلمسازي شد. «درست به هدف» به ظاهر يك فيلم «انتقام»ي ساده درباره‌ي مردي به نام واكِر (لي ماروين) است كه بعد از شركت در يك سرقت، خيانت‌ديده و تير خورده در زندان متروكه‌ي آلكاتراز به حال خود رها مي‌شود تا بميرد. اما او زنده مي‌ماند و دوباره ظاهر مي‌شود 

29ارديبهشت1396 1

يادداشت پويان عسگري درباره « نهنگ عنبر 2: سلكشن رويا» سامان مقدم و «تيك‌آف» احسان عبدي‌پور

«نهنگ عنبر 2» در ميان فيلم‌هاي ساخته شده بر مبناي رويكرد مد شده «دنباله»سازي در سينماي ايران اين دو دهه، بهترين فيلم است و با رعايت استانداردهاي فيلمسازي در «فرهنگ عامه» و سينماي «جريان اصلي» ايران، به خودش و تماشاگر توهين نمي‌كند.

24ارديبهشت1396 0

سينماي دهه 70 آمريكا به روايت جاناتان كرشنر - بخش دهم: نسل راك‌ اند ‌رول

راك اند رول زنگ خطر را براي سيستم حاكم به صدا درآورد چون بسياري چيزهايي كه در دهه‌ي 60 جريان داشت به يك باره خلاصه كرد و انرژي بخشيد: حقوق مدني، آزادي، استفاده از مواد و زير سوال بردن هنجارها و ارزش‌هاي سنتي توسط نسل جديد. راك، ذاتا و غالبا به طور آشكار، تعهد عميقي به جنبش حقوق مدني داشت. 

22ارديبهشت1396 0

يادداشت صوفيا نصرالهي درباره «گشت 2» سعيد سهيلي

چرا سعيد سهيلي اصرار دارد كمدي بسازد در حالي كه ذهنيت و ارزش‌هايش انگار با شوخي‌هايي كه مي‌خواهد بكند در تضاد است؟ و اگر مي‌خواهد كمدي بسازد چرا مثل بقيه كارگردانان، مثل مصطفي كيايي يا خيلي‌هاي ديگر تا تهش را نمي‌رود؟

18ارديبهشت1396 0

سينماي دهه 70 آمريكا به روايت جاناتان كرشنر - بخش نهم: دي‌پالما، مازورسكي، كاپولا و اسكورسيزي

شايد بزرگترين مريد سينماي نوي اروپا مارتين اسكورسيزي بود كه در عصر افسانه‌اي تماشاي فيلم‌ در مدرسه‌ي فيلمسازي مشغول به تحصيل بود: «موج نوي فرانسه... سينماي هنري ايتاليا... چيزي كه اين فيلم‌ها به ما دانشجويان سينما دادند حسي از آزادي بود و اين‌كه هر كاري را مي‌تواني انجام دهي»

15ارديبهشت1396 1

يادداشت پويان عسگري درباره «پرسونال شاپر/خريدار شخصي» اوليويه آساياس و «الايد/متفقين» رابرت زمه‌كيس

«پرسونال شاپر/ خريدار شخصي» اوليويه آساياس: فيلمي «ويرد» كه روحيه و ظاهر ملودرام‌ش‌، جنون و مغاك و افسون جهانش را دروني و رازآلودتر كرده است. فيلمي از درون «بروتال» كه لحظه‌اي درنگ و تامل در كانون «احساسي/معنايي»ش تماشاگر را تا ابد دچار يك وسواس، يك نگراني ذهني آميخته با وهم خواهد كرد.

11ارديبهشت1396 1

سينماي دهه 70 آمريكا به روايت جاناتان كرشنر - بخش هشتم: «ميكي‌وانِ» آرتور پن و «دومي‌ها»ي جان فرانكن‌هايمر

«دومي‌ها» بر خلاف فيلمي كه حس خوبي به بيننده‌اش منتقل مي‌كند ابتدا در نوميدي و سپس در وحشت تمام مي‌شود. فرانكن‌هايمر كه اين فيلم برايش معناي شخصي ويژه‌اي داشت، تاكيد مي‌كند كه نوميدي پايان فيلم مصداق اين درس است كه «تجربه‌‌ات همان چيزي است كه از تو كسي را كه هستي مي‌سازد. اگر نمي‌خواهي با آن زندگي كني، واقعا اسفناك است».

08ارديبهشت1396 0

يادداشت پويان عسگري درباره جك نيكلسون به بهانه تولد 80 سالگي او

جلوتر از هر چيزي اين موسيقي دريغ انگيز جري گولد اسميت است كه به ما اعلام مي‌كند وارد منطقه شوم «محله چيني‌ها»ي رومن پولانسكي/رابرت ايوانز/رابرت تاوني شده‌ايم. جهان پلشت آدم‌هاي تباه. هر يك به شيوه‌اي و گونه‌اي. در يك طرح توطئه كه آكنده شده از دروغ و رذالت و حقه‌هاي بي‌شمار. نقاب‌هايي كه روي صورت‌ها نشسته و كارآگاه جيك گيتس چون ماسك و نقابي ندارد، مورد هتك دسته متجاوزين قرار مي‌گيرد.

03ارديبهشت1396 2

سينماي دهه 70 آمريكا به روايت جاناتان كرشنر - بخش هفتم: فرهنگ جوان، سينه‌فيليا و موج نوي فرانسه

موج نو، جوان، سينه‌فيليك و انقلابي بود. هر يك از اين سه مشخصه‌ي‌ به‌هم‌وابسته، تعريف‌كننده‌ي اين جنبش بودند. گدار 29 ساله بود كه «از نفس‌ افتاده» را ساخت. تروفو 27، شابرول 28 و اگنس واردا 27 سال داشتند كه نخستين فيلم‌ بلندشان پخش شد. لويي مال در 25 سالگي «عشاق» و «آسانسوري به سكوي اعدام» – هر دو با بازي ژان مورو- را ساخت.

02ارديبهشت1396 0

گزيده نظرات منتقدان درباره «زنان قرن بيستم» مايك ميلز

رولينگ استون- پيتر تراورس: كمتر فيلمي توانسته بدين شكل نبوغ‌آميز، مصنوعات فرهنگي را وارد DNA روايتش كند. ميلز كارگردان به شكل هنرمندانه‌اي در ميان آشوب داستان فيلم خود جابه‌جا مي‌شود، گاهي اوقات از حال به گذشته و آينده مي‌رود.

28فروردين1396 0

يادداشت پويان عسگري درباره «منچستر كنار دريا» كنت لونرگان

علاوه بر «تم» مركزي فيلم كه الگوي قديمي «جويندگان» جان فورد را به ذهن متبادر مي‌كند، فيلم به لحاظ حس و حال و لحن، به شدت تحت تاثير شاهكار باب رافلسون «پنج قطعه آسان» است. داستان مردي كه گذشته سياه‌اش را مثل تابوت با خود حمل مي‌كند و در جستجوي ذره‌اي نشاط و خوشي، به جويبار «اندوه» و مامن «تنهايي» مي‌رسد. 

26فروردين1396 1

يادداشت صوفيا نصرالهي درباره «ماجراي نيمروز» محمدحسين مهدويان

در تيم هميشگي مهدويان بايد به نقش هادي بهروز، مدير فيلمبرداري و سجاد پهلوان‌زاده تدوينگرش هم اشاره كرد كه اولي قاب‌بندي‌ها و رنگ و نور فوق‌العاده‌اي به كار مي‌دهد كه كاملا يادآور تصاوير دهه شصتي است و دومي با كات‌هاي به موقع سكانس‌ها ريتم خوبي به فيلم بخشيده است و آن را تبديل به يك تريلر جاسوسي-پليسي هيجان‌انگيز كرده است. 

20فروردين1396 0

يادداشت پويان عسگري درباره مهمترين ستاره تاريخ سينماي ايران؛ فردين - سلطان قلب‌ها

روشنفكر يا عامي. باسواد يا اكابر نرفته. فرقي نمي‌كرد. فردين ستاره تمام مردم ايران بود. مهمترين ستاره تاريخ سينماي ايران كه دو دهه نامش بر تارك فيلم‌ها مي‌درخشيد و شهره شهر بود. از تشك كشتي و آيين فتوت و جوانمردي پا به گود سينما گذاشت. ورزش كشتي براي آن صورت زيبا و چشمان پرمهر و لبخند ابدي، زيادي خشن بود و بعد از مدال نقره‌اي كه از مسابقات جهاني تركيه در سال 1957 كسب كرد براي هميشه كشتي را كنار گذاشت. هم‌دوره بچه خوشگل‌هاي بامعرفت كشتي ايران، توفيق جهانبخت و جهان پهلوان تختي بود و البته از هر دويشان زيباتر.

18فروردين1396 5

استفاده از تمامی مطالب 7فاز تنها با ذکر منبع و درج پیوند مجاز است.

طراحی، پیاده سازی و پشتیبانی وبسایت توسط گروه ماز